พระโพธิสัตว์และการประสูติ : หน้า 95/132

เมื่อพระโพธิสัตว์อยู่ในภพดุสิต มีพระบารมีเต็ม เปี่ยมแล้ว เหล่าเทวดาทั้งหลายทูลอ้อนวอนให้ไปเกิดใน พระครรภ์พระชนนี เมื่อพระโพธิสัตว์พิจารณามหาวิโลกนะ ๕ แล้วก็จุติไปถือปฏิสนธิในพระครรภ์พระชนนีอย่างมี สัมปชัญญะรู้ตัวตลอด ๒. พระโพธิสัตว์นั่งขัดสมาธิในพระครรภ์ของ พระชนนี หันพระพักตร์ออกไปภายนอก เมื่อพระโพธิสัตว์สถิตในครรภ์ พระชนนีนั้นประสพ ลาภอย่างเลิศ ยศอย่างเลิศ มีสุข มีพระวรกายไม่ลำบาก ไม่เหน็ดเหนื่อยหนักพระอุทร สามารถเห็นพระโอรสผู้ นั่งขัดสมาธิบัลลังก์ในพระครรภ์ เหมือนด้ายขาวร้อยเข้าใน แก้วมณีอันผ่องใสฉะนั้น เท่านั้น 60. พระชนนีของพระโพธิสัตว์ยืนประสูติ ๔. พระโพธิสัตว์ออกจากพระครรภ์พระชนนีในป่า ๕. พระโพธิสัตว์วางพระบาทลงแผ่นทอง หัน พระพักตร์ไปทางทิศเหนือ ย่างพระบาท ๗ ก้าว ทรงเหลียวแล ดูทิศทั้ง ๑๐ แล้วเปล่งสีหนาท พระโพธิสัตว์เปล่งสีหนาทด้วยพระวาจาอย่างผู้ องอาจว่า “เราเป็นผู้เลิศในโลก เราเป็นผู้เจริญที่สุดในโลก เราเป็นผู้ประเสริฐสุดในโลก ชาตินี้เป็นชาติที่สุด บัดนี้ความ เกิดใหม่ย่อมไม่มี" ๖. พระโพธิสัตว์พอพระโอรสสมภพ ก็ทรงเห็นนิมิต ๔ แล้วออกมหาภิเนษกรมณ์ เมื่อพระโพธิสัตว์ทรงเห็นนิมิต ๔ (เทวทูต ๔) คือ คนชรา คนเจ็บ คนตาย และสมณะ จึงทรงปรารถนา หนทางพ้นทุกข์ แล้วจึงออกมหาภิเนษกรมณ์ (การเสด็จ ออกเพื่อคุณอันยิ่ง หมายถึง การออกบวช) ๗. พระโพธิสัตว์ทรงผ้าธงชัยแห่งพระอรหันต์ ทรง ผนวช ทรงบำเพ็ญกำหนดอย่างต่ำที่สุด ๗ วัน 4. เสวยข้าวมธุปายาส ในวันที่ทรงบรรลุพระ สัมโพธิญาณ ๔. ประทับนั่งเหนือสันกัดหญ้า บรรลุพระสัพ พัญญุตญาณ ๑๐. ทรงบริกรรมอานาปานัสสติกัมมัฏฐาน ๑๑. ทรงกำจัดกองกำลังของมาร ๑๒. ณ โพธิบัลลังก์นั่นเอง ทรงได้คุณ มือสาธารณะ ญาณ ตั้งแต่วิชชา ๓ เป็นต้นไปเป็นอาทิ ธรรม ๑๓. ทรงยับยั้งใกล้โพธิพฤกษ์ ๗ สัปดาห์ ๑๔. ท้าวมหาพรหมทูลอาราธนาเพื่อให้ทรงแสดง เมื่อท้าวมหาพรหมทูลอาราธนาแล้ว พระพุทธองค์ ทรงพิจารณาเห็นว่าธรรมนี้ลึกซึ้ง ยากที่ผู้ยินดีในกามคุณจะ รู้ตามได้ แต่ผู้มีกิเลสน้อยอาจรู้ได้ เพราะคนทั้งหลาย เปรียบเหมือนดอกบัว ๔ เหล่า จึงทรงตั้งพระหฤทัยเพื่อ แสดงธรรม ๑๕. ทรงแสดงปฐมเทศนา ธัมมจักกัปปวัตตนสูตร ณ ป่าอิสิปตนะมฤคทายวัน ๑๖. ในวันมาฆบูรณมี ทรงยกปาติโมกข์ขึ้นแสดงใน ที่ประชุมสาวกประกอบด้วยองค์ ๔ องค์ ๔ คือ พระภิกษุทุกรูปเป็นเอหิภิกขุ ทุกรูปเป็น พระอรหันต์ทรงอภิญญา ๖ ทุกรูปมิได้นัดหมาย มากันเอง พระจันทร์เสวยมาฆฤกษ์ เชตวัน ๑๗. พระพุทธองค์ประทับอยู่ประจำ ณ พระวิหาร ๑๘. ทรงทำยมกปาฏิหาริย์ ใกล้ประตูกรุงสาวัตถี ๑๙. ทรงแสดงพระอภิธรรม ณ ภพดาวดึงส์ พระพุทธองค์ทรงแสดงพระอภิธรรมโปรด เทพบุตรพุทธมารดา ณ สวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ตลอด ๑ พรรษา ๒๐. เมื่อทรงจำพรรษา อยู่บนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์แล้ว เสด็จลงจากเทวโลก ใกล้ประตูสังกัสสนคร ๒๑. ทรงเข้าผลสมาบัติต่อเนื่องกัน ๒๒. ทรงตรวจดูเวไนยชน ๒ วาระ (คือ เวลาย่ำรุ่ง และหลังจากเสร็จภัตกิจ) กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๔๓ | ๙๓