วัดเจดีย์ขาว : หน้า 56/112

ชิงหวินได้เกริ่นนำไว้แต่ต้น วัดเจดีย์ขาว (ปัจจุบันเป็นวัดพุทธเมย์วูด) คณะของเราก็ได้เดินทางไปชมโบสถ์แห่งนี้ตามที่ท่าน ความเป็นมาถึง ๑๕ ปี ตั้งแต่สมัยที่พระภิกษุจากวัด ฝอกวงซานมาปักหลักในสหรัฐอเมริกา ในครั้งแรกก็ได้ สถานที่ที่ท่านชิงหวินได้กล่าวเอาไว้นั้น อยู่ไม่ไกล ซื้อวัดแห่งนี้มาจากนักบวชซึ่งเป็นเจ้าของเดิม ใช้เวลา ใช้เวลาเดินทางประมาณครึ่งชั่วโมง จัดได้ว่าอยู่ในทำเล ปักหลักอยู่ที่นี่ถึง ๑๐ ปี และเป็น ๑๐ ปีของความเจริญ ที่พอเหมาะอยู่หลายประการด้วยกัน ในการเดินทาง เติบโต มีภิกษุณีมาอยู่ที่นี่ ๕ รูปด้วยกัน ต่างช่วยกัน จากสนามบินก็ไม่ไกลเกินไปนัก ใช้เวลาเดินทางประมาณ รวบรวมปัจจัยได้มากมายเพียงพอ จนกระทั่งสามารถซื้อ ครึ่งชั่วโมง ทางรถยนต์ก็สามารถเดินทางมาถึงได้ หาก ที่และสร้างวัดขนาดใหญ่คือ วัดซีไลในปัจจุบัน ภิกษุณี จะเทียบกับการเดินทางไปชุมชนคนไทยก็ใช้เวลาประมาณ อีกหลายรูปที่เคยมาอยู่วัดเจดีย์ขาวแห่งนี้ ยังมีความ ๒๐ นาที ก็ถึงย่านที่คนไทยอยู่รวมกันเป็นจำนวนมาก ผูกพันกับวัดแห่งนี้อยู่มาก เพราะขนาดของวัดไม่ใหญ่ มีเพื่อนบ้านที่อยู่รอบวัดส่วนใหญ่เป็นชาวเม็กซิกัน ซึ่ง ไม่เล็กจนเกินไป ประชาชนผ่านไปผ่านมาได้สะดวก คนอเมริกันเรียกว่า แฮทโทนิก เข้ามาอาศัยอยู่บริเวณ ญาติโยมคนจีนก็มีความสนิทสนมกับเหล่าภิกษุณีที่มา รอบวัด พอรถยนต์เลี้ยวโค้งเข้ามาก็เห็นโบสถ์หลังนี้ตั้ง อยู่ประจำอยู่มาก เหมือนกับเป็นครอบครัวเดียวกัน ตระหง่านอยู่แต่ไกล เป็นโบสถ์สีขาวตลอดหลัง ตั้งอยู่ เจดีย์ขาวนอกจากจะเป็นที่ประกอบศาสนพิธีแล้ว ยัง บนพื้นที่รูปสามเหลี่ยม ล้อมกรอบด้วยถนนทั้ง ในพื้นที่ประมาณ ๒ ไร่เศษ โดยรอบเป็นสนามหญ้า เขียวขจี มีต้นไม้ใหญ่อยู่ทั้ง ๔ ทิศ เป็นต้นศรีตรัง ซึ่ง ๓ ด้าน วัด เป็นโรงเรียนสอนภาษาสำหรับเด็กจีนในสหรัฐอเมริกา ให้รู้จักวัฒนธรรมจีน มีโรงครัวซึ่งภิกษุณีใช้ปรุงอาหาร เจแจกญาติโยมที่มาทำบุญอยู่มิขาด มีการจัดห้องหับ กำลังออกดอกแบ่งบานสะพรั่งไปทั่ว หลังคาโบสถ์แห่งนี้ แบ่งเป็นสัดส่วนและมีการบริหารงานที่ดี ทำให้กิจกรรม มุมด้านหนึ่งต่อเป็นยอดแหลมโด่งขึ้นมาเหมือนปิรามิดทรง ต่าง ของวัดเจดีย์ขาวประสพความสำเร็จอย่างมาก ๔ เหลี่ยม สีขาวตลอด แต่ไม่มียอดเป็นไม้กางเขน เท่านั้น มีรูปพรรณสัณฐานคล้ายเจดีย์ วัดแห่งนี้มีชื่อในภาษาจีนว่า วัดเจดีย์ขาว มีประวัติ แม้ในช่วงเวลาที่วัดได้ย้ายไปอยู่ที่วัดซีไลในปัจจุบัน วัด เจดีย์ขาวก็ยังมีพระภิกษุจีนคอยดูแลอยู่รูปหนึ่ง อ่านต่อฉบับหน้า ๕๔ กัลยาณมิตร พฤศจิกายน ๒๕๓๖