การบำเพ็ญบุญและการแสดงธรรม : หน้า 24/128

ชื่อว่า ไวยาวัจจมัย บุญสำเร็จด้วย การขวนขวายในกิจที่ชอบ การให้ความดีแก่ผู้อื่น ได้ชื่อ ว่า ปัตติทานมัย บุญสำเร็จด้วย การให้ความดีแก่ผู้อื่น การอนุโมทนาความดี ไม่อิจ ฉาริษยาเขา เรียกว่า ปัตตานุโมทนา มัย บุญสำเร็จด้วยการอนุโมทนา บุญของผู้อื่น ถูกต้องร่องรอยตามความประสงค์ แสดงธรรมให้บุคคลผู้อื่นฟัง จำได้ ของทางพุทธศาสนา เรียกว่า ทิฏฐิ ชุกรรม การทำความเห็นของตน ให้ตรง ถูกต้องร่องรอยตามความ เรื่องนั้นเรื่องนี้ก็นำไปแสดงให้ผู้อื่นฟัง บ้าง เรียกว่า ธรรมเทศนามัย การ ประสงค์ สิ่งเป็นที่ตั้งของการป่าเพ็ญ บุญมีถึง ๑๐ ประการ ในวันหนึ่งๆ เราบำเพ็ญหลายประการ เหมือน เราท่านในบัดนี้ก็ได้บำเพ็ญหลาย การสดับตรับฟังธรรมเทศนา อย่างด้วยกัน ทานมัย ให้ทานแล้วก็ การทำความเห็นให้ตรง ถูกต้องร่องรอย ตามความประสงค์ของทางพุทธศาสนา เรียกว่า ทิฏฐชุกรรม การทำความเห็น ของตนให้ตรง ของเราท่านในบัดนี้ เหมือนภิกษุ สามเณร อุบาสก อุบาสิกา ที่ฟังอยู่ บัดนี้ ได้ชื่อว่า ธรรมสวนมัย บุญ สำเร็จด้วยการสดับตรับฟังธรรม ณ เทศนา บุญที่ได้ด้วยการแสดงธรรม ให้แก่ผู้อื่นฟัง ได้บุญกุศลเหมือนผู้ เทศน์นี้ ได้ชื่อว่า ธรรมเทศนามัย บุญสำเร็จด้วยการแสดงธรรมให้แก่ va ผู้อื่น ส ทั้ง ๔ อย่างได้ชื่อว่าเป็น ทิฏ สุชุกรรมเป็นการทำความเห็นให้ตรง มารักษาศีล เรียกว่า ศีลมัย รักษา ศีลแล้วก็ไปเจริญภาวนา เรียกว่า ภาวนามัย แล้วไปอ่อนน้อมผู้ใหญ่ เรียกว่า อปจายนมัย การช่วยทำ ครัวเลี้ยงพระเจ้าพระสงฆ์อย่างนี้ ก็ เรียกว่า ไวยาวัจจมัย ให้คนโน้น เขาประเคนบ้าง ให้คนนี้เขาประเคน บ้าง สิ่งของของตนให้คนอื่นเขาให้ ทานบ้าง เรียกว่า ปัตติทานมัย เห็น เขาดีก็อนุโมทนาเขา นั้นเรียกว่า ปัตตานุโมทนามัย การสดับตรับฟัง เช่นนี้ เรียกว่า ธรรมสวนมัย การ ทำความเห็นของตนให้ตรงต่อความ ประสงค์ทางพุทธศาสนา เรียกว่า ทิฏจกรรม ที่ได้ชี้แจงแสดงมาในมงคล กถาทั้ง ข้อนี้ ข้อต้นว่า อยู่ใน ๓ ประเทศอันสมควร ข้อที่สองว่า ได้ กระทำความดีไว้ในปางก่อน และข้อ ที่สามว่า ได้ตั้งตนไว้ชอบ ประกอบ ด้วยองค์คุณทั้งสามประการนี้ เอตม มงคลมุตตม์ เป็นเหตุเครื่องถึงซึ่ง ความเจริญอันสูงสุดนี้ ตามวาระ พระบาลี คลี่ความเป็นสยามภาษา ตามมตยาธิบาย พอเป็นเครื่องปฏิ การประคับประคองสนองศรัทธา ประดับสติปัญญาคุณสมบัติของท่าน พุทธบริษัท ทั้งคฤหัสถ์บรรพชิต บรรดาที่มาสโมสรในสถานที่นี้ทุก ถ้วนหน้า อาตมภาพชี้แจงแสดงมา พอสมควรแก่เวลา ด้วยอำนาจสัจ วาจาที่ได้อ้างธรรมเทศนาตั้งแต่ต้น บรรดา จนอวสานนี้ ขอความสุขสวัสดีจง บังเกิดมีแก่ท่านทั้งหลาย ที่มาสโมสรในสถานที่นี้ทุกถ้วนหน้า อาตมภาพชี้แจงแสดงมาพอสมควร แก่เวลา สมมติว่ายุติธรรมิกถาโดย อรรถนิยมความเพียงแค่นี้ เอว ก็มีด้วยประการฉะนี้ กัลยาณมิตร ๒๒ เมษายน ๒๕๓๘