การพบต้นไทรใหญ่ : หน้า 78/112

จึงพากัน ๆ และน้ำ แต่โชคดีได้ไปพบต้นไทรใหญ่ ซึ่งมีใบดก พ่อค้าเหล่านั้นรู้สึกตื่นเต้น ที่มีผู้อื่นเคยประ หนาสีเขียวชอุ่มเหมือนสีตะไคร่น้ำ กิ่งไทรแต่ละ สพกับต้นไม้วิเศษเหมือนเช่นพวกตัว กิ่งก็เหมือนกับอิ่มไปด้วยน้ำ จึงชวนกันตัดกิ่ง อาราธนาให้พระพุทธองค์ทรงเล่าเรื่องที่เคยเกิดขึ้น ทางทิศตะวันออก น้ำก็ไหลหลั่งออกมามากมาย แล้วนั้นให้ฟัง เรื่องมีดังนี้ ราวกับเป็นท่อธาร ชาวกองเกวียนพากันดื่มและ ในครั้งอดีตกาล กรุงพาราณสีเป็นเมืองที่ อาบจนพอใจ จากนั้นพวกเขาได้ตัดกิ่งไทรกิ่ง เจริญรุ่งเรืองทางพาณิชยกรรมมาก พ่อค้าต่าง หนึ่งทางทิศใต้ อาหารอันโอชะต่าง ๆ ก็พรั่งพรู จะมาซื้อขายสิ่งของกันที่นี่ ลงมา พวกเขาจึงพากันบริโภคจนอิ่มหนำสำราญ ครั้งหนึ่ง บรรดาพ่อค้าได้มีการประชุมกัน จากนั้นเขาได้ตัดกิ่งไทรทางทิศตะวันตก ครั้งนี้ ได้ แล้วแต่งตั้งนายกองเกวียนผู้หนึ่งเป็นหัวหน้า น่า บังเกิดสาวงามแต่งกายด้วยเสื้อผ้าแพรพรรณอัน กองคาราวาน ซึ่งประกอบด้วยบรรดาพ่อค้าอื่น ประณีต พวกชาวกองเกวียนได้อยู่ร่วมกับนาง ร่วมขบวนไปด้วย เพื่อจะไปค้าขายทางไกล ซึ่งไม่ เหล่านั้นแล้ว วันรุ่งขึ้นได้ตัดกิ่งไทรด้านทิศเหนือ อาจประมาณระยะทางได้ระหว่างทางกองคาราวาน เพชรนิลจินดาอันมีค่า ก็หลั่งไหลออกมาจากกิ่ง เกิดหลงทาง ไม่รู้ว่าจะไปทางไหนดี ทั้งน้ำ และ ไทรนั้น พวกชาวกองเกวียนพากันเก็บเพชรนิลจินดา เหล่านั้น บรรทุกจนเต็มคันรถ แล้วพากันเดินทาง กลับกรุงสาวัตถี นำดอกไม้ธูปเทียนไปถวายบูชา พระพุทธองค์ แล้วนิมนต์ไปฉันในวันรุ่งขึ้น เมื่อ อาหารก็หมด แต่นับว่าโชคดีเป็นอย่างยิ่งที่พวกเขาได้พบ ต้นไทรใหญ่ครึมต้นหนึ่ง มีร่มเงาร่มรื่นน่าพักพิง จึงพากันไปนั่งที่โคนต้นไทรนั้น ๆ พวกเขานั่งมองต้นไทรแล้วคิดว่า ต้นโทรนี้ พระสัมมาสัมพุทธเจ้าฉันภัตตาหารและอนุโมทนา อาจจะมีน้ำอิ่มอยู่เต็ม พอให้ได้อาศัยดื่มบ้าง แล้ว พวกพ่อค้ากล่าวว่า “ขอให้ส่วนบุญในครั้งนี้ จงมีแก่รุกขเทวดาด้วยเถิด” ไหน” v พระพุทธองค์ตรัสถามว่า “รุกขเทวดาองค์ พวกพ่อค้าจึงช่วยกันตัดกิ่งไทรด้านทิศตะ วันออก น่าก็ไหลพุ่งออกมาให้ดื่มให้อาบกันได้เต็มที่ พวกเขารู้สึกดีใจและอัศจรรย์ใจ จึงชวนกันตัดกิ่ง ไทรด้านทิศใต้ พอกิ่งไทรถูกตัดขาด ข้าวปลา พวกพ่อค้าจึงกราบทูลเรื่องที่ตนได้ทรัพย์ใน อาหาร ทั้งขนมนมเนยก็ไหลออกมามากมาย จน ครั้งนี้ แก่พระบรมศาสดา พระองค์จึงตรัสรับรองว่า ที่พวกเธอได้ทรัพย์ในครั้งนี้ เป็นเพราะเธอรู้จัก ประมาณ ไม่ตกเป็นทาสของความอยากได้ จึงได้ ทรัพย์เหล่านี้มา ดื่มกินกันไม่หมด พวกเขาคิดว่าน่าจะตัดกิ่งไทรด้านทิศตะวัน ตกดู อยากจะรู้ว่ามีอะไร พอกิ่งไทรถูกตัดขาด บรรดาผู้หญิงสาวสวย แต่งกายด้วยเครื่องประดับ งดงามก็ปรากฏออกมา หญิงเหล่านั้นต่างแยกกัน เมื่อครั้งอดีตกาลนั้น ก็ได้มีพ่อค้ากองเกวียน เหมือนอย่างพวกเธอนั่นแหละ แต่พ่อค้าเหล่า บำเรอแก่ชาวกองเกวียนทั้งหลาย นั้นเว้นเสียแต่หัวหน้าแล้ว เป็นผู้โลภมาก ไม่รู้ รุ่งขึ้น พวกชาวกองเกวียนปรึกษากันแล้ว จักพอ จึงพากันเสียชีวิต ไม่ได้แก้วแหวนเงิน ลงมือตัดกิ่งที่ ๔ เพชรนิลจินดาและแก้วแหวนเงิน ทอง ผ้าแพรพรรณอันงดงามก็ร่วงพรูออกมามาก ทองกลับมา ๗๖ กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๓๖