ข้อความต้นฉบับในหน้า
ตามลักษณ์เที่ยว
เมืองเหนือ
โดย : ลักขณา ศกุนะสิงห์
เริ่มลงตั้งแต่ฉบับที่ ๕๔
ปีที่ ๕ พฤศจิกายน ๒๕๓๓
(ต่อจากฉบับที่แล้ว)
เพื่อความเป็นสุขแก่วิญญาณผู้ตาย และเป็น
จะตกลงเลือกหัวหน้าคนหนึ่งเพื่อจัดการพิธีนี้
โดยมากเป็นญาติผู้ใหญ่ หัวหน้าจะมอบหมาย
งานบางอย่างให้แก่ญาติช่วยกันทำ เช่นคนนี้
ขณะที่รอญาติพี่น้องที่อยู่ไกลให้มาเคารพ มงคลแก่ลูกหลาน ดังนั้นญาติพี่น้องของผู้ตาย
ศพนั้น ญาติก็จะปรึกษากับหมอผีเข้า
พิธี หาวันดีวันเหมาะที่จะฝังศพ เพราะเชื่อว่า
ถ้าฝังศพในวันดี คนตายก็จะไปเกิดในที่ดีมีความ
สุข ทั้งลูกหลานก็จะทำไร่ทำนาได้ผล ทำมาค้า
ขึ้น และมีความสุขด้วย อ้อ....แหม...เกือบลืม
บอก พวกมึงเขาถือ เขาห้ามฝังศพลูก ในวัน
คล้ายวันฝั่งบิดา มารดา เพราะเชื่อว่า จะ
ทำให้ลูกหลานรุ่นต่อไปทํามาหากินไม่เจริญ”
“เมื่อญาติมาพร้อมเพรียงและหาวันดีได้
แล้ว จึงต่อหีบไม้นำศพบรรจุลงโลง หีบศพเขา
ไม่เก็บไว้ในบ้านนะคะ เขาถือค่ะว่าจะโชคร้าย
จัดแคร่ตั้งศพในบ้าน คนนั้นเตรียมเช่นอาหาร
ศพ คนโน้นหุงข้าวทำกับข้าวเลี้ยงแขก อีก ๒-๓
คนเตรียมหาไม้ ถากไม้ เพื่อเตรียมต่อหีบศพ
บ้างก็ผ่าฟืน ตักน้ำ ตำข้าว ฆ่าวัว บ้างก็ผลัด
กันเป่าแคน ตีกลอง ตลอดจนชำระหนี้สินของ
ผู้ตาย นักศึกษาทายซิคะใครงานหนักกว่าเพื่อน”
“ก็คนที่จัดการชำระหนี้สินซิครับ คง
ปวดหัวน่าดูเลยละ กว่าจะจบเรื่องนี้”
ต้องตั้งไว้นอก ดังนั้นเขาจะตัดไม้เตรียมไม้ไว้ “ทำไมเล่าคะ” ฉันสงสัยในความคิดเห็น
พอหาวันดีสำหรับฝังได้ก็ต่อโลงตอนเช้าตั้งคอย
ไว้นอกบ้าน พอถึงเวลาบ่ายจึงเชิญศพออกมา
บรรจุก่อนนำไปฝังค่ะ”
“เพื่อให้งานศพเป็นไปอย่างเรียบร้อยดี
ของเขา
“ก็คนตายอาจสร้างหนี้สินไว้เยอะนะซิ
ครับ”
“พวกมึงไม่ค่อยมีหนี้สินนักหรอกค่ะ”
กัลยาณมิตร
๗๙
เมษายน ๒๕๓๘