วิธีแก้ไขนิสัยเอาแต่นอน : หน้า 77/132

ห่มผ้าก็หายกระปุกกระปุยแล้ว สวดมนต์ทำวัตรก็คล่องขึ้น หลวงพ่อก็ทำหน้าที่อบรมกันไป ตั้งแต่นั้น การอบรมธรรม ทายาท ก็ได้กลายเป็นงานหลักในการสร้างพระดี คนดี ให้มาช่วยพัฒนาสังคมไทย และพระพุทธศาสนา อย่างที่ พวกเราได้เห็นในวันนี้ © วิธีแก้ไขนิสัยเอาแต่นอน ถาม : ผมเป็นคนที่ไปนั่งที่ไหนก็คอยจะง่วงทุกที ง่วงเหงาหาวนอนอยู่เป็นประจำ หลวงพ่อครับผมจะมีวิธี แก้ไขนิสัยเช่นนี้ได้อย่างไร ตอบ : พวกเห็นแก่นอนพระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงมีวิธีปฏิบัติ โดยการให้ปฏิบัติธุดงค์ ข้อที่เรียกว่า เนสัชชิกังดัง การ ปฏิบัติธุดงค์ข้อนี้ ท่านให้อยู่ในอิริยาบถ ๓ คือ ยืน เดิน นั่ง เท่านั้น นั่ง คือ นั่งทำสมาธิ ถ้านั่งเมื่อยก็ให้เปลี่ยนเป็นยืน ทำสมาธิ ถ้ายืนเมื่อยแล้วให้เปลี่ยนเป็นเดินทำสมาธิแต่ไม่ ได้นอน พูดง่ายๆ ก็คือ ยืนทำสมาธิ เดินทำสมาธิ นั่งทำ สมาธิ แต่ไม่นอน ถามว่าในวันแรกๆ ง่วงนอนไหม ก็ต้อง ตอบว่าง่วง แต่พอทำไปได้ประมาณ ๓ ครั้ง ๔ ครั้ง ความ ง่วงก็จะค่อยๆ คลายไป ที่ผ่านมาในแต่ละปีนั้น ถ้าช่วงไหนอากาศไม่อบอ้าว เกินไป อากาศพอเหมาะ ในการอบรมธรรมทายาทในช่วง ท้าย หลวงพ่อมักจะให้อยู่ เนสัชชิกังคัง คือ ไม่ให้นอน ให้ ทำสมาธิกันทั้งวัน ไม่ว่าจะอยู่ในอิริยาบถยืน เดิน นั่ง ให้ ทำสมาธิตลอดเวลา ถึงแม้จะง่วง แสนง่วงอย่างไร ยืนหลับก็ยังดี แต่ถ้าไม่ไหวจริงๆ ก็นั่งหลับได้ วิธีแก้นิสัยเห็นแก่นอนในกรณี อื่นๆ ก็มีอีก พระสัมมาสัมพุทธเจ้า ทรงให้ไปอยู่กลางแจ้ง หรืออย่างดีก็ ให้กลดหลังหนึ่ง บางแห่งที่เขาถือ เคร่งครัด แม้แต่กลดก็ไม่ให้ ให้อยู่ ที่กลางแจ้งอย่างนั้น นั่งสมาธิก็นั่ง กลางแจ้ง แล้วในที่สุดโรคง่วงเหงา หาวนอนก็หาย บางแห่งไม่อยู่กลาง แจ้งแต่ให้ไปอยู่โคนไม้ หรือบางคน ง่วงเก่งเหลือเกินเขาไม่ให้มุ่ง ก็นั่งให้ยุงกัดก็มี มีอยู่ครั้งหนึ่งหลวงพ่อมีโอกาสขึ้นไปที่ภาคเหนือ ได้ไปกราบหลวงปู่ครูบาพรหมจักร ที่วัดพระพุทธบาทตากผ้า จังหวัดลำพูน ท่านเมตตาเล่าให้ฟังว่า ขณะนี้ท่านอายุ ๘๕ ปีแล้ว อยู่ธุดงค์มาตั้งแต่บวช เดินธุดงค์ไปเรื่อย ไม่มีกลด เวลาเข้าป่าปฏิบัติธรรมก็นั่งนอนอยู่ตามโคนไม้ เป็นเวลาถึง ๓๕ ปี ตั้งแต่อายุ ๒๐ ปี จนถึงอายุ ๕๕ ปี จึงได้เข้ามาอยู่วัด ท่านอยู่ธุดงค์เรื่อยมาอย่างนี้ หลวงพ่อยังแปลกใจ ท่านอยู่ได้อย่างไร ทั้งๆ ที่กลดก็ไม่มี มุ่งก็ไม่มี ท่านบอกว่า อยู่ไปอย่างนั้นแหละ อยู่ไปๆ ก็เคยแล้ว ได้อาศัยยุงบ้าง แดดบ้าง ลมบ้าง มาเป็นยาแก้ง่วงของท่าน ยุงมันชุมนัก เลยไม่ง่วง โดนแดดจัดๆ เข้าก็ไม่ง่วง แม้โดนลมแรงๆ เข้า ก็ไม่ง่วง พอไปเจออากาศหนาวๆ เข้าก็เลยไม่ง่วง ท่านก็ อาศัยแก้ของท่านไปอย่างนี้ พูดง่ายๆ คือฝึกเป็นคนไม่ยอม ตามใจตัวเอง แล้วในที่สุด เดี๋ยวนี้ท่านอายุ ๘๕ ปีแล้ว แต่ ว่าแข็งแรงผิวพรรณผ่องใส ความจำดีเยี่ยมเลย ไปถาม ท่านเรื่องเมื่อ ๗๐ ปี ๙๐ ปีที่แล้ว ก็ยังตอบได้ อันนี้เป็น อานิสงส์ของการอยู่ธุดงค์ของท่าน และนี่ก็คือ วิธีแก้ง่วง วิธีฝึกนิสัยไม่เห็นแก่นอนในพระพุทธศาสนา กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๔๓ | ๗๕