เรื่องราวในชีวิตและการทำบุญ : หน้า 117/128

“เรื่องพระเป็นเรื่องที่ไม่เกี่ยว ง่าย แล้วผมก็เห็นไอเย็น ๆ เอิบอาบ กับธุรกิจ อย่าเอามาพูดกับผม” “ขอโทษค่ะ” * ผมพยายามทำตัวให้ยุ่งอยู่ กับงาน จนเวลาผ่านไปเป็นปี “ผู้จัดการคะ พรุ่งนี้ดิฉันขอ ไปทั่วทั้งตัว “นี่ใช่ไหมที่เรียกว่าความ สุข ผมไม่เคยมีความรู้สึกเช่นนี้มา ก่อนเลย ทำอย่างไรผมจึงจะมีความ สุขแบบนี้ตลอดไป” “ทำบุญค่ะ” “ทำบุญ” ผมทวนคำพูดของ เธอ แล้วก็พอดีรู้สึกตัวตื่นเพราะ หยุดช่วงเช้าครึ่งวันค่ะ จะไปร่วม เสียงเคาะที่ประตู งานปีใหม่ที่โรงเรียนลูก” เลขาฯคน “คอมพิวเตอร์ขัดข้องครับ ที่สามในรอบปีของผมยื่นใบลาพร้อม ผมแจ้งไปที่บริษัทแล้ว ตอนนี้พนัก งานไม่ว่างเลยเพราะออกไปซ่อมข้าง “เอ๊ะ เอ๊ะ....” ผมเผลออุทาน ออกมา “อะไรหรือครับเจ้านาย !?” พนักงานขับรถถามโดยไม่หันหน้า มอง “ผมเห็นอะไรแปลก ๆ นิด หน่อย ไปต่อเถอะ” ปีใหม่ วันแรกเมื่อผมไปทำงาน ผม กับบอกลาด้วยวาจา เธอช่างไม่เข้า เห็นจดหมายจ่าหน้าซองถึงผมด้วย ใจเอาเสียเลยว่า วันทำการสุดท้าย นอกกันหลายแห่ง เขากำลังตาม ลายมือของเธอ สิ่งที่สอดมาด้วยคือ ของปีนั้นงานของเรายุ่งแค่ไหน ตัวให้ จุดไหนซ่อมเสร็จแล้วเขาจะ รายละเอียดของการบอกบุญสร้าง “รีบมาให้ทันบ่ายโมงด้วย” ให้มาหาเราทันที พวกผมจะอยู่รอ พระธรรมกายประจำตัว ผมพูดได้แค่นั้น เลย ผู้การกลับก่อนก็ได้ครับ ถ้าวันนี้ พิมพ์เสร็จผมจะเอามาวางไว้ให้ที่โต๊ะ ผมอ่านแล้วก็เติมข้อความ จะรีรอทำไมในเมื่อผมได้สัม ตัวเลขสรุปกำไรทั้งปี ผัสบุญด้วยตัวเองมาแล้ว! ไม่มีน้ำส้มคั้นรสดี ไม่มีคน เข้าใจ แล้วผมก็คิดถึงเธอ ผมเหนื่อยตลอดวัน เวลาเลิกงานแล้วผมก็ยังต้องอยู่รอด ครับ” “ผู้การมานั่งตรงนี้ซิคะ” ผมเห็นลักษณะเหมือนบันได มีคนนั่งอยู่เต็ม ที่ถัดจากเธอยังว่าง เธอชี้ให้ผมนั่งลง เธอ “ผมเหนื่อยจังเลย” นี่แล้วไม่เหนื่อย ผมบอก “มาถึงที แล้วไม่เหนื่อยหลับ ตาลงค่ะ” ผมทำตามเธอบอกอย่างว่า “ตกลงผมจะกลับก่อน พรุ่ง นี้จะมาแต่เช้า ช่วยบอกคนขับเอา รถมารอหน้าประตูด้วย” ขณะที่รถมุ่งตรงสู่เส้นทาง กลับบ้าน ผมรู้สึกสบายใจเมื่อย้อน กลับไปคิดถึงเธอกับเรื่องราวในยาม เคลิ้มฝันเมื่อสักครู่ พอรถมาถึงช่วงถนนศรีนค รินทร์ จะเข้าเขตลาดพร้าว ผมเงย หน้าขึ้นเหมือนมีใครสั่ง แล้วผมก็ รู้สึกเย็นวาบตั้งแต่หัวจรดเท้า เพราะ ในแผ่นป้ายขนาดใหญ่ชวนสร้างพระ ธรรมกายประจำตัวนั้น ผมเห็นตัว เองนั่งอยู่ มีชื่อและนามสกุลติดไว้ ที่ฐานชัดเจนอีกด้วย และตัวเลขลงไป uppa' - ขอเชิญทุกท่านร่วมส่งเรื่องสั้น ในแนว...วิทยาศาสตร์ วิทยาการ การ ผจญภัย เรื่องราวลึกลับ ตื่นเต้น ขบขัน หรือโศกเศร้า ตามแนวถนัด โดยสอด แทรกธรรมะเป็นข้อคิดตามสมควร โปรดส่งต้นฉบับทางไปรษณีย์ หรือน่าส่งด้วยตนเอง โดยจ่าหน้าซอง ถึง กองบรรณาธิการวารสารกัลยาณ มิตร วงเล็บมุมซองด้วยว่า “เรื่องสั้น” ทั้งนี้ขอให้ถ่ายสำเนาเก็บไว้เอง เพราะ ทุกเรื่องที่ส่งมานั้น จะได้รับการตีพิมพ์ หรือไม่ก็ตาม ทางวารสารฯ จะไม่ส่ง ต้นฉบับกลับคืนไปให้ สำหรับเรื่องที่ดี พิมพ์กอง บก.จะส่งของสมนาคุณไปให้ ๑๑๕ กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๓๘