ข้อความต้นฉบับในหน้า
ทุพภิกขภัย ชาวเมืองล้มตายเป็นอันมากเพราะ และบริวาร ทรงอาราธนาให้พระบรมศาสดาประทับ
ความอดอยาก พวกอมนุษย์ก็พากันเข้าสู่พระนคร อยู่ในวิหารแต่ละแห่งที่ทรงสร้างไว้แล้วถวายมหา
เพราะได้กลิ่นซากศพของมนุษย์ที่ตายแล้วทิ้งไว้ ทาน ใช้เวลาเดินทาง ๕ วัน ก็ถึงริมฝั่งแม่น้ำคงคา
เกลื่อนกลาด พวกอมนุษย์ทำให้ชาวเมืองล้มตาย พระราชาโปรดให้เตรียมเรือ ๒ ลำ ให้ทำพลับพลา
อีกมากมาย ต่อมาเกิดอหิวาตกโรคระบาด เพราะ ประดับเรือด้วยพวงดอกไม้ ปูลาดพุทธอาสน์ด้วย
ความเน่าเสียของซากศพ ชาวเมืองได้ประสบ รัตนะทุกอย่าง พระราชาลุยน้ำสูงเพียงพระศอ
เคราะห์กรรมกระหน่ำหลายครั้งหลายครา จึง ส่งเสด็จพระบรมศาสดาและพระภิกษุไปยังเมือง
ปรึกษากันว่า ทำอย่างไรเมืองไพศาลีจึงจะเข้าสู่ ไพศาลี
ความสงบ ในที่สุดก็มีความเห็นตรงกันว่า ให้ กษัตริย์ลิจฉวี และชาวเมืองไพศาลีได้
อาราธนาพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้เต็มเปี่ยมด้วยบุญ ตระเตรียมรับเสด็จพระบรมศาสดาและพระภิกษุ
ฤทธิ์ มีอานุภาพมาก เสด็จมาเมืองไพศาลี เพื่อ เป็นทวีคูณจากที่พระเจ้าพิมพิสารจัดถวาย จัดแจง
ระงับภัยดังกล่าว
๓
ปรับพื้นที่ระยะทาง โยชน์ จากเมืองไพศาลี
ขณะนั้นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า เสด็จจำ และแม่น้ำคงคาให้ราบเรียบสม่ำเสมอ กั้นเศวตฉัตร
พรรษาอยู่ ณ วัดเวฬุวันที่พระเจ้าพิมพิสารสร้าง ๔ คันซ้อนกันสำหรับพระผู้มีพระภาคเจ้า กั้น
ถวาย กษัตริย์ลิจฉวีพระนามว่า มหาลี ได้รับมอบ เศวตฉัตร ๒ คันซ้อนสำหรับพระภิกษุบริวาร เมื่อ
หมายจากชาวเมืองให้เป็นตัวแทนไปอัญเชิญสมเด็จ พระบรมศาสดาเสด็จมาถึง กษัตริย์ลิจฉวีทั้งหลาย
พระบรมศาสดา พระพุทธองค์ทรงตรวจดูในข่าย ลุยน้ำเพียงพระศอเสด็จไปรับ เชิญพระศาสดาขึ้น
พระญาณทรงทราบว่า การเสด็จไปเมืองไพศาลี จากเรือ ทันทีที่พระบาทเหยียบฝั่งแม่น้ำ ฝนโบก
ในครั้งนี้จะทำให้ชนหมู่มากบรรลุธรรม จึงทรงรับ ขรพรรษก็ตกไปทั่วทุกแห่ง ยังน้ำให้ไหล่บ่าพัดเอา
- ซากศพทั้งมวลสู่แม่น้ำคงคา ความสะอาดก็เกิด
อาราธนานั้น
เมื่อพระเจ้าพิมพิสารทรงทราบการเสด็จ
ไปเมืองไพศาลีของพระบรมศาสดา ตรัสสั่งให้
ตระเตรียมจัดแจงหนทาง ปรับพื้นที่ให้ราบเรียบ
ตลอดระยะทาง ๕ โยชน์ ระหว่างกรุงราชคฤห์
และแม่น้ำคงคา สร้างวิหารสำหรับเป็นที่พักโยชน์
ละ ๑ หลัง เมื่อตระเตรียมสิ่งต่างๆ เรียบร้อยแล้ว
พระเจ้าพิมพิสารจึงเชิญเสด็จไปเมืองไพศาลี
ขึ้นแก่แผ่นดินเมืองไพศาลี อมนุษย์ทั้งหลายพา
กันหนีไปเป็นอันมาก
ต่อมาพระบรมศาสดาตรัสสอนรัตนสูตร
แก่พระอานนท์ และตรัสให้พระอานนท์ พร้อมด้วย
ราชกุมารกษัตริย์เมืองลิจฉวี ทำพระปริตร ใน
ระหว่างกำแพง ๓ ชั้น พระอานนท์จึงนำบาตรศิลา
ของพระบรมศาสดาตักน้ำแล้วทำพระปริตรตลอด
พระบรมศาสดาเสด็จพร้อมด้วยพระภิกษุ ๓ ราตรี ทันใดนั้นหยาดน้ำในบาตรศิลาก็พุ่งขึ้นไป
๕๐๐ รูป ระหว่างทางที่เสด็จไป พระเจ้าพิมพิสาร บนอากาศแล้วตกลงมาถูกพวกอมนุษย์เป็นจำนวน
รับสั่งให้โปรยดอกไม้ ๕ สี สูงเพียงเข่า ตลอด มาก พวกอมนุษย์พากันหนีออกไปจากพระนคร
ระยะทาง โปรดให้ยกธงชัย ธงแผ่นผ้า ให้กัน จนหมดสิ้น มหาชนที่ป่วยไข้ก็พลันหายจากโรค
เศวตฉัตร ๒ คันซ้อนกันสำหรับพระสัมมาสัม ในทันที ภัยทั้งหลายในเมืองไพศาลีได้สงบลงด้วย
พุทธเจ้า กั้นเศวตฉัตร ๑ คัน แก่เหล่าพระภิกษุ พุทธานุภาพโดยแท้จริง
กัลยาณมิตร
๙๒
เมษายน ๒๕๓๘