อานุภาพธรรมกาย : หน้า 71/112

66 ขณะที่เอาใจจรดนิ่งอยู่ที่ศูนย์กลางกายได้สักครู่ องค์พระก็ผุดขึ้นมาตรงกลาง ทีละองค์ ๆ ตามลำดับ เมื่อองค์ใหม่พูดขึ้นมา องค์เดิมก็ขยายใหญ่ขึ้นเรื่อย ๆ จน ประมาณความใหญ่โตไม่ถูก คอลัมน์ “อานุภาพธรรมกาย” นี้ เป็นเรื่องเล่าเกี่ยวกับปาฏิหาริย์และอานุภาพ ของพระธรรมกาย หรือผลการปฏิบัติธรรมตาม วิชชาธรรมกาย แล้วได้ประสบการณ์ อันน่าอัศจรรย์ จึงรวบรวมนำมาลงพิมพ์ไว้ เพื่อเป็นหลักฐานว่า ของจริงคู่กับคนจริง ผู้ใดตั้งใจทำทาน รักษาศีล และหมั่นภาวนาเนืองนิตย์ ย่อมได้รับรสแห่งธรรม ซึ่งเลิศกว่ารสทั้งปวง หวังใจว่า คอลัมน์นี้จะมีค่ายิ่งสำหรับผู้ที่ สนใจการฝึกสมาธิภาวนา และผู้ที่ข้องใจเกี่ยวกับ เรื่องอิทธิปาฏิหาริย์ในพระพุทธศาสนา เพราะเขียน ขึ้นจากประสบการณ์จริงของนักปฏิบัติธรรม หรือ ผู้ที่ได้ประสบพบเห็นด้วยตนเองในยุคปัจจุบัน จึง เป็นพยานหลักฐานอย่างดี ที่แสดงให้เห็นว่าธรรมะ อันละเอียด ลึกซึ้งของพระสัมมาสัมพุทธเจ้านั้น เป็นสิ่งที่มีประโยชน์แก่ผู้ปฏิบัติได้จริง และไม่ เหลือวิสัยที่วิญญูชนจะพึงปฏิบัติได้ทุกยุค ทุกสมัย อ้าว...เอ๊ะ...อะไรกัน “เดี๋ยวก่อนหลวงพี่ ที่หลวงพี่บอกว่าอำนวย พรไปแล้วนี่ เขาไปปฏิบัติธรรมหรือตายคะ” “ตายจ้ะ โยมพี่” ทันทีนั้น นั้น ความคิดก็ผูกโยงทันทีว่า เวลาก็ ว่างพอเหมาะพอดี งานต้นฉบับก็สะสางหมดแล้ว ฤกษ์สะดวกแบบนี้คงถึงเวลาอันสมควรของเราแล้ว ซินะ ที่จะได้ปฏิบัติธรรม ไปก็ไป นับจากวันนั้น ก็เริ่มสะสางงานราชการ งานบ้าน และทรัพย์สมบัติ แม้ห้องหับก็ปัดกวาด จัดแยกของเสียเรียบร้อย กะว่าถึงเวลาตายไป คนข้างหลังก็ไม่ต้องยุ่งยาก ความรู้สึกปล่อยวางดี จริง ๆ วันอาทิตย์ที่ ๗ เมษายน วันเดินทาง แม้ การจราจรที่สถานีขนส่งสายเหนือจะจอแจสับสน วุ่นวาย และรถทัวร์จะออกผิดเวลาไปกว่า 6 ชั่วโมง ก็รู้สึกเฉย ๆ ไม่หงุดหงิดงุ่นง่าน มองดูผู้คนเหมือน อนเล่าถึงเหตุการณ์ภายใน ขอเกริ่นเหตุการณ์ภาย เป็ดไก่เบียดเสียดกันอยู่ในเข่ง ทั้ง ๆ ที่ความเป็น นอกที่ทำให้ได้ขึ้นไปปฏิบัติธรรมบนภูกระดึงสักนิด จริง เราก็เหมือนไปในเช่นนั้นเช่นกัน แต่คงเป็น เมื่อวันอาทิตย์ที่ ๒๔ พฤษภาคม พ.ศ.๒๕๓๔ ได้ พบหลวงพี่สุธัมโมที่อาศรมบัณฑิต ท่านทักว่า “โยมพี่ทัศ หลวงพ่อให้น้อง ๆ มาชวนขึ้น ปฏิบัติธรรม น้องเค้ามาบอกหรือยัง” “ยังค่ะ” “อำนวยพร เพื่อนโยมพี่เขาไปแล้วนะ” ไม่ทัน ถามต่อ ในใจคิดเลยไปว่า อำนวยพรเพื่อนเราคนนี้ อยู่ที่เชียงใหม่ ไม่ได้ยินข่าวกันมานาน อ้อ ! เขาไป ปฏิบัติธรรมกับหลวงพ่อแล้วหรือ ดีจริง ๆ แต่หลวงพี่ ก็พูดต่อ “วันอังคารนี้หลวงพ่อบอกว่าจะขึ้นไปเผา” ไก่ปลงตก คิดถึงข้อความสั้น ๆ ที่ ดร.ศิริพรเขียน ไว้บนเอกสารแนะนำการเตรียมตัวเดินทางว่า “คิด เหมือนตายจาก” จำได้ว่าข้อความนี้เป็นของคุณยาย อาจารย์ ท่านแนะนำวิธีคิดให้แก่ลูกศิษย์คนหนึ่ง ซึ่งมากราบเรียนถามท่านว่า ไปภูกระดึงคราวนี้ ควรจะคิดอย่างไรสมาธิจึงจะก้าวหน้า ฉุกใจคิดว่า นี่เรากำลังคิดเหมือนตายจากหรือเปล่านะ จึงไม่ ห่วงหน้าพะวงหลังเอาเสียเลย ที่นั่งของเราอยู่หน้าวิดีโอบนรถทัวร์พอดี หนังผีแบบนี้ปกติเคยชอบ แต่ทำไมหนอวันนี้ดู เฉย ๆ ไม่คิดตามเอาเสียเลย ที่หลวงพ่อธัมมชโย พฤศจิกายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๖๙