การให้และผลของการให้ : หน้า 75/132

ลองธรรม ลำเภา ต อิ่มธรรม ให้อย่างไร ได้อย่างนั้น มนาปทายี ลภเต มนา วรสฺส ทาตา วรลาภี จ โหติ ผู้ให้ของชอบใจ ย่อมได้ของชอบใจ ผู้ให้ของดี ย่อมได้ของดี ดวงใจที่มีสุขที่สุด คือดวงใจของผู้ให้ อคฺคสฺส ทาตา ลภเต ปุนค เสฏฐนฺทโท เสฏฐมุเปติ ฐาน ผู้ให้ของเลิศ ย่อมได้ของเลิศ ผู้ให้ของประเสริฐ ย่อมถึงฐานะอันประเสริฐ (องฺ. ปญฺจก. ๒๒/๕๖) การให้ทำให้ใจเบิกบานกว้างขวาง การให้ทำให้ใจผ่องแผ้วผ่องใส การให้ในสิ่งใดทำให้เราได้ในสิ่งนั้น ให้ของชอบใจย่อมได้ของชอบใจ เพราะดวงใจมีของชอบ มอบของชอบ ความชอบใจจึงสถิตแนบแน่นในใจตลอดเวลา มีพลานุภาพดึงดูดของชอบใจได้เสมอ ให้ของเลิศย่อมได้ของเลิศ เพราะดวงใจมีของเลิศ มอบของเลิศ ความเลิศจึงสถิตแนบแน่นในใจตลอดเวลา มีพลานุภาพดึงดูดสิ่งที่เลิศได้เสมอ ให้ของดีย่อมได้ของดี เพราะดวงใจมีของดี มอบของดี ความดีจึงสถิตแนบแน่นในใจตลอดเวลา มีพลานุภาพดึงดูดสิ่งที่ดีได้เสมอ ให้ของประเสริฐย่อมถึงฐานะอันประเสริฐ เพราะดวงใจมีของประเสริฐ มอบของประเสริฐ ความประเสริฐจึงสถิตแนบแน่นในใจตลอดเวลา มีพลานุภาพดีงดูดสิ่งประเสริฐได้เสมอ จิตใจแห่งผู้ให้จึงมีสุขนิรันดร์ กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๔๓ | ๗๓