ชีวิตของคนไทย : หน้า 40/112

ชีวิตของคนไทย ความเป็นผู้รักสงบ เอื้ออารี มีจิตใจอ่อนโยน ให้ความ สำคัญแก่แขกผู้มาเยือน อีกทั้งให้การ ต้อนรับด้วยอัธยาศัยไมตรี จึงเป็นสิ่ง ที่พบเห็นได้ทั่วไป ซึ่งยากจะพบใน ดินแดนอื่นจนประเทศไทยได้รับขนาน นามว่า “สยามเมืองยิ้ม” หรือ “Land of Smile" การมีนิสัยรุกราน ชอบความ รุนแรง หรือเข่นฆ่าทำลายล้างด้วย กำลังหรือการกระทำใดๆ ที่ล่วงละเมิด ต่อจิตใจของผู้อื่น จึงไม่ใช่ลักษณะ ของคนไทย เพราะการจะมีรอยยิ้มขึ้น มาได้นั้นย่อมมาจากจิตใจที่งดงามเปี่ยม ด้วยความสะอาดบริสุทธิ์และปรารถนาดี เป็นที่ตั้ง การแสดงออกถึงความงอกงาม แห่งอารยประเพณี ย่อมปรากฏอยู่ใน สายเลือดคนไทยมาตลอด เปรียบ เสมือนเป็นเมล็ดพันธุ์แห่งความเป็นไทย ได้ถูกบ่มเพาะและจะขยายสืบทอดออก ไป มีวิวัฒนาการไปตามยุคสมัยแต่ยัง คงเอกลักษณ์อันดีงามไว้อย่างเหนียว แน่น ต่างชาติที่งอักษรไทย จารย์ก็ตอบไปว่า “ภาษาไทย” อาจารย์ของผู้เขียนท่านหนึ่งได้ เคยเล่าไว้เมื่อหลายสิบปีก่อนว่าครั้งหนึ่ง พอตอบเสร็จสักครู่ เพื่อนชาว ต่างชาติคนนั้นก็ร้องไห้โฮออกมาอย่าง ความภูมิใจในความเป็นไทย แม้เรา จะเป็นประเทศไม่ใหญ่โตเมื่อเทียบกับ ประเทศมหาอำนาจทั้งหลาย แต่เราก็ มีสิ่งที่แสดงออกถึงความเป็นชนชาติที่ มีวัฒนธรรมด้านภาษา อันเป็นสิ่งที่มี ท่านไปดูงานที่ต่างประเทศ ในครั้งนั้น ไม่อายใคร พร้อมกับกล่าวว่าเขาเสียใจ ท่านก็พกเอาหนังสือพิมพ์จากเมืองไทย ที่ประเทศของเขา แม้จะเป็นประเทศ ไปด้วย พอมีเวลาว่างท่านก็เอาออก ใหญ่มีความเจริญกว่าประเทศไทยเป็น คุณค่าไม่น้อยหน้ากว่าประเทศใดๆใน มากางอ่าน พอดีมีเพื่อนชาวต่างชาติ ผ่านมาเห็น ก็จ้องมองด้วยความสนใจ แล้วก็ถามว่า อ่านอะไร อาจารย์ท่าน ก็ตอบว่าอ่านหนังสือพิมพ์ ชาวต่างชาติ ก็ถามว่าหนังสือพิมพ์ภาษาอะไร อา อย่างมาก แต่ประเทศเขายังไม่มีอักษร โลกเลย หรือภาษาเป็นของตนเองเลย เวลาจะ ติดต่อสื่อสารแม้ในชนชาติเดียวกันก็ ต้องใช้ภาษาอังกฤษเป็นภาษากลาง สิ่งนี้ย่อมสามารถกล่าวด้วย วิถีชีวิตแบบไทย ๆ ไว้ว่า“รักสามัคคี ไทยนี้รักสงบ” นี้เป็น เพลงชาติไทย มีตอนหนึ่งกล่าว ๒๘ กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๓๖