การสร้างสวรรค์บ้านนา : หน้า 118/132

“แล้วอย่าให้ใครมาหยอกเอิน พ่อ มนต์ท่าให้ทุกคนได้เกี่ยวดอง เหมือน ห่วงเหลือเกิน คุยกันเพลินเกินไป เป็นพี่เป็นน้อง ที่ต้องพบกันทุกวัน สวด ทํางานได้ไม่เท่าไร” “พ่อไม่ต้องห่วงเกินไป เพราะสำ เภาตั้งใจอยู่กับพ่อกับแม่ก็สบาย คงไม่ รีบหาใครให้มาเป็นห่วงกังวล แม่บอก แล้วตั้งหลายหน ครอบครัวคือการอด มนต์ภาวนากัน ทำให้ทั้งวันผ่อนคลาย มีใครเดือดร้อนไม่สบายใจ ธรรมะพา ให้หาย หลับสบายทั่วหน้าเอย ถึงอาทิตย์ต้นเดือนอีกคราว เป็น เรื่องเป็นราว ไม่ว่าสาวว่าหนุ่ม แก่ ชรา บุญสถานดินแดนโอฬายิ่ง นับวันยิ่งตระการต่อสายตา นึกถึงครั้งหนึ่งก็คยเป้นต้องนุ่งนา บุณปักร่วมกันย่าจนกลายมาเป็น ศูนย์กลางธรรมกายยิ่ยิ่งใหญ่ กว่าจะมาเป็นวันนี้ได้ประวัติศาสตร์จารึก ไลูกหลานได้ล่าลือชื่อเสียงกัน ทน พลอยฟ้าพลอยฝนหากเจอคนไม่ดี ขมีขมันพร้อมหน้า เข้าวัดเข้าวา ไป คงมีแต่ช้ำใจ หากเจออย่างพ่อก็แล้วไป บูชาข้าวพระพุทธเจ้าพร้อมส่วนกลาง แต่ถึงอย่างไร อยู่อย่างนี้ต่อไปก็สบาย เสียงสัมมาอะระทัง สัมมาอะระหัง ดี” ใจพร้อมเพรียงตั้งศูนย์ขึ้นมา” “ต้องขอบคุณทุกท่านที่ศรัทธา พร้อมใจกันมาสร้างสวรรค์บ้านนาให้ เกรียงไกร ความสำเร็จนี้ไม่ใช่เกิดเพราะ ผู้ใด หากเกิดเพราะทุกคนร่วมใจใฝ่หา แสวงบุญ นี่ถ้าไม่มีพวกคุณๆ การลง ทุนไม่คุ้ม ส่วนกลางคงไม่สนับสนุนให้ มีการรวมใจถ่ายทอดเสียงบูชาพระ รัตนตรัยพร้อมกันทั่วทั้งประเทศไทย อีกหน่อยคงได้พร้อมกันทั่วโลกา” “ไม่ต้องขอบคุณกันหรอกหนา เพราะที่พวกเราตั้งใจมา ก็เพราะรู้ว่า การบูชาข้าวพระพุทธเจ้าเป็นบุญใหญ่ แค่เดือนละครั้งจึงตั้งใจ ขาดไม่ได้ ต้องมาเติมบุญ” “นี่ๆ อีกเมื่อไหร่จะได้ไปร่วมบุญ บุญใหญ่ที่วัดใหญ่เราเป่นศูนย์กลางพิธี ยังจ่าได้เมื่อต้นปี ปิติกันทบทวี ตั้งแต่ พิธีหล่อพระประธาน ทุ้มนุ่มตั้งใจฟังจรดใจเข้ากลางอย่าง ประทีปเต็มลาน สว่างไสวคล้ายทะเล เทียน” พลอยโปร่งโล่งเบา ครอบครัวของเราก็ วินัยเพราะขัดเกลาจิตใจด้วยพระธรรม “พ่อได้ฟังอย่างนี้จากปากเจ้า ตั้งใจ สาธุชนแม้เป็นคนไกลต่างก็มี “อยากให้อยู่กันไปอย่างนี้ คลอด ยกใจให้สูงรุ่งเรือง ปิดลอดไป ไม่ต้องมีใครมาให้ห่วงใย มีสุขดี” พระอาจารย์สอนก็จดจำนำมาท่าตาม “นี่นะ เราไม่ใช่คุยเฟื่อง หากเป็น ล้าท่าได้คงเป็นชีวิตที่มีความสุข” เรื่องจริงที่ยิ่งกว่าความภูมิใจเสียงธรรมที่ “เออ...เดี๋ยวพ่อไปอาบน้ำอาบท่า เราได้ฟังทางไกลพร้อมต่างประเทศรู้ ก่อนเป็นไร ประเดี๋ยวใครๆ คงมารอ ไหม เขาได้ยินอย่างไรเราได้ยินอย่างนั้น” พ่อสวดมนต์” “นั่นก็ต้องขอบใจสื่อสารประเทศ พ่อเป็นผู้นำของชุมชนที่พาทุกคน ไทยช่วยให้พวกเราเท่าเทียม ขอบคุณ สวดมนต์ที่ศาลากลางคลอง การสวด “ฉันว่าได้พิธีงามตระการ จุด “นี่อีกไม่นานคงได้กลับไปเวียน “แต่ฉันเร่งพากเพียร แนะนำใคร ๆ เปลี่ยนทรัพย์เป็นบุญ" “ฉันก็เป็นผู้นำบุญ ไม่น้อยกว่าคุณ อยากเห็นสิ่งมหัศจรรย์ทันตา” “ทั้งเจดีย์ วิหาร” “อีกทั้งสภา ที่จุคนกว่าแสนคน “ก่อนหน้านี้ก็สร้างเสาไปตั้งหลาย ต้น....เปล่าๆ ฉันทำกันหลายคนไม่ใช่ ทุกสรรพสำเนียงที่ช่วยหยั่งเสียง พร้อม ท่าคนเดียว” กัลยาณมิตร กันยายน ๒๕๔๐