การเข้าถึงฌานและสุขอันไพบูลย์ : หน้า 18/132

มั่นขึ้น ศีลมั่นแล้วเจริญเป็นทางสมาบัติ ทีเดียว ให้เข้าสู่รูปฌานทั้งสี่ ให้ได้ คือ ปฐมฌาน ทุติยฌาน ตติยฌาน จตุตถฌาน จะได้ไปปรับสุขยิ่งใหญ่ไพศาลไปกว่านี้ และยิ่งไปกว่านั้น เมื่อเข้าถึงฌานทั้งสี่ แตกกายทำลายขันธ์ ก็ได้ไปบังเกิดใน พรหม ๑๖ ชั้น ได้รับความสุขยิ่งขึ้นไป เป็นชั้นๆ จนกระทั่งถึงขนาด ถึงพรหม ชั้นที่ ๑๑ หรือ ๑๒-๑๓-๑๔-๑๕-๑๖ ขึ้น ไปก็ตามเถอะ แต่ว่าอย่าติดนะ ติดใน ชั้นพรหมไม่ได้ ละเสียได้เป็นสุข ให้ละ สุขในรูปภพนี้เสีย แม้จะได้ไปครองสุข ในอรูปภพต่อไปอีก ยึดเอาอะไรไปครอง สุขในอรูปภพต่อไป อากาสานัญจายตนะ วิญญาณัญจายตนะ อากิญจัญญายตนะ เนวสัญญานาสัญญายตนะ สุขแค่นั้นจะ เพียงพอแล้วหรือ ถ้าเราต้องการประสบ สุขอันไพบูลย์ใหญ่ไพศาลแล้วก็ ให้ละ สุขในอรูปพรหมอีก อย่าติดสุขในอรูป ภพนั้น ให้ไปถึงนิพพานทีเดียว เมื่อไป ถึงนิพพานแล้วนั่นแหละ จะได้ประสบ สุขอันไพบูลย์ และสุขอันนั้นเป็นสุขสำคัญ สุขอื่นสู้ไม่ได้ เมื่อรู้ว่าสุขเช่นนั้นแล้ว ทำ ทาน ศีล ภาวนา เหล่านี้ เป็นข้อสำคัญนัก ให้ถึง สุขอันไพบูลย์ได้ สุข อันเป็นส่วนเต็มที่ได้ เพราะทานก็จะต้อง ส่ง ผลไปถึงแค่สวรรค์ เมื่อ ถึงแค่สวรรค์แล้ว ศีลก็ ต้องส่งผลให้ไปถึงแค่ชั้น อกนิฏฐา ภพ รูปพรหม ส่วนภาวนา ก็ส่งผลให้ถึง นิพพาน เมื่อถึงนิพพาน แล้ว ก็จะได้รับสุขอัน วิเศษไพศาลทีเดียว อย่างไรต่อไป วิธีจะละตั้งแต่มนุษย์นี้ จะ ละสุขในมนุษย์หละ เราจะละท่าไหน ต้องแก้ไขวิธีละทีเดียว ต้องใช้ละด้วยกาย ละด้วยวาจา ละด้วยใจ ต้องใช้ ทาน ศีล ภาวนา เป็นฆราวาสครองเรือนให้หมั่น ให้ทาน ให้ละสุขน้อยโดยการบริจาคทาน ที่มีสมบัติยิ่งใหญ่ไพศาลในมนุษยโลกดังนี้ ถึงมีพอประมาณหรือมีเล็กน้อยก็ช่าง อุตส่าห์ละเถิด จงให้ทานให้ความสุขใน ภพนี้ และภพหน้าต่อไปนับภพไม่ถ้วน ให้อุตส่าห์ให้ทาน ทานนี่แหละเป็นข้อ สำคัญนัก ท่านยืนยันตามตำรับตำรา ว่ามนุษย์จะได้รับความสุขในมนุษยโลก ก็เพราะอาศัยการให้ทานกัน ด้วยเหตุนี้ พระโพธิสัตว์เจ้า สร้างบารมีมาเกิดในมนุษยโลกก็ย่อมให้ ทานในเบื้องหน้า ท่านเป็นผู้เก็บหอม รอมริบ สนับสนุนอุปถัมภ์ค้ำชูแก่บริวาร ของท่านไม่แพ้ฝ่ายใด ท่านก็อุปถัมภ์ ค้ำชูตลอด เพราะท่านเป็นผู้มีสมบัติ ยิ่งใหญ่ไพศาล ท่านบริจาคทานอย่างนี้ อัตราการให้ทานนี่แหละที่จะส่งเราให้ไป ถึงสุขยิ่งใหญ่ไพศาล ถ้าไม่มีทานจะมีสุข อันยิ่งใหญ่ไพศาลไม่ได้ เพราะไม่มีผล ๑๖ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๕๗)