การฝึกใจและการเข้าถึงธรรมะ : หน้า 100/132

จาก ดวงใจ ลูกที่รักแม่มากที่สุดในโan ฟังดูอาจไม่ค่อยเข้าใจ แต่แม่คิดว่าแม่เข้าใจนะว่า การ ปรับใจของเราแบบหยาบๆ นะ ต้องหัดให้ได้ก่อนในอันดับ แรกของการฝึกใจนิ่ง อารมณ์ร้อนฉุนเฉียวคงจะยากนะ ถึงคนได้ธรรมะแล้ว ก็ต้องปรับใจให้อยู่ในภาวะที่สบายๆ ไม่เครียด แล้วถึงนั่งก็จะได้มีความสุขในการหยุดนิ่ง ใน การเข้าถึงธรรมะได้เร็วหลวงพ่อท่านพูดไว้อย่างที่แม่ได้ ไว้สอนตนเองคือว่า ใจเราถ้าคิดเรื่องดีมันก็ดีเอง แต่ถ้าคิด เรื่องไม่ดีมันก็เม่ดี เราเลือกได้ เวลาคิดเรื่องดีใจก็จะมี ความสุข ถ้าคิดเรื่องไม่ดี สารพัดเรื่องร้อนที่โม่ดีก็จะพา กันพรั่งพรูมาสู่ใจเราทําให้จเราเศร้าหมองกลัดกลุ่มร้อนรน เพราะฉะนั้น อารมณ์ดีก็จะเป็นฐานขั้นต้นไปสู่การเข้าถึง ธรรมได้อย่างง่ายขึ้น ปรับใจให้สบายคลายความวิตก กังวล ต้องฝึกให้ชิน เหมือนการที่นุ่นขัดสนิมออกจาก จักรยานให้สะอาด เหมือนที่พี่ๆ อุบาสิกาว่า เหมือนการได้ ขัดสนิมใจออกไปด้วยนะจริงนะจ๊ะ ระหว่างที่ขัดก็ให้ตรึก ถึงองค์พระด้วยสีจะ ใช้วิธีตรึกอย่างสบายๆ ไม่ใช่เค้นองค์ พระให้ชั้นมาให้ได้ การนึกถึงองค์พระก็น่าจะนึกออกนะ ที่เรานึกถึง ภาพบนจอภาพยนตร์หรือภาพทิวทัศน์ต้นไม้ ภูเขา เรายัง นึกออก แล้วทำไมองค์พระซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของสิ่งที่ บริสุทธิ์สะอาด เราจะนึกถึงท่านไม่ได้ ที่เรายังฟังถึงเรื่อง ราวต่างๆ เป็นฉากๆ ได้ แต่ทำไมถึงฟังถึงองค์พระเพียง อย่างเดียวไม่ได้ แม่ว่าถ้าจะต้องฟังก็พยายามฟังถึงองค์ พระเลยดีกว่า ไหนๆ ก็ฟังอยู่แล้ว ตัดเรื่องราวที่ไม่เป็น สาระของใจออกให้เหลือแต่องค์พระล้วนๆ ลองปีกดูสิจะ แล้วในไม่ช้านั้นก็ไม่ต้องใช้ความพยายามในการนึก หนู จะระลึกถึงท่านได้อย่างสบายๆ เพียงแต่อย่าไปเค้นท่านชน มา หลวงพ่อท่านจะเน้นนักเน้นหนาว่าให้ตรึกถึงท่านเฉยๆ ไม่ใช่เค้นขึ้นมา ตอนนี้นั่นก็นึกถึงท่านได้เป็นช่วงๆ บ้างก็ ยังดี นึกถึงภาพยนตร์ที่ฉายขาดตอนเป็นช่วงๆ แม่ว่าคงไม่ สนุกนะ แถมๆ จะรำคาญใจในการรอดูตอนที่ขาดช่วงไป องค์พระก็เหมือนกันถ้านึกได้เป็นภาพต่อเนื่องไม่ขาดตอน