ฤดูเข้าพรรษา : หน้า 57/132

ราปิปสปียต้า กินยายน ๒๕๔๐ ข ณะนี้เราเข้ามาอยู่ในเวลาต้นฤดูเข้าพรรษากันแล้ว ตาม ประเพณีของพวกเราชาวพุทธ พอถึงฤดูเข้าพรรษา เราไม่ได้ปล่อยให้พระภิกษุสงฆ์ท่านจำพรรษาอยู่ฝ่าย เดียว แต่ว่าญาติโยมก็ตั้งใจเช้าวัดปฏิบัติธรรมพร้อมกันไปด้วย เพราะในประเทศไทยเรานั้น ฤดูไหนๆ ก็ไม่เหมาะสำหรับ การทำภาวนาเท่ากับฤดูเข้าพรรษานี้หรอก เช่นหน้าร้อน นั่ง สมาธิไปสักพักเหงื่อมันก็ออกเหนียวตัวเหนอะหนะ ทนได้ ไม่นานเดี๋ยวเราก็เลิกนั่ง หน้าหนาวนั่งไปสักหัก มันก็ชักจะ หนาว เดี๋ยวเราก็เลิกนั่งอีกจนได้ หน้าฝนอากาศกำลังดี ไม่ ร้อนไม่หนาวเกินไป ถ้าไม่รีบหาเวลานั่งสมาธิ ทั้งปีเราก็ไม่ ได้อะไรเลย ความที่ฤดูฝนอากาศกำลังดีไม่ร้อนไม่หนาว พระภิกษุ ทั้งประเทศไทยเมื่อถึงฤดูเช้าพรรษา ทั้งพระบวชใหม่และ พระเก่าต่างก็ตั้งใจฟักตัวกันเต็มที่ พระบวชใหม่ก็ตั้งใจศึกษา พระธรรมวินัยตามที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงบัญญัติไว้ให้ พระเก่าที่บวชมานานหรือที่เป็นระดับครูบาอาจารย์ก็วางภาระ อย่างอื่น มาตั้งใจทุ่มเทสั่งสอนอบรมธรรมะให้พระใหม่ ขณะ เดียวกันก็ศึกษาหาความรู้ในพระไตรปิฎกเพิ่มเติมให้แตกฉาน ยิ่งขึ้น เตรียมพร้อมที่จะออกไปประกาศพระศาสนาในฤดู ออกพรรษา "โ," กัลยาณมิตร อ่าน ต่อ หน้า ๕๗