การฝึกกำลังภายในของพระจีน : หน้า 28/112

..... (บน) พระภิกษุ ยืนสนทนาที่หน้า ทำตัวกลับเป็นพระตามเดิม ที่สึก ไปแล้วก็กลับมาบวชใหม่ พระพุทธศาสนาในจีนเป็น อย่างนี้อยู่หลายคราว พระจึงต้อง ช่วยตัวเองตลอด เพราะฉะนั้น พระจีนจึงเริ่มมีการฝึกกำลังภายใน กัน โดยวัตถุประสงค์เพียงเพื่อการ ออกกำลังกาย ทำให้สุขภาพแข็ง แรง ภายหลังผลพลอยได้กลับเป็น หอพระวินัย วัด ไปเพื่อป้องกันตัวเองและป้องกันวัด นานกิง จีนแผ่น ดินใหญ่ (ล่าง) วิหารใหญ่ วัดหลิงเหยิน วันนี้ มีพระจีนจากไต้หวัน มาชมวัดพระธรรมกาย ถ้าพวก เราสังเกตจะเห็นว่าท่านนุ่งห่มไม่ จีนแผ่นดินใหญ่ เหมือนพระไทย ชุดที่ท่านนุ่งห่ม สร้างขึ้นใน พ.ศ. ๒๔๘๐ เป็น อยู่นี้ จริง ๆ แล้วเป็นชุดเก่าที่ชาว หนึ่งในไม่กี่วัดที่ จีนนุ่งห่มในสมัยราชวงศ์ถัง ซง ยังมีการปฏิบัติ มีกระดุมอยู่ด้านข้าง เวลาเข้าร่วม ศาสนกิจอยู่ใน ปัจจุบัน พิธีจึงจะนำจีวรมาห่มทับอีกที แต่ ปกติเวลาท่านไปไหนมาไหนจะ ไม่ใช้ผ้าจีวร ผ้าจีวรจะใช้ต่อเมื่อ ต้องเข้าร่วมพิธีกรรมต่าง ๆ ทาง สงฆ์ การจับเจ เนื่องจากเห็นว่าวัดรวย มีพระพุทธ ปล่อยผมให้ยาวแล้วสวมชุดฆรา รูปทองคำ มีไร่นามาก ก็เลยยึด เอาไปบ้าง ทำลายไปบ้าง วาสแต่ยังไม่สึก แล้วก็อยู่ปะปนไป กับชาวบ้าน จะสวดมนต์ทำภาวนา ดำเนินกิจกรรมเกี่ยวกับศาสนาไม่ ครั้งที่มีภัยหนักที่สุดถึงกับ มีการตั้งค่าหัวพระใครเจอพระแล้ว ได้ทั้งนั้น เพราะถ้าทางการทราบ ฆ่าตัดคอเอามาขึ้นเงินได้ ยุคนั้น ก็จะถูกนำตัวไปประหาร ก็ทนอยู่ พระก็เลยสึกกันมาก พระบางรูปก็ ไป จนบ้านเมืองพ้นยุคนี้แล้ว จึง เรื่องความเป็นอยู่ของพระ จีนที่น่าสนใจอีกเรื่องหนึ่ง คือการ “ฉันเจ” หลายคนคงนึกว่าเป็น หลักปฏิบัติสำคัญอย่างหนึ่งของ พระจีน เพราะท่านถือกันอย่าง เคร่งครัดมากทีเดียว การฝ่าฝืน การกินเจหมายถึงการกินเนื้อสัตว์นี้ ๒๖ กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๓๖