คงเป็นภาพที่ให้ความสุขในการมองดีกว่านะจ๊ะ ส่วนจะนึก ถึงท่านต่อไปเป็นสายๆ แล้วเหนื่อย ก็อย่าเพิ่งทำอย่างนั้น กัลยาณมิตร ให้หนูนึกอย่างที่ถนัดแล้วทำ ให้ใจสบายๆ อย่าไปนึกขึงขัง เอาจริงเอาจัง เดี๋ยวจะเป็นการเค้นภาพอีก เดี๋ยวอารมณ์ จะไม่สบาย อารมณ์ไม่ดี มันก็ไม่ดี อารมณ์ดี ธรรมะก็ดี เอาอย่างที่หลวงพ่อท่านแนะเอาไว้ง่ายๆ แล้วกัน นึกถึง ท่านองค์เดียวให้เต้ก่อนอย่างสบายๆ ต่อเนื่อง ในไม่ช้า ท่านก็จะผุดซันมาเป็นสายเอง อย่างที่ไม่ต้องตั้งใจนึก เพราะท่านจะผุดชั้นมาเองได้ตลอดเวลาทั้งที่นั่งสมาธิ หรือเวลาออกจากสมาธิแล้ว ถ้าใจเรายังคงอยู่ที่ฐานที่เจ็ด ได้ตลอดเวลา เราก็จะสามารถมองเห็นได้ตลอดเวลาทั้งๆ ที่ลืมตาอยู่ ใจเราจะสัมผัสกับความบริสุทธิ์ภายในได้ ตลอดเวลา อย่าให้โอกาสที่ใจบริสุทธินั้นหลุดจากฐานของ ใจ เพราะกิเลสต่างๆ ก็คอยจะตะครุบใจเราให้หลุดไปจาก ฐานที่ตั้งของใจได้ตลอดเวลาเหมือนกัน หรือถ้าเราเปิด โอกาสเองโดยการพยายามไปคิดเรื่องร้ายเรื่องเลวต่างๆ ใจ ก็ตกลงไปสู่ความทุกข์ คับแค้น ขุ่นข้อง ท่า ให้เกิดโทสะจริต เกิดโมหะจริต หรือกิเลสที่ห่อหุ้มใจให้ มีดต่อไปๆ เรื่อย ทำให้เกิดความท้อแท้ เบื่อหน่ายในการทำความดี ซึ่งถ้า เราไม่เปิดโอกาสให้สิ่งไม่ดีเหล่านี้เข้ามาในจิตใจเราได้แล้ว พยายามนึกคิดถึงองค์พระ ถึงเรื่องบุญกุศลทานต่างๆ ที่ ได้ท่า และจะได้ทำต่อไปแล้ว เสมือนหนึ่งเดิมน้ำทิพย์ ชะโลมใจให้ชุ่มชื่นเบิกบานให้มีกำลังใจในการทำ ความดี เชื่อนั่นในพระรัตนตรัย ให้ใจดิ่งลงกลางไปได้เรื่อยๆ ในไม่ ช้า เราก็จะมองเห็นสิ่งเหล่านี้เป็นเสมือนผงธุลีที่ก่อความ รำคาญให้เราเพียงชั่วครั้งชั่วคราว แต่ไม่ได้กระเทือนไปถึง กำลังใจที่แข็งแกร่งของเรา ให้ใจเราทุ่มเทไปกับการสร้าง คุณธรรมความดี กุศลธรรมต่างๆ ที่จะน้อมนำเราไปสู่ ความสุขความสำเร็จในชีวิตทั้งทางโลก ทางธรรม ให้ได้หลุดพ้นไปจากสิ่งที่ตรึง รัดใจเราให้จุ่มอยู่ในห้วงแห่งความทุกข์ ไปสู่ความสุขที่นิรันดร์ อันเป็นเป้าหมาย สูงสุดในชีวิตการเกิดเป็นมนุษย์ รักและคิดถึงลูกเสมอ จากดวงใจแม่ ๙๘ กันยายน ๒๕๔๐