การถวายภัตตาหารแก่พระภิกษุ : หน้า 107/128

ครั้นเวลารุ่งเช้า อุบาสิกา สภาพแวดล้อมทั่ว ๆ ไปของแคว้น ยืน เดิน นอน ฉัน พูด ฟัง เป็นต้น โสณมารดาพร้อมด้วยคนรับใช้ นำ อวันตี เพื่อประโยชน์ต่อการเผยแผ่ แม้เมื่อเป็นฆราวาสก็มาจากบุตรผู้ดี ภัตตาหารอันประณีตไปถวายพระ พระพุทธศาสนาในกาลข้างหน้า” มีตระกูล ได้รับการอบรมให้เรียบร้อย ภิกษุสงฆ์ มีพระมหากัจจายเถระ “เรื่องที่พระคุณเจ้าฝากไปนั้น ดังผ้าพับไว้ เมื่อท่านได้ทำหน้าที่ เป็นประธาน เมื่อพระภิกษุสงฆ์ฉัน เป็นเรื่องที่ดีมีประโยชน์ แต่ดิฉันก็ เป็นสมณทูตเข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาค ภัตตาหารเสร็จเรียบร้อยแล้ว นางจึง ออกจะหวั่นใจกลัวว่าพระโสณะของ ในพุทธสำนัก ก็ย่อมนำเอาเกียรติ เข้าไปกราบนมัสการเรียนถามพระ ดิฉันจะทำหน้าที่ได้ไม่สมบูรณ์ให้สม คุณของเมืองกุรรฆระนคร ของวัด มหากัจจายนะถึงการกลับมาของ กับที่พระคุณเจ้าให้ความไว้วางใจ” ของตระกูล ไปเผยแผ่ให้ชาวเมือง “อย่าวิตกไปเลยอุบาสิกา” พระโสณะ สาวัตถีได้ชื่นชม อย่างไรเสียอาตมา “อาตมาคิดว่าเมื่อท่านโสณะ พระมหากัจจายนะปลอบใจ แล้ว ก็มั่นใจว่า กิจที่ท่านรับไปจะต้อง เสร็จธุระจากการเข้าเฝ้าพระผู้มีพระ กล่าวต่อไปด้วยเหตุและผล ประสพผลสำเร็จอย่างแน่นอน” ภาคแล้ว ก็คงจะรีบเดินทางกลับมา” “พระโสณะได้ชื่อว่าเป็นพระ โสณมารดาฟังพระมหากัจ “พระโสณะบุตรชายของดิฉัน ภิกษุที่มีศีลาจารวัตรงดงาม ฝึกฝน จายนเถรสรรเสริญพระโสณะเช่นนั้น ไม่มีภาระข้อผูกพันให้รีบเดินทาง อบรมตนเองอยู่ในกรอบพระธรรม ก็มีความยินดียิ่งนัก ได้หมอบลง กลับมิใช่หรือเจ้าคะ” วินัย ตั้งแต่บรรพชาเป็นสามเณรถึง กราบด้วยความซาบซึ้งในเมตตาธรรม “ก็มีอยู่บ้างนะอุบาสิกา คือ ๓ ปี แล้วเมื่อบวชเป็นพระภิกษุก็ ของท่าน ครั้นแล้วนางก็ได้นมัสการ อาตมาได้ฝากข้อความบางเรื่องไปทูล ยังมีความเพียรบำเพ็ญสมณธรรม เรียนถามถึงเรื่องที่ได้ฟังมาจากเทวดา ขอประทานลดหย่อนให้เหมาะสมกับ สำรวมทั้งกิริยามารยาท ไม่ว่าจะนั่ง ว่า พระโสณะได้รับพระมหากรุณา เมษายน ๒๔๓๘ ๑๐๕ กัลยาณมิตร