ข้อความต้นฉบับในหน้า
ก็พูดสั้น ๆ เป็นเพอะพะ พอเวลาคุยกันถามกัน
ว่ามาจากไหนหรือจะไปไหน ถ้ามาหรือจะไป
เขตนี้ก็อดจะพูดถึงขี้โคลนเลอะเทอะที่จำต้อง
เสียมิได้ พูดไปพูดมาก็เลยเรียกถิ่นนั้นว่า บ้าน
เพอะพะ แล้วจึงเปลี่ยนให้เก๋เป็นพบพระค่ะ
ยังมีเรื่องเล่ากันว่าค่ารถโดยสารสองแถวไปถิ่นนี้
เขาจะเก็บผู้หญิงแพงกว่าผู้ชายเสียอีก”
“ทำไมล่ะคะ ผู้หญิงตัวเบากว่าผู้ชาย
นะคะ แล้วเด็กต้องเสียเงินมั้ยคะ แล้วเด็กผู้ชาย
ถูกกว่าเด็กผู้หญิงรึเปล่าคะ”
“น้องตัวเล็ก ๆ ไม่ต้องเสียค่ะ แต่ขนาด
น้องกุ้งฝอยต้องเสียค่ะ เด็กหญิงกับเด็กชายวัย
เดียวกันเสียเท่ากันค่ะ พี่หมายถึงผู้ใหญ่ค่ะ
และที่ผู้หญิงเสียแพงกว่าก็เพราะเวลารถติดหล่ม
พวกผู้ชายต้องลงมาช่วยเข็นรถค่ะ เขาเลยลด
ราคาให้ผู้ชายค่ะ ค่าช่วยเข็นรถไงคะ... น้องกุ้ง
ฝอยยังสงสัยอะไรอีกรึเปล่าเอ่ย”
กุ้งฝอยส่ายหน้า ไกด์กนกวรรณจึงส่ง
ไมโครโฟนให้เพื่อน
“เรากระโดดเดี่ยวเสียไกล ผมขอพาเที่ยว
ในตัวเมืองสักนิดนะ เพราะรถจวนจะถึงแล้ว
เรายังไม่รู้จักแหล่งท่องเที่ยวเลย ผมขออนุญาต
แนะน่าสัก ๒-๓ แห่งนะครับ
(ล่าง) เมื่อน้ำในเขื่อน
แห่งแรกนะครับ เป็นสถานที่ใหญ่ที่สุด ภูมิพลลด แพที่คอยเต่า
ก็คือ หนองน้ำมณีบรรพตครับ อยู่ริมถนน จึงกลายเป็นอยู่บนบก
พหลโยธินนะครับ เดี๋ยวเราคงได้เห็น เป็นบึง
ใหญ่มีพื้นที่เป็นร้อย ๆ ไร่ ภายในบริเวณมีต้น
ไม้นานาพันธุ์ร่มรื่นมากครับ มีศาลาพักผ่อน
จึงเป็นปอดที่ดีสำหรับชาวอำเภอเมืองตาก
แห่งที่สองคือวัดประจำเมือง ชื่อวัดมณี-
บรรพตวรวิหาร ตั้งอยู่บนเนินเขาลูกย่อม ๆ ริม
หนองน้ำมณีบรรพตนั้นแหละครับ ที่นี่มีพระ
พุทธรูปศักดิ์สิทธิ์เป็นที่เคารพบูชาของชาวตาก
คือพระพุทธรูปแสงทอง เป็นพระพุทธรูปเชียง
แสน ชาวบ้านอัญเชิญมาจากวัดร้างแห่งหนึ่ง
จากตำบลแม่ตื่น อำเภอแม่ระมาดเมื่อปี ๒๔๗๔
ขณะนี้อยู่ภายในพระอุโบสถครับ อ้อ...เกือบลืม
บอกในพระอุโบสถยังมีพระบรมสาทิสลักษณ์
พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าฯ ที่พระราช
ทานให้แก่วัดนี้ด้วยครับ ส่วนด้านหลังมีเจดีย์
ทรงมอญย่อมุมไม้ ๑๖ นะครับ คือย่อข้างละ ๔
มุม ๔ ทิศ ก็เป็น ๑๖ มุมไงครับ
แห่งที่สามเป็นศาลครับ ศาลสมเด็จ
พระเจ้าตากสินมหาราช ผู้ใหญ่เล่าว่า เดิมศาล
ตั้งบนดอยวัดเขาแก้ว ฝั่งตรงข้ามกับตัวเมือง
ต่อมาเมื่อ พ.ศ.๒๔๙๐
ชาวเมืองเห็นว่าไป
ตั้งบนดอย คนไม่ค่อยไปกันแล้วก็เล็กดูไม่
สมพระเกียรติกับวีรกษัตริย์ผู้กู้ชาติ จึงสร้าง
ศาลใหม่ใกล้ศาลากลางจังหวัด โดยให้กรม
ศิลปากรเป็นผู้หล่อแบบพระบรมรูปทุกวันปีใหม่
จะมีงานฉลองจนกลายเป็นประเพณีชาวตาก
เดี๋ยวถ้ารถจอดใกล้ลองขออนุญาตอาจารย์
กรรณิการ์ไปชมซิครับ แล้วอย่าลืมอธิษฐานขอ
4 วิชานี้ด้วยนะครับ ที่จริงยังมีแหล่งท่องเที่ยว
อีก ๒-๓ แห่ง เช่น บ้านจีน วัดสีตลารามหรือ
วัดน้ำหัก และวัดเขาถ้ำ แต่ไม่ค่อยมีอะไร
สำคัญนัก ผมเลยขอผ่านไม่อธิบายนะครับ”
พอรถจะเข้าตัวเมืองเล็กน้อยทางซ้ายมือ
ของถนนพหลโยธิน ฉันก็เห็นหนองน้ำ โอ้โฮ
กว้างใหญ่จริง ๆ แล้วก็ดูร่มรื่นน่านั่งเล่นนอน
เล่นจังเลย พอกวาดสายตาไปอีกนิดก็เห็นวัด
มณีบรรพตวรวิหารบนเนินเขาเตี้ยๆ ด้วย พี่
พฤศจิกายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๘๑