การดับทุกข์ : หน้า 20/132

สฬายตนะก็ดับ สฬายตนะดับ ผัสสะก็ดับ ผัสสะดับ เวทนาก็ดับ เวทนาดับ ตัณหาก็ดับ ตัณหาดับ อุปาทานก็ดับ อุปาทานดับ ภพก็ดับ ภพดับชาติก็ดับชาติดับชรามรณะ โสกะ ปริเทวะ ทุกข์ โทมนัส อุปา- ยาส ก็ต้องดับ ไม่เหลือเลย นี้ความ สิ้นไป เมื่อรู้ความสิ้นไปของปัจจัย ทั้งหลายเหล่านี้แล้ว พราหมณ์นั้น วิธูป ติฏฐิติ มารเสน์ พราหมณ์ นั้นก็กำจัดมารและทั้งเสนาให้ได้แล้ว หยุดอยู่ได้ คือใจหยุด นั้นเอง ไม่ใช่ อื่น ใจหยุด พอหยุดถูกส่วนเข้า เท่านั้นเอง สูโรว โอภาสยมนฺตลิก ขนฺติ ความสว่างเกิดขึ้นดุจดังดวง อาทิตย์อุทัยขึ้นกำจัดมืด ทำอากาศ ให้สว่างก็ดังนี้ เราก็มองเห็นดวงดัง นั้น ที่ปรากฏดังนั้น เมื่อปรากฏขึ้น ดังนั้นแล้ว พราหมณ์นั้นก็รักษา ดวงนั้นไว้ไม่ให้หายไป ที่วัดปากน้ำ เขาเป็นแล้ว ของลึกก็จริง แต่ว่าวัด ปากน้ำพบแล้ว แต่ว่าผู้พบก็ไม่รู้ว่าลึกซึ้งแค่ ไหน ได้แต่ลึกซึ้งอย่างนี้ จริงอย่าง นั้นแล้วก็ไปทำเหลวไหลเสีย ให้ดับ เสียบ้าง ให้หายเสียบ้าง ไปกังวล อื่นเสีย ไม่กังวลของลึกซึ้ง อย่างนี้ 11 11 หยด พ ย ( ด ย 2013 ห หยด กัลยาณมิตร ๑๘ กันยายน ๒๕๔๐ ถ ห ห ย ด เป็นต้า ต สำเร็จ 17 หยด