การเกิดเป็นมนุษย์ : หน้า 21/128

ที่เราเกิดมาเป็นมนุษย์พบพระพุทธศาสนา ก็ต้องอาศัย ปุพเพ จ กตปุญญตา ได้ กระทำความดีไว้ในปางก่อน จงอุตส่าห์ พยายามทําความดีให้หนักขึ้นไป ให้ภรรยาเลี้ยงไว้ในท้อง พอเจริญ ครบ ๑๐ เดือนก็ประสูติออกมาเป็น ราชกุมาร เป็นโอรสของพระเจ้าปเสน ทิโกศล รักษาศีลกึ่งวันเท่านั้นได้ เป็นพระเจ้าแผ่นดิน แล้วก็ได้เสวย ราชสมบัติสืบต่อจากพระเจ้าปเสน ทิโกศลเมื่อพระเจ้าปเสนทิโกศลเสด็จ สวรรคตแล้ว นี่เป็น ปุพเพ จากต ปุญญตา อย่างนี้ เขาทำความดีไว้ เขาได้รักษาศีลจริงๆ ศีลบริสุทธิ์จริงๆ ยอมตายไม่ให้ศีลเป็นอันตราย นี่ เขาเรียกว่า ปุพเพ จ กตปุญญตา ทำความดีอย่างนี้ก็ได้เกิดเป็นพระเจ้า แผ่นดินปรากฏอย่างนี้ ไม่ใช่แต่เท่านั้น เหมือนดัง ราชเทวธิดาเฝ้าไร่ข้าวสาลี เมื่อเห็น พระมหาอริยกัสสปะเดินทางมา มี ศรัทธาเลื่อมใส เข้าไปในท้องนา ไป เอาข้าวตอกที่ตัวเตรียมเอาไปไว้สำ หรับรับประทานในกลางวัน เอา ออกมาคอยอยู่ พอพระมหาอริย ๑๙ กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๓๘ กัสสปะมาใกล้ “ติฏฐา ภนฺเต นิมนต์ โปรดก่อนเจ้าค่ะ” พระมหาอริย กัสสปะก็รออยู่ นางก็เอาข้าวตอก ยกมือขึ้นทูนศีรษะ แล้วขออาราธนา พระคุณเจ้าเปิดบาตร พระคุณเจ้า ก็เปิดบาตร นางก็ใส่ข้าวตอกลงไป ครึ่งขัน ท่านก็ปิดบาตร พอครึ่งขัน ก็ปิดบาตรเสียแล้ว นี่เขาเรียกว่า รู้จักประมาณในการรับ เขาให้ละก็ รับเรื่อยเปื่อยไปมันก็เดือดร้อนนะซิ เขาก็รับประทานเหมือนกัน ให้เขา ครึ่ง เอาครึ่ง เอาข้าวตอกครึ่งเดียว