การฟังธรรมและการบวช : หน้า 111/132

ต่อจากฉบับที่แล้ว เสียงดังกัมปนาทสะท้าน สะ- เทือนของผืนปฐพีเลื่อนลั่นไปทั่ว แม้ภายในพระคันธกุฎี ณ เวฬุวนา ราม ที่พระพุทธองค์ประทับอยู่ก็ ทรงได้ยินอย่างถนัดชัดเจน “แผ่นดินไหวเพื่อใครหนอ” ทรง ลำต้นขาว ใบเขียว และผลลุกแดง กลับกลายเป็นสีทองเรืองรอง นักบวชปิปผลิเดินมาแต่ไกล ได้ ประทานให้ ซึ่งมีใจความ ๓ ข้อ คือ ๑. กัสสปะ เธอพึงศึกษาว่า จัก เข้าไปตั้งความละอายและความ เห็นพระสิริแห่งพุทธมหาปุริสลักษณะ เกรงใจไว้ในภิกษุทั้งหลาย ที่เป็นผู้ ๓๒ ประการ ก็เกิดความศรัทธา เลื่อมใส มีความคิดว่าท่านผู้นี้จะ ต้องเป็นศาสดาของเรา เราจะบวช ราฟังแล้วทราบด้วยพระญาณว่า อุทิศพระศาสดาพระองค์นี้ ครั้น ปิปผลิมาณพ และภัททกาปิลานี้ได้ พร้อมใจกันสละทรัพย์สมบัติอัน แล้วก็น้อมกายเข้าไปกราบทูลว่า “ข้าแด่พระองค์ผู้เจริญ ขอพระ มหาศาล ออกบรรพชาด้วยตั้งใจ ผู้มีพระภาคเจ้าเป็นศาสดาของข้า เฉพาะพระพุทธองค์ และที่เกิดเหตุ พระองค์ ข้าพระองค์ขอเป็นสาวก แผ่นดินไหวก็เพราะนักบวชทั้งสองได้ ของพระองค์พระพุทธเจ้าข้า” ค่า แยกจากกันด้วยกำลังแห่งคุณธรรม กราบทูลเช่นนี้ เขากล่าวซ้ำ ๆ ถึง ที่มากมายจนสุดจะรองรับได้ ครั้ง เพื่อแสดงถึงความตั้งใจจริง “ตถาคตจะไป โปรดเขาทั้งสอง เพื่อให้เขาได้สำเร็จสมดังใจปรารถ เฒ่า ผู้ใหม่ และปานกลางอย่าง แรงกลา ๒. กัสสปะ เธอพึงศึกษาว่า จัก ฟังธรรมะอย่างใดอย่างหนึ่ง ซึ่ง ประกอบด้วยกุศล จักเงี่ยหูฟังธรรม นั้น พิจารณาเนื้อความ ๓. กัสสปะ เธอพึงศึกษาว่า จัก ไม่ละสติที่เป็นไปในกาย คือพิจารณา ร่างกายเป็นอารมณ์ หลังจากประทานพระโอวาท อยางแนวแน นา” ทรงถือบาตรและจีวรเสด็จลง พระพุทธองค์ตรัสตอบว่า “กัสสปะ ถ้าเธอกระทาความ จากพระคันธกุฎีไปเพียงลำพังพระ- เคารพเช่นนี้แก่แผ่นดิน แม้ฝันแม่น องค์เดียว โดยมิได้ตรัสเรียกพระ อริยสาวกองค์ใดองค์หนึ่งให้ตาม เสด็จไปด้วยเลย ทรงก้าวไปตลอดระยะทาง ๓๐๐ เส้น แล้วประทับนั่งรออยู่ที่โคนต้น แต่ความเคารพที่เธอกระทาแล้วไม่ มหากัสสปะ ก็งดงามด้วยลักษณะ ไทรชื่อว่า “พหุปุตตนิโครธ” ซึ่งอยู่ อาจทําให้เส้นโลมาของตถาคตไหว ดินอันกว้างใหญ่ก็ยังหวั่นไหว เพราะ ไม่อาจรองรับคุณงามความดีอัน มากมายของเธอได้ เพราะเธอมี คุณความดีมากเหมือนกับตถาคต เสร็จแล้ว พระพุทธองค์ก็เสด็จลุก จากโคนต้นพหุปุตตนิโครธ มีพระ ภิกษุใหม่ในพระพุทธศาสนาซึ่ง เรียกตามตระกูลว่า “กัสสปะ” เป็นผู้ตามเสด็จ (ภายหลังมีชื่อ เรียกตามที่ปรากฏว่า “มหากัสสปะ”) พระสรีรกายของพระผู้มีพระภาค เจ้างดงามวิจิตรด้วยมหาประลักษณะ ๓๒ ประการ ส่วนสรีรกายของพระ ในระหว่างกรุงราชคฤห์ และเมือง นาลันทาต่อกัน อัพพรรณรังสีที่ทรง ได้ จงนั่งเถิด ตถาคตจะให้ความ มหาบุรุษ ๓ ประการ ขณะที่เดิน ตามเสด็จพระพุทธองค์ไปนั้น จึง เป็นทายาทแก่เธอ กัสสปะ” เปรียบเสมือนเรือน้อยที่พวงท้ายเรือ เปล่งออกจากพระวรกายแม่กว้าง ไปในอาณาเขตถึง 6-0 ศอก เป็น ประกายเจิดจ้าแล่นฉวัดเฉวียนไปมา เมื่อพระพุทธองค์ทรงอนุญาต ใหญ่ แต่เป็นเรือที่ท่าด้วยทองคำ แล้ว นักบวชปิปผลิก็นั่งลงในที่ ลุกปลั่งทั้งสองล่า สมควรในอาการแสดงความเคารพ เสด็จไปตามทางได้ระยะหนึ่ง ดุจดวงจันทร์และดวงอาทิตย์เป็น อย่างสูงสุด เขาตั้งใจน้อมรับความ พระผู้มีพระภาคเจ้าก็ทรงแวะลงข้าง พันดวง ทำให้ทั้งป่านั้นสว่างไสวไป เป็นพระภิกษุในพระพุทธศาสนา ทาง แสดงให้ทราบว่าจะประทับนั่ง ทั่ว ยังผลให้ต้นนิโครธ ซึ่งปกติมี ด้วยโอวาท ๓ ประการที่พระศาสดา ที่โคนไม้แห่งหนึ่ง พระมหากัสสปะ กันยายน ๒๕๕๐ 0 กัลยาณมิตร