ข้อความต้นฉบับในหน้า
สุสิมมาณพจึงได้บวชในสำนักของพระปัจ ด้วยดอกบัว ๕ สี สำหรับเรา
เจกพุทธเจ้า อยู่มาไม่นานก็ได้ตรัสรู้ปัจเจกสัมโพธิ
ญาณ เป็นผู้อุดมด้วยลาภและเลิศด้วยยศปรากฏ พระเจดีย์ด้วยน้ำ ฝนโบกขรพรรษจึงตกลงใน
ด้วยผลบุญที่เราได้ประพรมพื้นที่ในลาน
อยู่ทั่วเมืองพาราณสี แต่ไม่นานหลังจากนั้น ท่าน
เมืองไพศาลี
ก็ถึงกาลปรินิพพาน พระปัจเจกพุทธเจ้าทั้งหลาย
และมหาชนช่วยกันทำสรีรกิจของท่านแล้ว นำพระ
ด้วยผลบุญที่เราได้ยกธงแผ่นผ้าขึ้น และ
ผูกฉัตรไว้เหนือพระเจดีย์ ทั่วจักรวาลจึงเป็นดุจ
ธาตุของท่านไปประดิษฐานในสถูปใกล้ประตูพระ ว่ามีมหรสพเดียวนั้น เต็มไปด้วยธงชัย และฉัตร
นคร
ซ้อนๆ กันจนถึงพรหมโลก
ต่อมาสังขพราหมณ์ผู้บิดา เห็นบุตรจาก ด้วยเหตุนี้ การบูชาสักการะจึงเกิดขึ้นแก่
ไปนาน ปรารถนาจะเห็นบุตร จึงออกจากเมือง เรา ด้วยพุทธานุภาพก็หาไม่ ด้วยอานุภาพแห่งนาค
ตักกสิลาตามหาสุสิมมาณพมาถึงเมืองพาราณสี เทวดา และพรหม ทั้งหลายก็หาไม่ แต่ว่าเกิดขึ้น
เห็นมหาชนประชุมกัน จึงเข้าไปไต่ถามได้ความว่า ด้วยอานุภาพแห่งการบริจาคเพียงเล็กน้อยในอดีต
บุตรชายของตนได้ตรัสรู้เป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า กาล"
และปรินิพพานไปเสียแล้ว สังขพราหมณ์เสียใจ
หลานๆ เห็นแล้วใช่ไหมคะว่า การสักการ
ร้องไห้คร่ำครวญ ตรงไปยังสถูปที่เก็บพระธาตุของ บูชา แม้เพียงเล็กน้อยที่กระทำแต่พระธาตุของ
สุสิมปัจเจกพุทธเจ้า ลงมือถอนหญ้าทำความ พระปัจเจกพุทธเจ้า ให้อานิสงส์มากมายเพียงใด
สะอาดรอบลานพระเจดีย์ นำทรายมาเกลี่ยที่ลาน
พระเจดีย์ ประพรมด้วยน้ำ แล้วนำผ้าสาฎกมายก
แต่สิ่งที่เรากำลังกระทำอยู่ในขณะนี้ คือ
การสร้างธรรมกายเจดีย์ มหาเจดีย์ที่รวมเอาพุทธ
เป็นธง ผูกฉัตรไว้เบื้องบนพระสถูปและบูชาพระ รัตนะ ธรรมรัตนะ และสังฆรัตนะมาไว้ในที่เดียวกัน
สถูปด้วยดอกไม้
พระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้า ครั้น
ตรัสเล่าอดีตชาติจบลงแล้ว ได้ตรัสว่า “ในกาลนั้น
เราคือ สังขพราหมณ์
และภายในยังบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ พระธาตุ
และสิ่งศักดิ์สิทธิ์อีกมากมาย เพื่อคนจากทั่วทุก
มุมโลกได้มาสักการบูชา หลานๆ ในฐานะที่เป็นผู้
มีส่วนร่วมในการก่อสร้างสิ่งมหัศจรรย์ของโลกชิ้นนี้
ด้วยผลบุญที่เราได้ถอนหญ้าในลานพระ คิดดูซิว่า เราจะได้บุญมากมายมหาศาลเพียงใด
เจดีย์ของพระปัจเจกพุทธสุริมะชนทั้งหลายจึงทำ หลานๆ ท่านใดยังไม่มีส่วนร่วมในการสร้างธรรม
ทาง 6 โยชน์ ให้สะอาดสม่ำเสมอปราศจากตอ กายเจดีย์ รีบชักชวนคุณพ่อคุณแม่และญาติ ๆ ให้
ช่วยกันสร้างพระธรรมกายประจำตัวเสียแต่บัดนี้
ด้วยผลบุญที่เราเกลี่ยทรายลงในลานพระ ผลบุญอันมหาศาลจะตามติดไปส่งผลให้ชีวิตและ
เจดีย์นั้น ชนทั้งหลายจึงเกลี่ยทรายลงในหนทาง ครอบครัวของหลาน ๆ มีความสุขสมความปรา
๘ โยชน์สำหรับเรา
รถนาในทุกสิ่งทุกประการ
และหนาม
ด้วยผลบุญที่เราได้บูชาพระสถูปด้วยดอก
ไม้ป่า ชนทั้งหลายจึงโปรยดอกไม้สีต่าง ๆ ลงไป
ในหนทาง 4 โยชน์ ทั้งแม่น้ำคงคาก็ดารดาษไป
พบกันฉบับหน้าค่ะ
กัลยาณมิตร
๙๔
เมษายน ๒๕๓๘