การนั่งสมาธิและการเห็นดวงอาทิตย์ : หน้า 73/112

พระอาทิตย์โผล่พ้นขอบฟ้ายามเช้า ณ ภูกระดึง ดวงแก้วบนโต๊ะหมู่บูชาข้างหน้าที่เราตั้งใจจำเอาไว้ แม้เมื่อออกจากสมาธิขณะเดินอยู่คุยอยู่ กลางตัวนั่นเอง เมื่อกราบเรียนรายงานให้หลวงพี่ ดวงนั้นก็ไม่ยอมหายไปไหน คงลอยเด่นแดงโร่อยู่ วิชเชสโกทราบ ท่านเมตตาชี้แนะว่า “อย่าไปหวน อย่างนั้น คำปฏิเสธตัวเองของเราจึงเหมือนเศรษฐี หาอารมณ์เก่า ๆ” ล่วงเข้าวันที่ ๔. ขณะนั่งสมาธิในช่วงเวลา ๘.๓๐ - ๑๑.๐๐ น. จู่ ๆ ก็รู้สึกเหมือนมีแสงแดด ส่องสว่างอยู่กลางท้อง สักครู่ก็เห็นดวงอาทิตย์ กลมโตสีแดงเหมือนเนื้อแตงโม หรือแดงเหมือน ปฏิเสธชาวบ้านว่าไม่มีเงิน กราบเรียนถวายรายงาน หลวงพี่ในตอนบ่าย ท่านแนะนำให้มองลงไปตรง กลางของดวงอาทิตย์นั้น ดวงอาทิตย์แดงโร่อยู่ ๒ เวลาก็เปลี่ยนเป็น ใสสว่าง เหมือนก้อนน้ำแข็งใส ๆ ตั้งอยู่กลางแดด ดวงอาทิตย์ก่อนตกดินดวงนั้นลอยนิ่งอยู่กลางท้อง ภายในกลางตัวสว่างมาก แสงนั้นเหมือนชอนเข้า รู้สึกอบอุ่นชุ่มฉ่ำ แต่เนื่องจากฟังมามากว่าถ้า ใครนั่งสมาธิเห็นดวงปฐมมรรคแล้ว ตื่นเต้นยินดี นัยน์ตาหลับตาลืมตาก็เห็นเท่ากัน อารมณ์สดชื่น ละเอียดมาก ไม่รู้สึกหงุดหงุดต่อเสียงรบกวนรอบ ดวงนั้นจะหายไป เราจึงตั้งใจมาแต่ต้นว่าจะใช้สติ ข้าง กลับนึกเอ็นดูคนที่ก่อเสียงรบกวนนั้น เหมือน คอยปรามตัวเองไว้ เมื่อมีปรากฏการณ์ภายใน เช่นนี้เราจึงพยายามปั้นความคิดว่า เพราะเราเฝ้า เขาเป็นญาติสนิท เมื่อได้อารมณ์เช่นนี้ก็หวนคิดถึงภาพหลวงพ่อ ดูดวงอาทิตย์ขึ้น อาทิตย์ตกมากไปหน่อย ดวงแดงๆ ธัมมชโยขณะรับแขกที่ศาลาดุสิต และหลวงพ่อ จึงติดมาในความทรงจำบางทีคงอยากกินแตงโมด้วย ทัตตชีโวขณะพูดคุยกับสาธุชนที่อาศรมบัณฑิต และเพื่อทดสอบเราจึงพยายามสลัดดวงนั้นทิ้งด้วย ความเข้าใจกระจ่างขึ้นทันทีว่า ที่ท่านทั้งสองสามารถ การขยับตัว โคลงตัว แต่ดวงอาทิตย์นั้นก็ไม่หลุด นั่งยิ้มแย้มพูดคุยกับแขก ตอบปัญหาสารพัดได้ ตั้งแต่บ่ายยันค่ำนั้น เพราะท่านมีอารมณ์ละเอียด หาย พฤศจิกายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๗๑