การบำเพ็ญทาน : หน้า 19/128

ผัวเป็นทานก็ได้ การให้อย่างนี้สูง ไม่ใช่ให้ง่ายๆ ไม่ใช่สละง่าย ๆ สละ ยากนัก คนใจไม่มั่นหมายในทาน ให้ไม่ได้ ถ้ามั่นหมายในทานจึงจะ ให้ได้ เพราะฉะนั้น ปุพเพ จ กต ปุญญตา ต้องทำความดีไว้ในปาง ก่อน ต้องบำเพ็ญทานให้มั่นหมาย ด่างพร้อยอย่างหนึ่งอย่างใด ศีลบริ- สุทธิ์แท้ๆ แน่วแน่ที่เดียว แม้สมบัติ นอกกายจะวอดวายอย่างหนึ่งอย่าง ใดไม่ยอมให้ศีลเป็นอันตราย เรียกว่า ศีลบารมี แม้เลือดเนื้อจะเป็นอัน ตรายไม่ยอมให้ศีลขาด เรียกว่า ศีล อุปบารมี แม้ชีวิตจะดับไปเดี๋ยวนี้ก็ ไม่ใช่บำเพ็ญง่อนแง่นคลอนแคลนให้ ไม่ยอมให้ศีลขาด เรียกว่า ศีลปร- ทานเป็นของนอกกาย ให้ตลอดจน ชีวิตและเลือดเนื้อ อย่างนี้เรียกว่า ให้ทานจริงจัง คนที่สร้างบารมีต้อง ญตา ความดีที่ทำไว้ในชาติก่อน เดือดหมดไปก็ไม่ว่า ไม่ยอมให้เสีย ทางภาวนาแม้ชีวิตจะดับไปก็ไม่ยอม ให้เสียทางภาวนา มั่นหมายในทาง ภาวนาทีเดียว อย่างนี้เรียกว่า ภาว นาบารมี ภาวนาอุปบารมี ภาวนา ปรมัตถบารมี ดุจเดียวกัน บำเพ็ญ ให้มั่นหมายในขันธสันดาน เรียกว่า ปุพเพ จ กตปุญญตา ความเป็นผู้ ได้กระทำความดีไว้ในชาติปางก่อน อุทาหรณ์ที่จะชักให้เห็นนั้นมี มัตถบารมี เมื่อสมบูรณ์บริบูรณ์ด้วย ศีลเช่นนี้ เรียกว่า ปุพเพ จ กตปุญ เจริญภาวนาเล่าก็ดุจเดียวกัน มาก ดังท่านผู้ปกครองประเทศเช่น พระเจ้าแผ่นดิน ทำไมจึงเกิดเป็น เสียสมบัติภายนอกกาย เว้นไว้แต่ พระเจ้าแผ่นดิน ก็เพราะท่านเหล่า ศีลบารมีอีกดุจเดียวกัน การ รักษาศีลให้บริสุทธิ์ ไม่มีเศร้าหมอง ชีวิตและเลือดเนื้อ ไม่ยอมให้เสีย นี้เป็นผู้ได้สั่งสมความดีไว้ในชาติปาง ทางภาวนา เนื้อและเลือดจะแห้ง ก่อน การเกิดเป็นกษัตริย์หรือเป็น สร้างกันอย่างนี้ เรียกว่าทำความดี ไว้ในชาติปางก่อนเรียกว่า ทานบารมี ๑๗ กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๓๘