การตรัสรู้ธรรมเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้า : หน้า 97/132

การตรัสรู้ธรรมเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ ต้อง บ่มบารมีอย่างต่ำ ๒๐ อสงไขยกับแสนกัป จนพระบารมี ๓๐ ทัศเต็มเปี่ยมบริบูรณ์ การเป็นพระพุทธเจ้า การเข้าถึง พระพุทธเจ้า จึงเป็นบุญกุศลอย่างล้นพ้น พระเดชพระคุณพระมงคลเทพมุนี (หลวงพ่อวัด ปากน้ำ ภาษีเจริญ) ได้ให้แง่คิดว่า พระพุทธเจ้าอยู่ที่ตรงไหน จะเข้าถึงได้อย่างไรในเชิงปฏิบัติสมาธิภาวนาอย่างน่า อัศจรรย์ว่า “...พระพุทธเจ้าอยู่ตรงกลางกาย เรามีกลาง มีศูนย์ ตรงสะดือนั่นเป็นศูนย์ นั่นเรียกว่ากลางกาย สะดือทะลุหลัง ขวาทะลุซ้าย เหมือนเราขึงด้ายให้ตึง ตรงกลางที่ด้ายจรด กันนั่นแหละ เรียกว่า กลางถูก ตรงกลางกั๊กเหนือสะดือขึ้น มา ๒ นิ้ว พระพุทธเจ้าอยู่ตรงนั้น ตรงกลางก๊กนั้น ให้ เอาใจไปหยุดนิ่งตรงกลางก๊กนั้น.... พระเดชพระคุณหลวงพ่อวัดปากน้ำ ได้สอนอีกว่า เมื่อใจหยุดนิ่งตรงกลางกั๊กเหนือสะดือขึ้นมา ๒ นิ้วมือ (ศูนย์กลางกาย ฐานที่ ๗) จะเข้าถึง 5 ดวง แล้วเข้าถึงกาย ภายในตามลำดับ จนกระทั่งเข้าถึงกายธรรม (พระธรรมกาย) “...ถูกส่วนเข้า เข้าถึงกายธรรม รูปเหมือนพระ ปฏิมากรเกตุดอกบัวตูม ใสเป็นกระจกคันฉ่องส่องเงาหน้า นี่แน่ะถึงพระพุทธเจ้าแล้ว เป็นพระพุทธเจ้าขึ้นแล้ว (แต่ยัง ยังไม่พอ ยังไม่เป็นพระพุทธเจ้าแท้ นี่เป็นแต่เพียงตอนต้น พระพุทธเจ้า.... ...ถูกส่วนเข้า เข้าถึงธรรมกายพระอรหัตละเอียด ธรรมกายตอนปลายนี้ ธรรมกายพระอรหัตนั่นแหละเป็น ตัวพระพุทธเจ้าแท้ๆ เทียว..." ดังนั้น “พุทธแท้” อยู่ในตัวของเรานี่เอง ยิ่งวิ่งหา “พุทธะ” มากเท่าไร ก็ยิ่งไกล “พุทธะ” มากเพียงนั้น ศูนย์กลางกาย ฐานที่ ๗ จึงเป็นที่ที่เดียวที่ทำให้เราเข้าถึง ตัวพระพุทธเจ้าแท้ๆ อย่างมีความสุขใจได้ทุกๆ คน อ้างอิง ๑. ๒. พระสูตร และอรรถกถาแปล ขุททกนิกาย พุทธวงศ์ (เล่ม ๗๓) : มหามกุฏราชวิทยาลัย “ภัตตานุโมทนากถา” ๙ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๙๗ “รัตนะ” ๒๓ พฤษภาคม พ.ศ. ๒๔๙๗ : พระธรรมเทศนาพระมงคลเทพมุนี กัลยานมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๕๓ | ๔๕