การเดินทางและความสุข : หน้า 100/112

แบบเดิมไม่เปลี่ยนแปลง “คุ้มค่าจริง ๆ ที่ได้มา” ฉันสรุปกับตัวเองในขณะนั้น ได้ทันที ขากลับ พ่อขับรถคนเดียว เช่นเคย แม่ให้ฉันนั่งข้างหน้าเป็น เพื่อนพ่อ ส่วนท่านนั่งหลับตานิ่งที่ เบาะหลังคนเดียว ธรรมชาติสองข้างทางที่รถ ผ่านเขียวขจีด้วยแมกไม้หลากหลาย พันธุ์ ทั้งไม้ใหญ่ไม้เล็กเถาวัลย์และ กอหญ้า “เป็นยังไงบ้างลูก” พ่อถามแบบกินความกว้าง “ดีค่ะ” ความหมายในค่าตอบของฉัน คือทุกสิ่ง “ความสุขแท้จริงอยู่ในตัวของ เราเองไม่ใช่ที่อื่น...ทัวร์คณะนี้เป็น ทัวร์ผ่อนคลายกล้ามเนื้อร่างกาย.. เพื่อพัฒนาจิตใจให้มีคุณภาพมีความ สุข...” คําพูดของพ่อกับประสบ การณ์ที่พบด้วยตัวเอง ทำให้ฉันยอม รับโดยไม่มีข้อโต้แย้งใด เช้าวันใหม่ ฉันทำงานด้วย แม่นอนห้องเดียวกับฉัน ส่วน พ่อแยกไปนอนอีกห้องหนึ่ง ก่อน กลับไปเป็นสุข อย่างที่เคยสุขขณะ นอนแม่นั่งสมาธิต่ออีกนาน โดยมี รวมกลุ่มกันเมื่อตอนหัวค่ำได้อย่าง คืนนี้ฉันหลับด้วยใจที่ย้อน อารมณ์แจ่มใส วันนี้เองระหว่าง เดินไปทานมื้อกลางวันกับเพื่อนร่วม ฉันนอนดูไปเงียบ ๆ เดิม ตื่นขึ้นมารู้สึกสดชื่นและยังสุข อ่านต่อหน้า ๑๐๑ ๙๘ กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๓๖