การถวายผ้ากฐิน : หน้า 63/112

A WПWN 6 AIA U1 ชาติสงสาร ความท่องเที่ยวไปด้วยความเกิด, การ เวียนตายเวียนเกิด ทักษิโณทก : น้ำที่หลั่งในเวลาทำทาน, น้ำกรวด, กฐินทาน, การทอดกฐิน การถวายผ้ากฐิน : คือการที่คฤหัสถ์ผู้ศรัทธาหรือแม้ภิกษุ สามเณรนำผ้าไปถวายแก่สงฆ์ผู้จำ พรรษาแล้ว ณ วัดใดวัดหนึ่ง เพื่อทำ ทิฏฐานุคติ : อัพโพหาริก : คือเอาน้ำหลั่งเป็นเครื่องหมายของ การให้แทนสิ่งของที่ให้ เช่น ที่ดิน เป็นผ้ากฐิน เรียกสามัญว่า “ทอดกฐิน” ศาลา, กุฏิ, บุญกุศล เป็นต้น ซึ่ง ใหญ่โตเกินกว่าที่จะยกไหว ทั้งไม่มี รูปที่จะยกขึ้นได้ กรานกฐิน : ซึ่งไม้สะดึง คือ เอาผ้าที่เย็บเป็นจีวร เข้าจึงที่ไม้สะดึง เย็บเสร็จ แล้วบอก แก่ภิกษุทั้งหลาย ผู้ร่วมใจกันยกผ้าให้ ในนามของสงฆ์ เพื่ออนุโมทนา ภิกษุ ผู้เย็บจีวรเช่นนั้นเรียกว่า ผู้กราน พิธี ในปัจจุบันนี้คือ ภิกษุซึ่งจำพรรษา ครบสามเดือนในวัดเดียวกัน (ต้องมี การดำเนินตามสิ่งที่ได้เห็นแบบอย่าง ตัวอย่าง, การทำตามอย่าง การค้า- เนินการตามที่ได้มองเห็น, เช่น พระ ผู้ใหญ่ปฏิบัติตนชอบก็เป็นทิฏฐานุตติ ของพระผู้น้อย กล่าวไม่ได้ว่ามี, มีแต่ไม่ปรากฏ จึง กล่าวได้ว่าไม่มี, มีเหมือนไม่มี เช่น สุราที่ใส่ในอาหารบางอย่าง เพื่อฆ่า กลิ่นคาวหรือชูรส และเจตนาที่มีใน เวลาหลับ เป็นต้น อาคม : ปริยัติที่เรียน, การเล่าเรียนพุทธพจน์, ในภาษาไทยว่าเวทมนตร์ กาลทาน : ทานที่ให้ตามกาล, ทานที่ให้ได้เป็น ครั้งคราวภายในระยะเวลาที่กำหนด กัปปิยะ : เช่น การถวายผ้ากฐิน, การถวายผ้า อาบน้ำฝน เป็นต้น ซึ่งทายกจะถวาย ได้ตามกำหนดเวลาที่พระพุทธเจ้าทรง อนุญาตเท่านั้น รวบรวมโดย สุพจน์ เรืองนาม ๕ รูปขึ้นไป) ประชุมกันในอุโบสถ พร้อมใจกันยกผ้ากฐิน ให้แก่ภิกษุรูป หนึ่ง ภิกษุรูปนั้นทำกิจ ตั้งแต่ ซัก กะ ตัด เย็บ ย้อม ให้เสร็จในวันนั้น ทำ พินทุกัปปะอธิษฐานเป็นจีวรครองพื้น ใดผืนหนึ่งในไตรจีวร แล้วบอกแก่ ภิกษุสงฆ์ผู้ยกผ้าให้เพื่ออนุโมทนา และภิกษุสงฆ์นั้นได้อนุโมทนาแล้ว เรียกว่า กรานกฐิน ถ้าผ้ากฐินเป็น จีวรสำเร็จรูป กิจที่จะต้อง ซัก กะ ตัด เย็บ ย้อม ก็ไม่มี สมควร, ควรแก่สมณะบริโภค, ของ ที่ควรแก่ภิกษุบริโภค ค้นคว้าจาก พจนานุกรมพุทธศาสน์ พระราชวรมุนี (ประยุทธ์ ปยุตโต) พฤศจิกายน ๒๕๓๖ กัลยาณมิตร ๖๑