การทำบุญและการเกิดใหม่ : หน้า 22/128

นางราชเทวธิดาตอบว่า “หม่อมฉันเอง เจ้าค่ะ” “หม่อมฉันเองน่ะ คือใครล่ะ” “หม่อมฉันคือราชเทวธิดา ปิดบาตรทันทีเสียแล้ว นางนั้นนั่งลง ใจว่า โอ เรามาเกิดนี้ด้วยกุศลอันใด ดาน “โอ สว่างโล่ง แสงสว่างอะไร ยกมือขึ้นไหว้ว่า “ปรโลก สงฺคห์ ก็รู้ว่าได้ถวายข้าวตอกแก่พระมหา น่ะ” กโรถ ขอนิมนต์พระคุณเจ้าโปรดฉัน อริยกัสสปะจึงได้มาเกิด งูกัดเข้า ข้างหน้าเถิด โลกนี้อย่าโปรดเลย ล้มตายอยู่ตรงนั้น ซากศพยังปรา โปรดโลกหน้าเถิด” พระมหาอริยา กฎอยู่นั่น เราจะต้องแก้ไขสมบัติ กัสสปะก็เปิดบาตร นางก็ใส่ข้าว ของเราให้ตั้งมั่นต่อไป ทำบุญนิด ตอกหมด ดีอกดีใจ ปลื้มอกปลื้มใจ หนึ่งเท่านี้ได้สมบัติมากมายขนาดนี้ พระมหาอริยกัสสปะท่านรับข้าวตอก กลัวจะไม่ตั้งมั่นสิ้นกาลนาน คิดดัง แล้วท่านก็เลยไป เดินทางไปตาม นั้นแล้ว เวลารุ่งเช้าของมนุษยโลก คันนา นางก็ตามส่งพระผู้เป็นเจ้า นางก็ถือเอาถาดทองกระเช้าทองลง มหาอริยกัสสปะ ไปถึงคันนาตอน มาสู่วิหารที่อยู่ของพระมหาอริยกัส หญ้ารกปกคลุม อสรพิษมันอยู่ในที่ สปะมาปฏิบัติปัดกวาดปูลาดอาสนะ ตั้งน้ำใช้ น้ำฉัน ไว้เรียบร้อยสำหรับ พระมหาอริยกัสสปะ พระมหาอริยกัสสปะเดินไป ข้างหน้ามันก็ไม่ได้กัด เมื่อนางเดิน ผ่านไปมันก็ออกจากปล่องขบเอาแข้ง พระมหาอริยกัสสปะกลับจาก บิณฑบาต “เอ๊ะ นี่ใครมาปฏิบัติอยู่ นี่ จะเป็นภิกษุหนุ่ม หรือสามเณร หนอ” รุ่งขึ้นอีกวันหนึ่ง นางก็มา นางล้มลง ณ ที่นั้น สุปปพุทโธ วิย ดุจดังราวกับว่าตื่นจากหลับ สุวณ ณวิมาเน อุปฺปชฺชิ ก็บังเกิดในวิมาน ทองห้อยย้อยไปด้วยสายข้าวตอกใน ทำดังนั้นอีก ทำเสร็จแล้วก็กลับไป ชายวิมานงดงามยิ่งนักหนา เมื่อลม “เอ นี่จะเป็นภิกษุหนุ่มหรือสามเณร ทิพย์พัดมาอ่อน ๆ ดังประหนึ่งปัญ- หนอมาทำ” พอรุ่งขึ้นอีกวันหนึ่ง จางคดุริยางค์ดนตรีไพเราะเสนาะ พระผู้เป็นเจ้าไปครึ่งเวลาเท่าที่เคยไป สนานประสานเสียง นางก็นึกแต่ใน แล้วกลับมาดูที่วิหารมองไปในช่อง นางได้กระทำความดี ได้ถวายข้าวตอก แก่พระมหาอริยกัสสปะ แล้วงูกัดตาย ไปเกิดในดาวดึงส์เทวโลก ก็เพราะสำเร็จ ด้วยบุญที่ตัวได้กระทำไว้ในชาติก่อน ผู้เป็นอุปัฏฐากของพระคุณเจ้า” “อุปัฏฐากของเราไม่มีนะ ราช เทวธิดา” พอเปิดประตูเข้าไปพระ คุณเจ้าก็ไต่ถามว่า “วานนี้เจ้ามาทำ หรือ วานซืนนี้เธอก็มาทำหรือ” นาง ก็ตอบรับตามตรงทุกสิ่งทุกอย่าง “ต่อแต่นี้ไปไม่ได้หนา เรา อยู่ผู้เดียว เจ้าถึงจะเป็นกายทิพย์ก็ เป็นผู้หญิง ผู้หญิงกับผู้ชาย ทาง พุทธศาสนามีวินัยบัญญัติห้ามนัก ถ้า ว่าปฏิบัติกันสองต่อสองเช่นนี้ละก็ นานต่อไปในภายภาคเบื้องหน้าพระ ธรรมกติกาจารย์ขึ้นธรรมาสน์ ถือ พัดวาลวิชนี จะยกกัสสปะนี้ขึ้นเป็น ตัวอย่างว่าทำชั่วร้ายในศาสนาหนา ผิดธรรมผิดวินัย ท่านจงออกไปเสีย เถิด อย่าปฏิบัติเราเลย” “พระคุณเจ้า ขอได้กรุณา หม่อมฉันเถิด ขอให้สมบัติของหม่อม ฉันตั้งมั่นต่อไป สมบัติที่ได้นั้นเพรา อาศัยบุญบารมีของพระคุณเจ้า” “ไม่ได้ ออกไปเสียเถอะ จะ เป็นตัวอย่างเสียหายในทางพุทธศา สนา" นางอยู่ไม่ได้ก็ร้องไห้ เสียง ร้องไห้ได้ยินเข้าไปในพระโสตของ พระบรมศาสดา พระองค์ทรงสง กัลยาณมิตร ........... ๒๐ เมษายน ๒๕๓๘