กรรมและบาป : หน้า 30/132

ไม่ชนะเอง ไม่ใช้ให้ผู้อื่นชนะ ผู้ นั้นย่อมไม่มีเวรกับใครๆ บาปอยู่กับคนทํา กรรม อยู่กับคนกิน ถ้าคนไม่ กินเนื้อสัตว์เขาก็ไม่ฆ่าสัตว์ ฉะนั้นขอทราบว่า ตัวบาปตัวกรรม จะอยู่กับใครครับ หนึ่งก่อนดีไหม ให้สุนัขกัดกัน ถือว่ามีส่วนในการฆ่า เอาละสมมุติว่าเราเป็นพ่อครัว พรุ่งนี้ที่บ้านเราจะมีงานต้องการเนื้อ วัวสัก ๕๐ กิโลมาแกงเลี้ยงกัน ตก เย็นเราก็เอาค่ามัดจ่าไปให้แล้วบอก ไอ้ตี๋เว้ย พรุ่งนี้เอาเนื้อวัว ๕๐ กิโลนะ เข้าขึ้นมาได้ที่ก็เอาเนื้อวัวมาให้ ๕๐ กิโล นี่เราเป็นประเภทอีแร้ง ถามอย่างนี้ฟังนิทานสักเรื่อง หรืออีกา ใช่..อีกา นั่นละสั่งฆ่าชัด เลย แต่ถ้าพรุ่งนี้จะมีงาน พอรุ่งขึ้น ก็ไปตลาดแต่เช้าเลย มีอะไรก็ซื้อ กันมา มีเนื้อ มีปลา มีหมู มีกุ้ง มี อะไรๆ ที่เขาทำเรียบร้อยแล้ว มัน ตายแล้ว ซื้อมา ๕๐ กิโล แล้วก็มา ทำเป็นกับข้าวกัน อย่างนี้เราเป็น มีแร้งตัวหนึ่งบินมาเห็นซาก สุนัขตายอยู่ก็ลงไปกิน กินอิ่มแล้วก็ บินไป ถามว่าแร้งบาปไหม ไม่บาป อีกาตัวหนึ่งบินมาหิวแทบตาย ประเภทไหน?.. เป็นอีแร้ง ไม่บาป ทำไมไม่บาป เพราะมันไม่ได้ฆ่า สุนัขมันตายเอง อยากกินเนื้อสุนัขที่มันพบ ๒ ตัวนั่น เพราะฉะนั้นเราทำตัวเป็นอีแร้งก็แล้ว คนส่วนมากคิดกันอย่างนี้ว่า เพราะเรากินเขาจึงฆ่า ถามว่าถ้า มันคิดว่าต้องยุให้มันกัดกันจนตาย กันนะ พอตายแล้วมันก็จะกิน ถามว่า อีกา บาปไหม บาป ทำไมบาป เพราะยุ เราไม่กินเขาจะฆ่าไหม ฆ่าหรือไม่ ฆา? ส่วนมากจะตอบว่า ถ้าเราไม่ กินเสียอย่างเดียวนะ เขาคงไม่ฆ่า หรอก ก็เลยต้องถามกลับเขาไปว่า ถามจริงๆ เถอะ เมืองไทยนี่กินเนื้อ คนกันไหม ไม่กิน แล้วคนฆ่ากัน ไหม ฆ่าหรือไม่ฆ่า ฆ่า เรากินหรือ ไม่กินมันก็ฆ่า ถามว่าทำไม ก็มัน จองเวรกันข้ามชาติมา งูเห่ากับฟัง พอนเพิ่งเจอกันมันยังกัดกันเลย ห้ามไม่ได้หรอก ถ้ามันจะฆ่ากันก็ เรื่องของมันนะ ไม่บาป เพราะว่า มันจองเวรกันอยู่ ถึงไม่กินมันก็ฆ่า ถามว่าคนกินแมลงสาบไหม ไม่กิน ถามว่าฆ่ากันไหม ฆ่า มันฆ่า มัน ยังจองเวรกัน ห้ามมันไม่เชื่อหรอก จิ้งจกกินกันบ้างไหม ไม่กิน ฆ่า กันไหม ฆ่าเหมือนกัน ทำไมก็มัน ยังจองเวรกันอยู่ ห้ามมันไม่ได้ ห้ามมันไม่ได้ก็ช่างหัวมันเรา อย่าไปฆ่าเสียเองก็แล้วกัน จบเอา ง่ายๆ อย่างนี้เนื้อสัตว์ที่เราไม่ได้มี ส่วนในการฆ่า ไม่ได้สั่งฆ่าใครฆ่า มาก็ไม่รู้ เมื่อมันตายแล้วเราจะกิน ก็กินได้ ไม่บาป กัลยาณมิตร ๒๘ กันยายน ๒๔๔๐