ความโลภของพ่อค้า : หน้า 79/112

มาย พวกเขาเก็บไปบรรทุกเกวียนจนเต็ม แต่ พ่อค้าพวกนั้นยังไม่พอใจ กล่าวว่า ด้วยความโลภพากัน “เราอยากจะรู้ว่า ต้นไทรนี้ยังมีอะไรดี ๆ อยู่ อีก ถ้าเราโค่นต้นไทร เราคงได้ทรัพย์อันวิเศษยิ่ง กว่าที่ได้แล้วเป็นแน่แท้” “จริง ๆ ด้วย คงจะเป็นของวิเศษที่ไม่มีอีก แล้วในโลกนี้” “อยากรู้จริง ๆ ว่าจะมีอะไรหนอ....” แต่นายกองเกวียนร้องห้าม ทั้งขอร้องว่า “พวกท่านอย่าพากันตัดต้นไทรเลย ต้นไทร ทำผิดอะไรหรือจึงต้องตัดโค่นด้วย.. โบราณว่า บุคคลเมื่อนั่งหรือนอนที่ร่มเงาของ ต้นไม้ใด ย่อมไม่ควรหักรานต้นไม้นั้น เพราะคน ประทุษร้ายมิตรเป็นคนเลวทราม แต่พวกพ่อค้าเหล่านั้นไม่เชื่อนายกองเกวียน อ้านาจแห่งความโลภมีพลังรุนแรงกว่า พวกเขา จึงพากันถือขวานเข้ามาเพื่อจะตัดต้นไทรใหญ่ พฤศจิกายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๒๒

- ความโลภของพ่อค้า