การสร้างบารมีและการพัฒนาตนเอง : หน้า 44/128

บารมี ทําให้เรารู้ว่าเกิดมาทำไม? อะไร คือเป้าหมายชีวิต? ท่านคอยตอกย้ำ นำประคับประคองให้เราอยู่ในเส้นทาง การสร้างบารมี มุ่งไปสู่เป้าหมายปลาย ทางคือที่สุดแห่งธรรม ยามใดที่เราเกิด ความท้อแท้ ท่านจะคอยให้กำลังใจ ให้เรามีจิตใจเข้มแข็งขึ้น ดังนั้น ท่าน ทุกคน จึงเป็นหลักชัยในชีวิตของลูกๆ ท่านจะย้ำให้พวกเรามีความสามัคคีรวม ใจกันให้เป็นหนึ่ง ทำงานเป็นทีม ให้ เท่าเทียมทันกันทั้งหยาบและละเอียด โดยไม่มีใครล้ำหน้าหรือล้าหลัง สำหรับพระเดชพระคุณหลวงพ่อ พระภาวนาวิริยคุณ ท่านคอยเอาใจใส่ ดูแลลูกๆ อย่างใกล้ชิด คอยตักเตือน พร่ำสอน ขนาบแล้วขนาบอีก เพื่อให้ พวกเราเป็นเพชรน้ำเอกที่ถูกเจียระไน แล้วอย่างงดงาม เพื่อประดับไว้ใน พระพุทธศาสนา ท่านฝึกให้พวกเรา รู้จักวิธีสอน หวังจะให้ลูกๆ เป็นผู้ที่ สมบูรณ์พร้อมในทุกๆ ด้าน เพื่อเป็น ต้นแบบให้แก่ชาวโลก พระเดชพระคุณ หลวงพ่อท่านเป็นห่วงเป็นใยพวกเรา มาก เวลาฉันภัตตาหาร ท่านจะเดินดู ไม่เคยปรากฏตัวต่อหน้าหลวงพ่อหรือ ที่ชุมชน ซึ่งต้องขึ้นไปยืนพูดบนแท่น อ่านไปได้นิดหน่อย ก็ตื่นเต้น น้ำเสียง สั่นเครือ แล้วค่อยๆ หายไปๆ ดูอีกที เป็นลมไปแล้ว พระต้องรีบไปช่วยปฐม พยาบาล แต่สามเณรเราก็ไม่ละความ พยายาม ค่อยๆ ฝึกอ่าน ฝึกพูดเทศน์ y ได้ดีมาก พวกเราพัฒนาตนเองได้เร็ว จนกระทั่งเป็นที่น่าพอใจของหลวงพ่อ ถึงเรื่องการปฏิบัติธรรมที่พี่เณรได้เข้าถึง ประสบการณ์ภายใน และจะน้อมนำ โอวาทของพระเดชพระคุณหลวงพ่อมา ฝากด้วย สุดท้ายนี้ด้วยอานุภาพแห่งพระ รัตนตรัย และบารมีธรรมของพระเดช พระคุณหลวงพ่อทั้งสอง จงดลบันดาล ให้น้องเณรเป็นผู้มีกำลังใจที่เข้มแข็ง สามารถฟันฝ่าอุปสรรคนานัปการได้ โดยง่ายดายทุกประการ พร้อมที่จะ เดินตามพระเดชพระคุณหลวงพ่อและ หมู่คณะไปบนเส้นทางแห่งการสร้าง บารมีสายนี้ และขอให้น้องเณรประสพ ความสำเร็จอันสูงสุดในชีวิต คือการ เข้าถึงวิชชาธรรมกาย สามารถไปให้ ถึงที่สุดแห่งธรรม เทอญ.... ด้วยรักอยากเรียนรู้ เดินตามครูด้วยใจมั่น อุปสรรคจักฝ่าฟัน สืบสานฝันพรั่นพรึง ก้าวไปมีหยุดก้าว แม้ปวดร้าวก้าวให้ถึง บารมีเร่งฝึกฝน บุญมากล้นจนกล้าหาญ ตามพ่อปราบหมู่มาร สู่นิพพานนิรันดร..... และหมู่คณะ เมื่อมีการประกวดพูด ชีพแหลกหาคะนึง ตามวงฉันต่างๆ แล้วถามพวกเราว่า สุนทรพจน์ สามเณรจึงสามารถคว้า เพราะซาบซึ้งอุดมการณ์ “ฉันกันอิ่มหรือเปล่า?” ท่านจะสั่ง รางวัลเกียรติยศมาครองอย่างง่ายดาย ให้คนครัวจัดหาอาหารที่มีคุณค่าทาง นอกจากนี้ หลวงพ่อยังพัฒนา โภชนาการ สารพัดคอยจัดหามาให้ ทักษะและความรู้ของพวกเรา ด้วยการ เพื่อให้ลูกๆ มีสุขภาพสมบูรณ์แข็งแรง เรียนวิชาเสริมเช่น ภาษาอังกฤษ คณิต เนื่องจากสามเณรส่วนใหญ่มา ศาสตร์ ภาษาไทย การแต่งกลอน และ จากภาคอีสาน จึงพูดภาษาภาคกลาง อย่างอื่นอีกมากมาย ให้สามเณรได้ฝึก ไม่ชัด ท่านก็ฝึกให้มีการเรียนการอ่าน ฝนตนเอง พี่เณรรู้สึกซาบซึ้งใจในความ ภาษาไทย หาหนังสือคำควบกล้ำมา เมตตาของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ให้ฝึกอ่านออกเสียง ให้มีการฝึกพระ เทศน์อย่างเป็นขั้นเป็นตอน ตั้งแต่ให้ อ่านพระไตรปิฎกให้ฟัง สามเณรบาง รูปพอหลวงพ่อให้ขึ้นไปอ่าน เนื่องจาก ทั้งสองเป็นอย่างยิ่ง และก็รู้สึกภูมิใจ ที่เราได้มาเป็นลูกของท่าน คิดว่าน้อง เณรคงจะมีความรู้สึกเช่นเดียวกัน สำหรับฉบับหน้า พี่เณรจะเล่า กัลยาณมิตร ๔๒ เมษายน ๒๕๓๘