ประชาธิปไตยและความทุกข์ในระเบียบโลก : หน้า 74/132

แต่หามองเห็นความเสื่อม ซึ่งเป็นของธรรมชาติคู่ กับความเจริญนั้นไม่ ประชาธิปไตยในระบบทุนนิยม ครั้นเอาเข้าจริง เต็มไปด้วยการแก่งแย่งชิงดีชิงเด่น การสำคัญว่าเงินเป็น พระเจ้า บางคนถึงขนาดลำเลิกศาสนาของตนเอง ว่า “พระเจ้าตายไปแล้ว” ประเทศมหาอำนาจนั้น เอาเข้าจริงก็พบว่า อำนาจ ของตนนั้นใช้ได้แต่เพียงเพื่อกำราบปราบปรามขู่เข็ญ ศาสตร์เกือบทุกศาสตร์ที่เรากำลังเรียนอยู่ในมหาวิทยาลัย ประเทศด้อยพัฒนาที่ขี้หงอทั้งหลาย แต่หาสามารถนำมาใช้ ล้วนมาจากตะวันตกทั้งสิ้น ที่เห็นชัดๆ อีกอย่างหนึ่งก็คือระบบการปกครอง ฝรั่งสร้างสังคม “ประชาธิปไตย” ขึ้นมา เทิดทูน กันนักหนาว่ามันจะเป็นสังคมที่สร้างความสุขแท้ให้แก่ มนุษย์ทั้งปวงได้ สังคมประชาธิปไตยนั้นแท้ที่จริงเป็นเหมือน “เกม” อย่างหนึ่ง ที่ต้องดำเนินไปภายใต้กติกา เป่านกหวีด ปรี๊ด มีการเลือกตั้งสมาชิกรัฐสภา ประชาชนไปเลือกผู้แทนของตน มีหนังสือพิมพ์เป็นกลไก สําคัญ ในการให้ความรู้แก่ประชาชน ประชาชนรู้แล้วก็เอา ความรู้นั้นไปตัดสินใจ “เลือก” เลือกอะไรก็ได้ ที่ตนคิดว่าจะทำให้ตนสร้างสังคมที่มี ความสุขขึ้นมาได้ ในเกมนี้ มีข้อบังคับว่า หนังสือพิมพ์ต้องมีเสรี เพื่อ ใช้เสรีภาพนั้นไปแสวงหาข่าวสารและรายงานข่าวสารที่ถูก ถ้วนต่อประชาชน "โดยปราศจากการแทรกแซงจากรัฐ" นี่คือ “ระเบียบโลก” แห่งยุคประชาธิปไตยที่ผ่านมา หลายร้อยปี ระเบียบนี้สร้างสุขทุกข์ให้โลกมาตามสมควร แต่เมื่อเวลากาลผ่านไป สัจธรรมแห่งพุทธศาสนาก็ปรากฏ ขึ้นด้วยตัวของมันเอง คือ ขึ้นชื่อว่าโลกแล้ว ย่อมมีทุกข์ แต่ฝรั่งแม้จะเก่งกาจสักเพียงใด ก็หาสามารถเข้าใจ แก่นของชีวิตเช่นนี้ไม่ ครั้นพบว่าสิ่งนี้ไม่จริง สิ่งนี้เป็นทุกข์ ก็แสวงหาของใหม่ที่ตนคิดว่าน่าจะดีกว่าต่อไปเรื่อยๆ ความคิดเช่นนี้ มีผลดี คือ ทำให้ฝรั่งสามารถ “ประดิษฐ์” สิ่งใหม่ๆ สรรค์สร้างทฤษฎี และแนวคิดใหม่ ศิลปวิทยาการใหม่ๆ ออกมาได้เรื่อยๆ นำโลกไปสู่ความเจริญ ว่างั้นเถิด ๒๒ | กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๔๓ แก้ปัญหายาเสพย์ติด อาชญากรรม และความทุกข์โทมนัส ทั้งหลายที่ปรากฏในประเทศของตนได้ไม่ และเนื่องจาก ชาติตะวันตกเป็น “นักประดิษฐ์” ดังกล่าวแล้ว พวกเขาจึง มองเห็นว่า “สิ่งประดิษฐ์” ของเขาคือสังคมอุตสาหกรรม ประชาธิปไตยทุนนิยม ที่ได้ลงทุนลงแรงสร้างกันมานั้น เห็นจะถึงเวลาที่จะต้อง “ยกเครื่อง” กันแล้ว เสียงเป่า นกหวีดหมดเวลาจึงดังขึ้น ของที่สร้างขึ้นมา เมื่อกลไกของมันบางอย่าง ผิดพลาด ก็ไม่เป็นไร พวกเขาสามารถช่วยกันรื้อและสร้าง ขึ้นมาใหม่ได้ อาศัยพัฒนาการทางเทคโนโลยีที่ดำเนินไปสู่ขั้น สูงสุดที่มนุษย์ไม่เคยพบเห็นกันมาก่อน โดยเฉพาะอย่างยิ่ง คอมพิวเตอร์ กรรมการชาติฝรั่งทั้งหลาย มีสหรัฐอเมริกา เป็นหัวหอก ก็เตรียมการที่จะ “ประดิษฐ์” สังคมใหม่ นั่นแล้ว เราจึงได้ยินเรื่อง “ระเบียบของโลก” มัน คือการก้าวขึ้นไปอีกก้าวหนึ่งของมนุษยชาติ ในเวลานี้ ขณะนี้ กฎ กติกา มารยาท ยังไม่ชัดเจน แต่ “พวกเขา” ได้เดินไปข้างหน้าแล้ว การใช้องค์กร เศรษฐกิจระดับโลก IMF เข้าไปยึดครองอาณานิคมทาง เศรษฐกิจ ได้ถูกปูทางเอาไว้ก่อนล่วงหน้าแล้ว มีการพูดถึง “รัฐบาลโลก” แล้ว และมีการพูดถึง “ศาสนาโลก” แล้ว ซึ่งอาจจะเป็นเหตุให้ชาววัดพระธรรมกาย ต้องเผชิญ มหันตภัยทุกรูปแบบอยู่ในขณะนี้ก็เป็นได้