ความไม่เที่ยงของสังขาร : หน้า 14/112

เพราะ ทุกถ้วนหน้า ไม่ว่ามนุษย์คนใด หญิงชายคนใด ท่านจึงได้ยืนยันเป็น ตำรับตำราว่า อุปปชฺชนฺติ นิรุชฌน ติ เอวํ หุตวา อภาวโต เอเต ธมฺมา อนิจจาก ดาวกาลิกตาทิโต แปล เนื้อความเป็นสยามว่า ธรรมทั้งหลาย เหล่านี้เกิดขึ้น ดับไป เพราะความ เป็นอย่างนั้นแล้วก็หาไม่ ที่ว่าเป็น ของไม่เที่ยง เพราะมีเกิดขึ้น มีความเป็นไปชั่วคราว เป็นต้น สพ เพ สังขารา อนิจจาติ ยทา ปญฺญาย ปสฺสติ เมื่อเห็นตามปัญญาว่า สังขารทั้งปวงไม่เที่ยงเมื่อใด เมื่อ นั้นย่อมเบื่อหน่ายในทุกข์ นี้เป็นหน ทางบริสุทธิ์หรือเป็นหนทางหมดจด วิเศษ ความทุกข์ซึ่งบังเกิดขึ้นแก่ สัตว์โลก ปูนญี่ปุ่น ปีฟิตตฺตา อุป ปาเทน วเยน จ เต ทุกฺขาว อนิจจา เย อถ สนฺตตตตาทิโต สภาพอัน ไม่เที่ยงชื่อว่าเป็นทุกข์แท้ เพราะมี อันบังเกิดขึ้น และเสื่อมไปบีบคั้น อยู่เนืองๆ เพราะว่าสภาพนั้นมี ความเร่าร้อนเป็นต้น ถึงได้เป็น ทุกข์เหลือทนว่า สัพเพ สังขารา ทุกชาติ ยทา ปญฺญาย ปสฺสติ อถ นิพฺพินฺทติ ทุกฺเข เอส มคฺโค วิสุท ธิยา เมื่อใดเห็นตามปัญญาว่าสังขาร ทั้งปวงเป็นทุกข์ เมื่อนั้นย่อมเบื่อ หน่ายในทุกข์ นี้เป็นหนทางบริสุทธิ์ หรือเป็นหนทางหมดจดวิเศษ เป็น มรรคาบริสุทธิ์ วเส อวดตนาเยว อตฺตวิปสุขภาวโต สุญญตฺตสฺสา มิกตฺตา จ อัตภาพเหล่านั้น สุญญต 66 เมื่อเห็นตามปัญญาว่า สังขารทั้งปวงไม่เทียบเป็นทุกข์ ธรรมทั้งหลายใบ่ใช่ตัวเนื้อได ตสฺส เต อนตฺตาติ เต อนตฺตา ขายเร อัตภาพเหล่านั้นรู้กันแล้ว ว่า ไม่ใช่ตัวเพราะไม่เป็นไปตามอำนาจ ของตัว เป็นปฏิปักษ์แก่ตัวด้วย เป็นสภาพว่างเปล่า เป็นสภาพไม่มี เจ้าของ อัตภาพนั้นน่ะ คือร่างกาย ของเราหมดทุกคนนี้ไม่ใช่อื่น ที่ว่า อัตภาพนั้น รู้กันแล้วว่าไม่ใช่ตัว ใครลองนับเป็นตัวเข้า เดี๋ยวหายไป หมด ไม่มีใครรับว่าเป็นตัวหรอก รับว่าเป็นตัว เดี๋ยวก็หายไปหมด ไม่ใช่ตัวจริงๆ อย่างนี้เรียกว่าอัตภาพ ไม่ใช่ตัวรู้กันแล้วว่าไม่ใช่ตัว อัตภาพ นั้นรู้กันแล้วว่าไม่ใช่ตัว วเส อวดต เมื่อนั่นย่อมเขื่อหน่ายในทุกข์ นี่เป็นหนทางบริสุทธิ์ หรือ เป็นหนทางหมดจด วิเศษ เป็นมรรคาบริสุทธิ์ นาเยว เพราะไม่เป็นไปในอำนาจ ของตัว อตฺตวิปกขาวโต เป็นข้าศึก แก่ตัวด้วย สุญญตฺตสฺสามิกตฺตา จ เพราะเป็นสภาพว่างเปล่าและไม่มี 99 เจ้าของด้วย ใครจะเป็นเจ้าของเล่า รับรองดูซิ รับรองไม่ได้ เป็นอย่างนี้ สัพเพ ธัมมา อนตฺตาติ ยทา ปญ นาย ปสฺสติ อถ นิพพินฺทติ ทุกเข เอส มคฺโค วิสุทธิยา เมื่อใดเห็น ตามปัญญาว่า ธรรมทั้งหลายไม่ใช่ ตัว เมื่อนั้นย่อมเบื่อหน่ายในทุกข์ นี้เป็นหนทางหมดจดวิเศษ มรรคาอันบริสุทธิ์ นี่ประเด็นของ ธรรมนี้ นี่แปลเนื้อความเป็นสยาม ภาษา ภิกษุ สามเณร เล่าเรียน พระธรรมวินัยไตรปิฎก แปลกัน อย่างนี้นะ ถ้าเราไม่แปลกันอย่างนี้ เราแปลไม่ออกเลยนี่ มันเป็นภาษา เป็น เล่าเรียนของเขา ถ้าภาษาเทศน์จะ ๑๒ กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๓๖