ข้อความต้นฉบับในหน้า
ท่านยิ่งนัก ความชั่วนั้นเป็นเหมือน
อาจมที่ทั้งเหม็นและสกปรก คนรักความ
สะอาดจึงพยายามเลี่ยงหนียิ่งกองโตมาก
ยิ่งอยากจะวิ่งหนีมาก ท่านจะเอาความ
รู้สึกของหนอนที่พอใจในอาจมมาเทียบ
กับความรู้สึกของคนไม่ได้ มันอยู่คนละ
ระดับกัน หากสตรีในโลกมีความคิด
เหมือนท่านทั้งหมด บุตรธิดาในโลกนี้ก็
จะพึงเป็นคนเลวไปหมดทั้งโลกแล้ว นี่ดี
ว่าท่านมิได้มีโอรสหรือธิดาเลย หากมี
หม่อมฉันหวั่นใจเหลือเกินว่า ท่านมีส่วน
ผลิตคนเลวให้งอกงามขึ้นทำลายความ
สะอาดของโลก อย่างน้อยคนหนึ่ง”
พระนางศิษยรักษิตาก็ทรงพิโรธ
จนสั่นเทิ้มไปทั้งองค์แล้วตรัสตอบว่า
“กุณาละเธอนั้นนอกจากจะเยาว์
โดยอายุแล้ว สติปัญญาก็ยังเยาว์มาก
มากจนเธอกลายเป็นคนโง่ เธอพูดถึง
เรื่องพระเจ้าอยู่หัวเลี้ยงหม่อมฉัน เธอ
ไม่รู้ดอกหรือว่า พระองค์เลี้ยงหม่อมฉัน
ธรรม โดยท่านมิได้สำนึกสักนิดหนึ่งว่า องค์ก็ทรงสารภาพอยู่แล้วว่า เดิมทีพระ
ที่ท่านครองตนสุขสบายอยู่เวลานี้ก็เพราะ องค์ทรงหลงเดินทางผิดไป ต่อมาพระ
ธรรมคุ้มครองไว้ และแม้เวลานี้หาก องค์ได้เห็นแสงสว่างแล้วจึงหันมาสน
หม่อมฉันไม่มีธรรม หม่อมฉันก็จะฆ่า พระทัยในทางธรรม ทรงให้จารึกไว้ใน
ท่านเสียฆ่าให้สิ้นพระชนม์ไปด้วยมือนี้ หลักศิลาว่า ไม่มีชัยชนะใดจะยั่งยืนและ
แต่เพราะหม่อมฉันมีธรรมจึงช่วยคุ้มครอง ดีเท่าชัยชนะโดยธรรม พระองค์ได้ทรง
ท่านให้ปลอดภัย คนที่อยู่ในคุกตะราง เห็นคุณค่าของธรรมแล้วจึงทรงให้ประ ไว้เพื่ออะไร ถ้ามิใช่เพื่อประโยชน์ของ
แห่งปาฏลีบุตรท่านก็เคยเห็นด้วยตนเอง กาศธรรม มิใช่เพื่อหลอกลวงใคร แต่ พระองค์ เพราะหม่อมฉันเป็นเนื้อหนัง
แล้ว ต้องทนทุกข์ทรมานปานใด คุกนั้น เพื่อความสงบสุขทั่วไปในเขตแคว้นที่ อันประณีต ละเอียดอ่อนและเต่งตึง
พอที่จะสนองความต้องการของพระ
เขามิได้สร้างไว้สำหรับคนที่คนมีธรรม พระองค์ปกครอง
แต่เขาสร้างไว้สำหรับคนละเมิดธรรม “เรื่องยางอายของสตรีนั้น ยังมี องค์ได้อย่างดีเยี่ยม พระบิดาของเธอก็
ดูหมิ่นและเหยียบย่ำธรรม สำหรับคนคด อยู่ในหัวใจหญิงเป็นอันมาก ท่านอย่า เหมือนพวกเศรษฐีที่ชอบเล่นรถ ย่อม
โกงกอบเอาผลประโยชน์ใส่ตน โดย เอาคนอื่นลงมาเทียบกับความร้อนแรง พอใจเปลี่ยนรถที่มีทุกส่วนแน่น นั่งสบาย
เบียดเบียนล่อลวงผู้อื่นนั้น หากไม่ได้ ในราคะของท่าน แล้วเหมาเอาว่า คน และเขาก็เอาใจใส่ไปพักหนึ่ง พอส่วน
รับโทษในโลกนี้โทษในนรกก็ยังมีรออยู่ อื่นจะเป็นอย่างท่านไปสิ้นท่านนั้นเหมือน ประกอบต่าง ๆ เริ่มจะหลวม และมี
คนที่มีความสุขสมบูรณ์และเย็นใจเพราะ สุนัขที่พอใจในอาจม เมื่อเห็นก็พุ่งเข้าหา เสียงดังโครมครามเมื่อขับไป เขาก็จะ
ผลแห่งสุจริตของตนก็มีอยู่มาก เหตุ แต่คนที่มีระดับจิตใจสูงกว่านั้นย่อมเดิน เปลี่ยนใหม่อีก รถควรจะขอบใจเจ้าของ
ไฉนท่านจึงไม่มอง ใจของท่านดำมืดเกิน เลี่ยงหนี ท่านเอร็ดอร่อยในการกินอาจม ของมันหรือ?”
ไปหรือจึงมองไม่เห็นคุณค่าแห่งความ พร้อมด้วยชายตามองผู้อื่นที่เดินเลี่ยง
ดีเสียเลย
หนีด้วยสายตาที่เย้ยหยันว่า เขาโง่
“สมเด็จพระราชบิดานั้น พระ แต่ความจริงเขารังเกียจ และสมเพศ
อ่านต่อฉบับหน้า
พฤศจิกายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๙๕