การปฏิบัติธรรมบนภูกระดึง : หน้า 72/112

6 องค์พระเป็นวันหนี่งอันเดียวกับตัวเรา เกิดขึ้นอยู่ตลอดเวลาไม่ว่าจะอาบน้ำ ล้างหน้า ก็รู้สึกเหมือนอาบน้ำล้างหน้าองค์พระไปด้วย มีความสุขมาก ๆ เสียอีก จริงอย่างหลวงพ่อว่า “ไม่มีอะไรที่พวกเรา ผู้เขียนคือ อาจารย์ทัศนีย์ แก้วสว่าง ทำไม่ได้” เมื่อเข้าที่พักซึ่งบางคนเรียกว่า “กรงนก” เรียบร้อยแล้ว ค่ำวันนั้นคณะของเราก็เริ่มนั่งสมาธิ ปฏิบัติธรรมกันทันที ประสบการณ์ภายในของข้าพเจ้า ท่ามกลางความเงียบสงัดเหมือนนั่งอยู่คน เดียวในโลก เรานั่งเพลินฟังเสียงนกป่าชนิดหนึ่ง ซึ่งร้องแควก ๆ รับกันเป็นระยะ ๆ จนลืมกำหนด นิมิตไปคราวละนาน ๆ คืนแรกนี้เราได้รู้สึกถึงความ สว่างในกลางตัวเพียงครู่เดียว เพราะมัวเพลินไป กับบรรยากาศป่า ๆ ที่ถูกใจ ของถูกใจนี่ หลวงพ่อ ทัตตชีโวเคยเตือนให้ระวังให้มาก ท่านว่า “คนสวย คนหล่อนี่ยังไม่น่ากลัวเท่าคนถูกใจ อะไร ๆ ที่มัน ถูกใจละก็ ให้ระวังให้จงหนัก” จริงที่สุดเลยค่ะ เคยสอนว่า นั่งสมาธิแล้วเห็นอะไรให้ดูเฉยๆ ดูเฉย ๆ หลวงพ่อ ลูกถูกเสน่ห์ป่าล่อพาใจไปไกลตัวลิบเลย คงเป็นอย่างนี้เอง ถึงผานกเค้า จ.เลย สว่างพอดี ลงจากรถ สัมผัสอากาศยามเช้าของบ้านนอกใกล้ป่าเขา ชื่น วันต่อมาพยายามกำหนดนิมิตดวงแก้วไว้ เหนือสะดือ ๒ นิ้วมือ กำหนดได้ชัดใสดี แต่เป็น แก้วที่ไม่มีชีวิต คือไม่รู้สึกเหมือนว่าเป็นอวัยวะ ใจจริง ๆ วันนั้นยังขึ้นภูกระดึงไม่ได้ต้องนอน ส่วนหนึ่งของเรา อย่างที่เคยรู้สึกเมื่อครั้งไปปฏิบัติ ค้างที่บ้านเชิงภูกระดึง ๑ คืน เนื่องจากสัมภาระ ทั้งหมดลูกหาบแบกล่วงหน้าขึ้นภูกระดึงไปแล้ว หลายคนจึงอยู่ในสภาพไม่มีสมบัติติดตัว แม้แต่ แปรงสีฟันสักอัน แต่ก็เห็นทุกคนเบิกบานดี d รุ่นขึ้นเป็นวัน “พิชิตภูกระดึง” ด้วยลำแข้ง ผสมเสลี่ยง หลายคนเป็นห่วงผู้เฒ่าวัย ๖๐ ทั้งสี่ คือคุณอาเรณู คุณแม่ไฉไล อาจารย์พิศมัย และ คุณอาพวงเพ็ญ แต่พอถึงเวลาจริงกลับพบว่าทั้ง หมดเดินตัวปลิวไปถึงหลังแป ก่อนคนหนุ่มสาว ๗๐ กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๓๖ ธรรมบนดอยสุเทพ ดวงแก้วที่เห็นคราวนี้คงเป็น