0 ครั้ง

ส่องขรมภาษิต โดย อิมธรรม ภรหาว เฒ่ไน 51111หูห นหหร V/เลชุฝนํนแ1 วิญญูชนตำหนิ ดีกว่าคนพาลสรรเสริญ (ชุ. เถร. ๒๖/๓๘๒) คนเราไม่สมบูรณ์พร้อมทุกอย่าง การติจึงเป็นการอุดช่องโหว่อย่างหนึ่ง โดยเฉพาะการชี้แนะจากบัณฑิต เป็นการ “ติเพื่อก่อ” คือก่อเกิดประโยชน์ก่อเกิดความดี จึงนับว่าเรามีโชคอย่างยิ่ง ที่มีบัณฑิตคอยเอาใจใส่ จงเอาคำตำหนิเป็นครู เป็นพลังขับเคลื่อน ไม่ใช่นำคำที่เป็นตัวทำลาย กลับกลายเป็น แรงเฉื่อย และอย่าหลงระเริงกับคำชม คำป้อยอจนไม่เป็นอันพัฒนาอะไร คำตำหนิของคนดี มีค่ากว่าคำชมของคนช่างประจบเป็นไหนๆ จงนำคำตำหนิมาเป็นไฟแห่งความหวัง เป็นพลังสร้างสรรค์ความดีอย่างไม่มีที่สิ้นสุด แล้วเราจะพบสัจจธรรมอย่างหนึ่งว่า คำตำหนิมีค่ากว่าทอง • อย่ามัวเศร้ามัวโศก เพราะถูกโขกถูกสั่งสอน เฉื่อยขา เอาแดนอน จงน่า
- คุณค่าของคำตำหนิ