ทุกข์และการปล่อยวาง : หน้า 19/112

จักหลักจริงดังนี้แล้ว สภาพอันไม่ เที่ยงนั่นแหละ ที่ยักเยื้องแปรผันไป นั่นแหละเป็นทุกข์ชื่อว่าเป็นทุกข์แท้ๆ เพราะเหตุใด เพราะว่าเกิดขึ้นเสื่อม ไป บีบคั้นอยู่อย่างเดียว เกิดขึ้น เสื่อมไป บีบคั้นอยู่อย่างเดียว เกิด ขึ้นก็บีบคั้นอยู่ เสื่อมไปก็บีบคั้นอยู่ บีบคั้นให้สัตว์เดือดร้อนอยู่ด้วยชาติ ทุกข์ ชราทุกข์ พยาธิทุกข์ ทุกข์ทั้ง นั้นบีบคั้นให้เดือดร้อนอยู่ร่ำไปทีเดียว เมื่อบีบคั้นให้เดือดร้อนอยู่อย่างนี้ เพราะว่าสภาพเหล่านั้น ๆ เป็นของ ข้าศึกแก่ตัวเสียด้วย ถ้ายุ่ง ๆ หนัก เข้า ก็ได้รับทุกข์ยากลำบากจิตใจ ไม่ใช่พอดีพอร้ายทีเดียว ถ้าไป แก้หนักเข้า ก็เดือดร้อนหนักเข้า ลองไปแก้เข้า แก้แก่ แก้เจ็บ แก้ ตาย แก้กันอย่างไรนะ แก้ไม่ได้ ทนได้ยาก เป็นของเดือดร้อน เป็น อัตภาพร่างกายอันนี้รู้กันอยู่แล้วว่า ของเร่าร้อนเป็นของทุรนทุราย เป็น ไม่ใช่ตัว เพราะไม่เป็นไปในอำนาจ ของไม่สบาย ท่านถึงยืนยันว่า เมื่อ จะว่าสักเท่าใดก็ไม่เป็นไปในอำนาจ ใดเห็นตามความจริงว่า ความเกิด กายมนุษย์ไม่เป็นไปในอำนาจ กาย นั่นแหละเป็นทุกข์ ไม่ใช่เป็นสุข เมื่อ มนุษย์ละเอียดก็ไม่เป็นไปในอำนาจ รู้ว่าความเกิดนั่นเป็นทุกข์แล้วเมื่อใด กายทิพย์ กายทิพย์ละเอียด กาย เมื่อนั้นย่อมเหนื่อยหน่ายในทุกข์ เมื่อ รูปพรหม กายรูปพรหมละเอียด เหนื่อยหน่ายในทุกข์เบื่อในทุกข์แล้ว กายอรูปพรหม กายอรูปพรหมละ ไม่อยากได้ในเบญจขันธ์เหล่านั้น เอียด ไม่เป็นไปในอำนาจทั้งนั้น ปล่อยเบญจขันธ์เหล่านั้น นั่นแหละ ใครจะมีฤทธิ์มีเดชสักเท่าใดก็ตามเถอะ ได้ชื่อว่าเป็นหนทางหมดจดวิเศษ ไม่เป็นไปในอำนาจ พระพุทธเจ้า ปล่อยเสียไม่ยึดถือ สบายด้วย จะมีฤทธิ์มีเดชสักเท่าไรก็มีไป แต่ว่า หน้าที่เราปล่อยเสียได้นะลูกหญิงก็ดี อ้ายอัตภาพร่างกายไม่เป็นไปในอำ- ลูกชายก็ดี ภรรยาก็ดี สามีก็ดี นาจ แตกสลายไปอย่างนี้ เพราะ ใจว่างวางเสีย ไม่เอาธุระเสีย เอา ฉะนั้นอัตภาพอันนี้รู้กันอยู่แล้วว่า ว่างอย่างนี้เมื่อเป็นของว่างเช่นนี้แล้ว ธุระแต่ความบริสุทธิ์ของใจเท่านั้น ไม่ใช่ตัว เพราะไม่เป็นไปในอำนาจ ใจก็เย็นเป็นสุข ร่างกายก็อ้วน ร่าง กายก็สบาย เพราะว่าทอดธุระเสีย ได้ นี้เป็นทางหมดจดขั้นที่สอง ทางหมดจดขั้นที่สาม ตาม ลำดับลงไป ความหมดจดขั้นที่สามว่า เป็นข้าศึกแก่ตัวแท้ ๆ เพราะเป็น สภาพว่างเปล่า อัตภาพนี้น่ะเป็น สภาพว่างเปล่า ไม่มีอะไรเลย ไม่มี อย่างไร ก็บิดามารดาปู่ย่าตายาย เล่าไปไหน เหลือแต่กระดูก กระดูก อยู่ที่ไหนล่ะ ได้ร้อยปีพันปีหายไป ไหนหมดแล้ว ไม่มีเลยหายไปหมด นี้เป็นสภาพว่างอย่างนี้นะ เป็นของ เพราะเป็นปฏิปักษ์แก่ตัวเสียด้วย เป็นข้าศึกแก่ตัวเสียด้วย ไม่เป็นไป ในอำนาจอย่างไร จะห้ามปรามสัก เท่าหนึ่งเท่าใดไม่เชื่อ จะแก้ไขสัก เท่าไรไม่เป็นไปตามแก้ไข และเป็น ถามว่า ใครล่ะเป็นเจ้าของอัตภาพ เหล่านี้ กายมนุษย์ กายมนุษย์ละเอียด กายทิพย์ กายทิพย์ละเอียด กาย รูปพรหม กายรูปพรหมละเอียด กายอรูปพรหม กายอรูปพรหมละ เอียด ใครเป็นเจ้าของ ไม่มีเจ้าของ พฤศจิกายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๑๗