ความรู้สึกในช่วงปีใหม่ : หน้า 107/132

ถึง.... คุณแม่ที่เคารพยิ่ง สวัสดีค่ะ คุณแม่สบายดีไหมคะ ลูกสบายดี ตอนนี้ อากาศหนาวเหมือนกัน คุณแม่อย่าลืมใส่เสื้อหนาวนะคะ เดี๋ยวจะไม่สบาย ลูกอยู่ที่นี่ใส่เสื้อหนาวเกือบทุกวัน เพราะ เย็นมากจนบางครั้งคิดว่า ถ้าลดความเย็นลงได้สักหน่อยจะ ดีไม่น้อย บางวันเย็นจนมือแข็ง แต่ไม่ทุกวันหรอกนะคะ อีกไม่กี่วันจะขึ้นปีใหม่แล้ว รู้สึกเหมือนแป๊บเดียวเองค่ะ ปีนี้ ตื่นเต้นกันเป็นพิเศษ คงเป็นเพราะไปตรงกับปีที่ 2000 ของคริสต์ศักราชพอดี ลูกเองก็รู้สึกตื่นเต้นเพราะอยากให้ ถึงวันที่จุดโคมประทีปเร็วๆ อยากเห็นเวลาที่โคมถูกจุดหมด แล้ว คงจะเป็นปีใหม่ที่น่าประทับใจมาก ใช่ไหมคะ ในปีนี้ ลูกไม่ได้ไปรับบุญใส่โคม แต่ได้อนุโมทนาแทน มีอยู่วันหนึ่ง ลูกได้ไปรับบุญปิดทองที่บาตรรูป หล่อหลวงพ่อวัดปากน้ำ รุ่นพบสมบัติ เอาบุญมาฝากคุณ แม่ด้วยไงคะ ลูกรู้สึกว่า รูปหล่อหลวงพ่อวัดปากน้ำงาม เหมือนมีชีวิตเลยค่ะ เวลาที่รับบุญกันสังเกตว่าทุกคน พยายามทำอย่างประณีตที่สุด รวมทั้งลูกด้วย ลูกทำด้วย ความตั้งใจจริงๆ เพราะรู้สึกว่า รูปหล่อที่กำลังอยู่ตรงหน้า นั้นเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์ ดังนั้น ทุกขั้นตอนต้องทำอย่างดีที่สุด อย่างทองที่ปิดที่บาตรก็ต้องปิดกันหลายชั้นทีเดียว และต้อง ใช้แปรงปัดให้เงาด้วยค่ะ ลูกทำได้สักพัก ก็ต้องขอกลับไป พักก่อน แต่ดีใจที่ยังได้ทำบ้าง คิดว่าอีกไม่นานคงหายปวด สะโพกแล้วค่ะ แต่ช่วงนี้ต้องทำตามคำแนะนำของหมอก่อน ในวันคล้ายวันเกิดของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ ทัตตชีโวที่ผ่านมา ตอนเย็นเวลา 5 โมงกว่า มีพิธี ประดิษฐานองค์พระชุดสุดท้ายของเจดีย์ด้านนอกด้วยนะคะ ลูกก็ไปอยู่ตรงนั้นด้วย ประมาณ ๑ ทุ่ม ท้องฟ้ามืดเห็นดวง จันทร์ลอยเด่นและเจดีย์งดงามมาก ลูกมองอยู่นานทีเดียว และภายหลังมีการจุดพลุด้วย ลูกชอบตอนที่ได้นั่งมองเจดีย์ นานๆ รู้สึกแทบจะไม่เชื่อสายตาตัวเองเลยว่า ภาพที่อยู่ ตรงหน้าเป็นเจดีย์จริงๆ ภายนอกสร้างเสร็จเร็วนะคะ และ เป็นสิ่งมหัศจรรย์ที่ยิ่งใหญ่ของโลก ใครได้เห็นต้อง ปลาบปลื้มปีติไปจนถึงวันสุดท้ายของชีวิตเลยทีเดียว เพราะ ที่สำคัญ คือ เราได้บุญที่จะติดตัวเราไปทุกภพทุกชาติ สิ่งที่ เราทำเราไม่ได้ทำเรื่องเล่นๆ เราสร้างบุญบารมี ทำสิ่งที่ เป็นเรื่องจริงจัง และทำอย่างจริงใจด้วยความปีติเบิกบาน และล้วนแต่ตรงไปสู่เป้าหมายทั้งสิ้น ทำเพื่อตนเองและผู้อื่น ด้วย เพราะเราคงไม่อยากเก็บสิ่งดีๆ ที่ได้รับไว้คนเดียว ใช่ ไหมคะและเมื่อเราทำความดีและรู้สึกว่าที่ตรงนี้มาถูกทางแล้ว เราก็ต้องชักชวนผู้อื่นที่ยังไม่รู้ ไม่เข้าใจ ให้เขาได้มีโอกาส มาสัมผัส มารับรู้ด้วยตนเองว่า อื้อ! ดีจริงๆ นะ ถูกทางจริงๆ ทำให้เราต้องช่วยกันเผยแผ่ต่อไป จนกว่าคนทั่วโลกจะได้รับรู้ ได้รับสิ่งที่ดีที่เราได้รับรู้แล้วเช่นกัน เราจึงต้องสร้างมหา ธรรมกายเจดีย์ และต้องทำงานให้ยิ่งใหญ่ เพื่อที่จะได้ เผยแผ่ได้เร็วขึ้น นอกจากนั้นเจดีย์จะได้เป็นที่พึ่งของคนรุ่น หลังไปอีกพันปี ให้เขาได้มีที่พึ่งอันประเสริฐที่แท้จริง คือ พระรัตนตรัย ได้แก่ พระพุทธ พระธรรม พระสงฆ์ ซึ่งมีค่า เหนือรัตนะใดๆ ในโลก ลูกนึกถึงข้อความหนึ่งของนักประวัติศาสตร์อังกฤษชื่อ เฮอร์เบิร์ต จอร์จ เวลส์ ที่เขียนว่า “ชุมชนหนึ่งจะปล่อยให้ ส่วนหนึ่งมีความสุข แต่อีกส่วนหนึ่งไม่มีความสุขไม่ได้ มี ความสุขก็ต้องมีความสุขทั้งหมด มิฉะนั้นก็ต้องไม่มีความ สุขทั้งหมด ไม่สามารถปิดบังต่อไปได้อีกแล้ว” ลูกอ่านแล้ว ชอบประโยคที่ว่า มีความสุขก็ต้องมีความสุขทั้งหมด คิดว่า ถ้าเป็นอย่างนี้ได้ โลกคงสดใสยิ่งขึ้นอีกค่ะ และชอบอีก ข้อความหนึ่งของอับราฮัม ลินคอล์น ที่ว่า “ขออย่าให้คนที่ ไม่มีบ้านอยู่ไปพังบ้านของคนอื่น แต่ควรให้เขาทำงานอย่าง เป็นภาพที่ประทับอยู่ในความทรงจำอย่างไม่สามารถ ขยันขันแข็งเพื่อจะได้ปลูกบ้านที่เป็นของตนเองขึ้นมาสักหลัง ลบเลือนได้ ลูกคิดว่า ภาพวันงานปีใหม่ที่จะมาถึงนี้ก็เช่นกันค่ะ การสร้างแบบอย่างที่ดีอย่างนี้ขึ้นมาก็จะเป็นหลักประกันได้ว่า บ้านของเขาเองเมื่อปลูกสร้างเสร็จแล้วจะไม่ถูกพังทลายลง กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๔๓ ๑๐๕