การช่วยเหลือผู้ตาย : หน้า 78/132

ป่าฟังแล้วสลดใจมาก เพราะตึกที่ป่ามองเห็นอยู่ทั้งหมดทั้งเก่าใหม่เหล่านั้น ท่าเสียอีกครั้ง ที่อยู่อาศัยในภพใหม่ ป่าเข้าไปได้หมด จะอยู่ตรงไหนก็ได้ ถ้าพอใจ แต่ผู้ตายกลับเข้าไม่ได้แม้เพียงคึก ร้าง เมื่อป้าถามว่า “แล้วตรงไหนเล่าที่มีสิทธิ์อยู่ได้” ผู้ตายตอบว่า “ตรงนี้ไง” พร้อมกับชี้มือไปที่ข้างถนน มีต้นไม้ใบโกร้นอยู่ ต้นเดียว ขี้ฝุ่นพุ่งเต็มไปหมด เพราะมีรถขนสิ่งก่อสร้างวิ่งเข้าวิ่งออก ป่าก็บ่นขึ้นว่า จะอยู่ได้อย่างไรพื้นดินเป็นฝุ่น ฝนตกก็เปียก แดดออกก็ร้อนแย่ คนตายก็ยนยันว่า มีสิท อยู่ได้แค่นี้เอง ขออะไรมาปูให้นั่งนอนสักผืนก็พอแล้ว ป่าจึงเดินเข้าไปดูตามตึกต่างๆ ได้ผ้านวมกลางเก่ากลางใหม่ผืนเดียว จะหาเตียง สักเตียง ปรากฏว่ามีแต่เตียงหักๆ ใช้การไม่ได้แม้แต่ตัวเดียว ป้าว่าใจเอาผ้านวมปูลงบนพื้นดิน สงสารคนตายจับใจ เพราะแววตาของ เขาเวลานั้นเป็นแววตารู้คุณ สำนึกผิด ขอบใจ รักจริง อย่างที่ชั่วชีวิตที่รู้จักกันมา ข้างหน้านั้น แบ่งให้กันอยู่ไม่ได้ ของ ใครของมันจริงๆ เรามีตึกหลังใหญ่โตอยู่ เห็นคนคุ้นเคยกันสมัยมีชีวิตในเมือง มนุษย์ไม่มีที่อยู่ ยืนตากฝนตากแดด เชิญให้เขาเข้ามาอยู่บ้านเรา เขายังเข้า ไม่ได้ คำตอบของผีที่พูดว่า “เข้าไม่ได้ ไม่มีสิทธิ์” นั้น สะเทือนจิตใจป่าอย่าง ใหญ่หลวง คนในโลกที่ไม่รู้ความจริง เรื่องนี้มีอีกมากมายนัก ทำอย่างไรเรา จึงจะช่วยพวกเขาได้ ไม่ให้เขาประมาท แต่ละเรื่องที่ป่านำมาเล่าไว้ทุก ป่าไม่เคยพบ แววตานั้นละลายความรังเกียจที่ยังมีค้างใจป่าหมดเกลี้ยงไปจนทุก มัวเมาอย่างที่กำลังเป็นกันทั่วไป วันนี้ นี่กระมังที่เรียกว่าหมดเวรต่อกัน แล้วภาพทั้งหมดก็ทายไป พร้อมกับเสียง โทรศัพท์จากลูกบอกว่าพ่อสิ้นใจเมื่อครู่นี้เอง เมื่อป่าเล่าเรื่องพ่อไม่มีที่อยู่ให้ลูกสาวฟัง ลูกก็ท้วงว่า “พ่อก็สร้างพระประจำ ตัวแล้วไง ทำไมไม่มีที่อาศัยเวลาตายแล้วล่ะคะ” เดือนเป็นปีๆ มานี้ ไม่มีเรื่องใดเลยที่ เป็นเรื่องไม่จริง ป่าไม่ใช่นักแต่งเรื่อง จะพูดได้เขียนได้ก็เพราะเป็นเรื่องจริง เท่านั้น ถ้าการเชื่อเรื่องที่ป่าคุยให้ฟัง ท่า ให้เกิดประโยชน์ต่อคุณ คือกระตุ้นใจ ให้ปรารถนาสร้างบุญกุศลแล้ว ก็จงเชื่อ ป่าจึงอธิบายว่า “พ่อของหนูสร้างองค์พระ ไม่ใช่เพราะมีความศรัทธา แต่ สร้างเพราะเห็นหนูต้องอดออมเงินเดือนทำบุญก่อนส่งให้พ่อ พ่อสงสารหนูจึงให้เงิน หนูหรอกลูก ไม่ใช่เพราะเห็นว่าสร้างแล้วเป็นประโยชน์ต่อพระศาสนา ต่อมหาชน เป็นมหากุศลควรทำๆ บุญจึงไม่มีผลเท่าที่ควร ได้อยู่แค่ข้างถนนต้นไม้โกรนแค่นั้น ไว้เถิดค่ะ เมื่อบุญมีผลจริงคุณย่อมได้ เอง” เพราะแววสำนึกผิดนั้นแหละ ป่าจึงรีบนำเงินไปที่วัดสร้างองค์พระบนโดม ๒ กำไรทั้งชีวิตในปัจจุบันเพราะคนทำบุญ หมื่นบาท ให้ทันทีพร้อมทั้งอธิษฐานจิตขณะอุทิศส่วนกุศลว่า เมื่อได้บุญแล้วให้ เก่ง ใครเห็นใครก็รัก ทั้งชีวิตในภพชาติ เบื้องหน้า เพราะมีเสบียงเดินทางเตรียม บอกให้ป้าทราบด้วย รุ่งขึ้นจากวันทำบุญสร้างองค์พระ ผู้ตายได้มาเข้าฝันหลานสาวคนหนึ่ง ไว้พร้อม ถ้าชาติหน้าไม่มี เราก็ถือว่า แต่งกายเรียบร้อยนั่งอยู่บนเตียงสะอาดในตึกแห่งหนึ่ง มีของใช้ต่างจากผู้อื่น ได้สร้างประโยชน์ได้ส่วนรวมดีที่สุดแล้ว ขณะที่หลานสาวกําลังกลัวสุดขีด พร่ำพูดว่าคุณน้าตายแล้ว มาหาหนูทำไม คุณ ข้อสำคัญ เรื่องชาติหน้าไม่มีนั้น ม้าตายแล้วมาทาหนูทำไม พร้อมสวดนะโมฯ เป็นการใหญ่ ผู้ตายก็ไม่หายไปแต่ ไม่มีทางเป็นไปได้ ยกเว้นเราสิ้นอาสว กลับมีเสียงเรียกชื่อผู้ตายดังมาจากเบื้องบนห้องฟ้า และมีแสงสว่างพุ่งเป็นสาลงมา กิเลส บรรลุมรรคผลนิพพาน ซึ่งแต่ละ และเมื่อผู้ตายเดินพ้นระเบียงดึกเข้าสู่แสง ร่างกายก็หายวับไป คนย่อมรู้แห้แก่ใจว่า ตัวเองสิ้นกิเลส ป่าฟังแล้วเข้าใจทันที ว่าการสร้างองค์พระที่ป่าอุทิศให้ครั้งนี้เกิดผลบุญแก่ หรือไม่ ผู้ตาย เพราะผู้ตายต้องเต็มใจอนุโมทนาเป็นอย่างยิ่งแน่นอน การขึ้นข้างบนหมาย ถึงสุคติภูมิ นับจากนั้นมาก็ไม่มีใครฝันเห็นอีกเลย เล่าเรื่องจริงของป่าเองมาให้ฟังเป็นตัวอย่างค่ะ ใครที่ทำบุญสร้างองค์พระ ไว้แล้ว สำรวจตัวเองอีกครั้งว่า ในขณะทำบุญนั้นมีศรัทธาเชื่อนั่นในบุญเต็มเปี่ยม หรือไม่ หรือท่าพอกันไม่ให้ใครบ่นใครว่า หรือทำตามอย่างคนอื่นเค้า ซึ่งอาจไม่ ได้บุญเหมือนตัวอย่างที่ป่าเล่า ถ้าเวลานี้พอมีเงินมีทองสร้างพระบนโดมได้ ก็ กัลยาณมิตร (๓๖) กันยายน ๒๕๕๐ เมื่อจะต้องเกิดอีกแน่นอน ทำไม จึงไม่เตรียมตัวให้พร้อมไว้เล่าคะ สะ - หริค - ดี nd Tonyo