ชีวิตและการเลือกทาง วารสารกัลยาณมิตร ปี 2538 ฉบับที่ 4 หน้า 69
หน้าที่ 69 / 128

สรุปเนื้อหา

กับเพื่อน (อิสรา ตั้งตระการสุข) ซึ่งเป็นกัลยาณมิตรต่อกันมาตลอด เพราะเขาอยากให้เราช่วยงานด้านการค้า ซึ่งเป็น ภาพประทับใจ อาชีพของบรรพบุรุษ เป็ดก็ดั้นด้นหนีไปเรียนเอง “หลังจากนั้นก็บอกกับตัวเองเสมอๆ ว่าจะ ส่งเสียตัวเองเรียนมาตลอด เพราะครอบครัวที่บ้าน ต้องไปวัดพระธรรมกายให้ได้ รอจนมีโอกาสเหมาะ ไม่มีใครช่วยเหลือสนับสนุนเราเลย ทั้งยังมองว่า ก็ถามทางไปวัดแล้วจึงขึ้นรถเมล์ไปเอง ขณะที่นั่ง เราเป็นลูกคนเล็ก เป็นน้องคนเล็กแล้วยังดื้ออวดดี บนรถเมล์ใกล้ถึงทางเข้าวัด ก็มองไปเห็นภาพ ไม่เชื่อฟังใคร ถ้าอยากเรียนเองก็แก้ปัญหาเอง หา ขบวนพระธุดงค์เป็นแถวยาวเหยียดสุดลูกหูลูกตา เงินเรียนเอง เป็ดก็สู้ชีวิตมาเรื่อย จนกระทั่งเรียน แบกกลดเดินแถวเป็นระเบียบเรียบร้อยเหลืองอร่าม จบในปี ๒๕๓๐ พอหางานทำได้ก็ยิ่งเจอปัญหาสา

หัวข้อประเด็น

- ชีวิตและการเลือกทาง

ข้อความต้นฉบับในหน้า

กับเพื่อน (อิสรา ตั้งตระการสุข) ซึ่งเป็นกัลยาณมิตรต่อกันมาตลอด เพราะเขาอยากให้เราช่วยงานด้านการค้า ซึ่งเป็น ภาพประทับใจ อาชีพของบรรพบุรุษ เป็ดก็ดั้นด้นหนีไปเรียนเอง “หลังจากนั้นก็บอกกับตัวเองเสมอๆ ว่าจะ ส่งเสียตัวเองเรียนมาตลอด เพราะครอบครัวที่บ้าน ต้องไปวัดพระธรรมกายให้ได้ รอจนมีโอกาสเหมาะ ไม่มีใครช่วยเหลือสนับสนุนเราเลย ทั้งยังมองว่า ก็ถามทางไปวัดแล้วจึงขึ้นรถเมล์ไปเอง ขณะที่นั่ง เราเป็นลูกคนเล็ก เป็นน้องคนเล็กแล้วยังดื้ออวดดี บนรถเมล์ใกล้ถึงทางเข้าวัด ก็มองไปเห็นภาพ ไม่เชื่อฟังใคร ถ้าอยากเรียนเองก็แก้ปัญหาเอง หา ขบวนพระธุดงค์เป็นแถวยาวเหยียดสุดลูกหูลูกตา เงินเรียนเอง เป็ดก็สู้ชีวิตมาเรื่อย จนกระทั่งเรียน แบกกลดเดินแถวเป็นระเบียบเรียบร้อยเหลืองอร่าม จบในปี ๒๕๓๐ พอหางานทำได้ก็ยิ่งเจอปัญหาสารพัด เป็นภาพที่ไม่เคยคิดว่าเกิดมาในโลกนี้แล้วจะได้เห็น ทั้งปัญหาที่บ้านและที่ทำงานรุมเร้าบีบคั้นทุกอย่าง ใจมันรู้สึกเต็มตื้น ดีใจที่ตัวเองเป็นชาวพุทธ ได้ รู้สึกหมดหวังท้อแท้ในชีวิตมาก อ้างว้างโดดเดี่ยว เคารพเลื่อมใสในพระรัตนตรัยอย่างแท้จริง รู้สึก เหมือนอยู่ตัวคนเดียวในโลก ไม่รู้จะหันหน้าไปปรับ ประทับใจในภาพที่เห็นจนไม่สามารถกลั้นน้ำตาแห่ง ทุกข์กับใคร ความปีติไว้ได้ ก็ปล่อยให้น้ำตาไหลไปตลอดทาง ในยามที่ทุกข์ที่สุดในชีวิต ก็เหมือนมีแสง จนมาถึงวัด ภาพของวัดที่พบเห็นในขณะนั้นก็ยิ่ง สว่างวาบเข้ามาในความรู้สึก เป็ดนึกไปถึงเมื่อตอน เกิดความรู้สึกแปลกใหม่เข้ามาในใจ รู้สึกเหมือนมี เรียนอยู่ชั้นมัธยมศึกษา มีอาจารย์ท่านหนึ่งบอกให้ พลังแห่งความดีมาดึงดูดให้ใจที่เคยเศร้าหมองด้วย นักเรียนไปนั่งสมาธิที่วัด ที่วัดพระธรรมกาย แล้วให้ไป รายงานอาจารย์ด้วยว่านั่งสมาธิแล้วเป็นยังไง ตอน นั้นเป็ดยังไม่คิดอะไร วัดก็ไม่ยอมไป แล้วไปโกหก อาจารย์ว่าไปนั่งสมาธิมาแล้ว ดีค่ะดี โกหกไปพูด ไปทั้งๆ ที่ยังไม่เคยไปวัดพระธรรมกายสักที” เมษายน ๒๕๓๘ ความทุกข์ ใจที่เคยท้อแท้สิ้นหวัง ก็กลับชุ่มชื่นมี ชีวิตชีวา เป็ดเดินดูไปรอบๆวัด ไม่รู้จักใครเลย แต่ก็เจอพี่ใจดีคนหนึ่งอยู่แผนกธรรมวารี พาเดิน ชมวัดและเล่าเรื่องของวัดให้ฟัง ตอนหนึ่งเขาถาม ว่าทำไมเป็ดจึงมาวัด เป็ดก็ตอบไปว่า เพราะชีวิต ๖๗ กัลยาณมิตร เป็นภาพที่ไม่ เคยคิดว่าเกิด มาในโลกนี้ แล้วจะได้เห็น ใจมันรู้สึกเต็ม ตื้น ดีใจที ตัวเองเป็นชาว พุทธ ได้เคารพ เลื่อมใสใน พระรัตนตรัย อย่างแท้จริง
แสดงความคิดเห็นเป็นคนแรก
Login เพื่อแสดงความคิดเห็น

หนังสือที่เกี่ยวข้อง

Load More