การเดินทางไปอินเดีย : หน้า 60/112

นับเป็นโชคอันมหาศาล ที่การ ไปอินเดียครั้งนั้น เป็นการเดินทางจาก ประเทศเนปาลด้วยรถบัส เพราะเกิด กลางวันเต็ม ๆ กับอีกเกือบสามทุ่ม ของคืนวันเดียวกัน จึงจะเข้าสู่เขตแดน อินเดีย ถึงได้เข้าที่พักกัน เป็นที่พักที่ ปัญหาติดขัดเรื่องเครื่องบิน ทำให้ได้ อยู่ตรงปลายสุดของเขตแดนอินเดีย เห็นภูมิทัศน์ที่งดงามอย่างหาที่เปรียบ เนปาลพอดิบพอดี ซึ่งถ้าเป็นภาษา มิได้ บนส่วนหนึ่งของ “เส้นทางสาย ไทย เราคงจะเรียกกันว่า “ชนแดน” ไหม” อันอมตะและเลื่องลือ บนถนนสายแคบเลาะเลียบ แน่ ๆ ทางแล่นผ่านเข้าสู่ที่พักดังกล่าว ขุนเขาที่สูงชันขนาดแหงนคอตั้งบ่า นี้ ช่างตื่นตาเสียจริง ๆ เพราะเป็น ข้างบนปกคลุมด้วยหิมะขาวโพลนไป ถนนคล้าย ๆ สายภายในหมู่บ้าน สอง ทั้งเทือก ขวามือคือหน้าผาลาดชัน ข้างทางเต็มไปด้วยพ่อค้า แม่ค้า ที่ยัง ลึกกว่าเอารถบัสสี่ห้าคันวางเรียงต่อ ทำมาค้าขายกันอยู่อย่างขมีขมัน ตาม ต้องนับเป็นคนแน่ ๆ แต่สรุปได้ว่า ประหลาดดี ดูแตกต่างไปจากภายนอก ที่แสนจะมีชีวิตชีวาโดยสิ้นเชิง ทำให้ ต้องเข้าห้องน้ำกันทีละสองคน (ห้อง หนึ่งพักสี่คน เพราะห้องใหญ่มาก และ จำนวนห้องไม่พอกับแขก) เพราะขนาด และการกั้นฉากในห้องน้ำที่ความรู้ สึกเก่า ๆ ได้จับใจ ด้วยรูปร่างของ กระจกเงา ความสูงของห้องน้ำ ม่าน ตลอดจนอ่างอาบน้ำที่ใหญ่โตข่มผู้ใช้ ให้หงอยได้ทันทีที่เหยียบย่างเข้าไป เวลาคนหนึ่งอาบน้ำ อีกคนล้างหน้าสี ในทางตั้ง ต่ำสุดของหน้าผานั้นคือ ลักษณะของย่านค้าขายชายแดนทั่วไป ฟันนั้นต่างพยายามทำอะไรให้เสียง ลำธารใส และเย็นจัด สังเกตได้จาก ไอขาวม้วนตัวขึ้นเป็นระยะ ๆ ด้วยความ ร้อนของแสงแดดต้องกระทบ เหนือ ลำธารขึ้นไปเล็กน้อยเป็นพื้นที่ทำกิน ของชาวบ้าน ประดับตกแต่งสองข้าง ทางและสายน้ำให้น่ามอง โดยเฉพาะ ผู้คนแต่งกายสีจัด เดินจูงล่อเลาะลัด ไปตามซอกเขา และทางเดินวกเวียน เพียงแต่เป็นการค้าขายที่ยังคงความ เป็นปฐมภูมิมาก ๆ คือสินค้า ซึ่งส่วน ใหญ่เป็นพืชผลเกษตร และอุปกรณ์ เครื่องมือ เสื้อผ้า อาหาร ถูกนำมาวาง ขายตามพื้นถนน แบบแบกะดิน มี ผ้าพลาสติกหรือมีเสื่อเก่า ๆ รองไว้ แต่ทำไมถึงน่าตื่นตา นั่นเพราะ ว่าผู้คนที่นั่นมีผิวสีเข้มแต่กลับแต่งกาย ที่น่าตื่นเต้นที่สุด คือการได้เห็น ด้วยเสื้อผ้าสีฉูดฉาดตัดกันยิ่งนัก ชาวบ้านแช่อยู่ในน้ำครึ่งตัว คล้าย ๆ ผักหญ้า ผลไม้ก็ดูสด ใหม่ จะอาบน้ำก็ไม่ใช่ จะแช่น้ำก็ไม่เชิง โดยเฉพาะแอปเปิ้ลสีแดงสด ส้มสด ราวกับลงไปดักจับอะไรสักอย่าง อย่าง ลูกย่อม ๆ ขนาดใหญ่กว่าผลพุทราพันธุ์ ไม่ใส่ใจกับความเย็นเฉียบของน้ำที่ โตของไทยเราหน่อยเดียวเท่านั้น ซึ่ง พอจะคะเนได้จากหมอกควันที่เลาะ วันรุ่งขึ้นเราก็ได้รู้ว่ารสชาติของแอปเปิ้ล เล็มอยู่ตามผิวน้ำ และความเย็นของ ลูกน้อย ๆ นี้อร่อยจัด ชุ่มลิ้น ชื่นใจ อากาศเวลาที่เราจอดรถลงชื่นชมความ ยิ่งกว่ารสของแอปเปิ้ลขนาดใหญ่ จาก งามของเส้นทาง และทำธุระส่วนตัว ประเทศฝรั่งตะวันตกเป็นยิ่งนัก ชนิด เพราะรถที่ใช้นอกจากจะไม่ปรับอากาศ ที่เรียกว่า ต้องชิดซ้ายตกเวทีไปเลย แล้ว ยังไม่มีห้องน้ำอีกด้วย ทุกคน ค่ำคืนแรกบนสันขอบเขตแดน จึงต้องช่วยตัวเองให้พ้นจากทุกข์อัน อินเดีย-เนปาล สร้างความประทับใจ เกิดจากความเป็นปกติของสังขาร ได้ไม่น้อยด้วยโรงแรมที่มีลักษณะพิเศษ เพราะการเดินทางนั้นใช้เวลาเป็นวัน ค่อนข้างใหญ่ แต่ไม่หรูหรา แสงสี และคืนทีเดียว ของโรงแรมดูทึบทีม จะโรแมนติกก็ เราใช้เวลาเดินทางกันหนึ่ง ไม่ใช่ จะผีสิงก็ไม่เชิง เพราะพนักงาน ดังๆ เข้าไว้ เช่นหยิบของ ตักน้ำ อาบน้ำ แล้วก็พยายามพูดคุย ซักถามกันด้วย ๕๘ กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๓๖