วัฒนธรรมและภาพยนตร์ ANNA AND THE KING : หน้า 116/132

บันเทิงธรรม ตาม ANNA AND THE KING กับจุดเสื่อมของวัฒนธรรมที่พึงระมัดระวัง ! และ ผมยกเอาภาพยนตร์เรื่อง “ANNA AND THE KING" มาจุดประกายความคิดเกี่ยวกับหนทางแห่งความเสื่อมของ วัฒนธรรมนั้น ไม่ใช่เป็นเพราะว่าภาพยนตร์เรื่องนี้ไม่ดี เป็นตัวทำลายวัฒนธรรมของเรา แต่ผมกำลังตั้งข้อสังเกต แบบคร่าวๆ ว่า ทำไมเราจึงร่วมมือทำภาพยนตร์เรื่องนี้ออก มาให้ดีแล้วเผยแพร่ไปทั่วโลกไม่ได้ ข้อตกลงอะไรที่ทาง บริษัททำหนังของฮอลลีวู้ดให้ไว้กับทีมงานที่มีอำนาจหน้าที่ เรื่องการอนุญาตให้กองถ่ายต่างประเทศเข้าถ่ายทำภาพยนตร์ ในประเทศไทยหรือฟิล์มบอร์ดนั้น โดยรายละเอียดแล้ว ประชาชนทั่วประเทศไม่อาจรู้ แต่สำหรับผู้ที่สนใจเป็นพิเศษ คงหาอ่านได้จากหนังสือพิมพ์รายวัน โดยเฉพาะบางฉบับนำ มาลงเป็นตอนๆ ติดต่อกันอยู่หลายวันที่เดียวครับ ผมขอนำ บางประเด็นนำเสนอให้ท่านได้พิจารณากันก็ได้ เช่น ประเด็นที่ ๑ ความเข้าใจที่ว่า หากถ่ายทำในประเทศ ไทยจะสามารถควบคุมภาพยนตร์ให้เป็นไปในแนวทางที่ ต้องการได้ ๑๑๔ | กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๕๙ คำชี้แจง หากเป็นภาพยนตร์ที่บุคคลเพียงคนเดียว รับผิดชอบ (Individual filmmaking) นับตั้งแต่ออกทุนสร้าง เขียนบท ถ่ายภาพ ตัดต่อ บันทึกเสียง รวมทั้งแสดงเอง ใน บางกรณีก็จะสามารถควบคุมได้ทุกขั้นตอน ตัวอย่างของ ภาพยนตร์รูปแบบนี้ได้แก่ภาพยนตร์สมัครเล่น (Home movie) หรือภาพยนตร์ทดลอง (Experimental film) แต่หากเป็นภาพยนตร์เรื่องยาวที่สร้างในระบบ อุตสาหกรรม (Studio filmmaking) เช่น ภาพยนตร์เรื่อง (ANNA AND THE KING) ซึ่งมีบุคคลจำนวนมากเกี่ยวข้อง กับการผลิต ล้วนเป็นผู้มีความชำนาญเฉพาะด้าน และมีการ แบ่งงาน (Division of Labor) อย่างชัดเจน อาทิ ผู้อำนวย การสร้าง ผู้เขียนบท ผู้กำกับ ดารานักแสดง ทีมงานด้านภาพ ทีมงานด้านเสียงฝ่ายศิลป์ ฝ่ายเทคนิคพิเศษ ฯลฯ จะพบว่า งานสร้างภาพยนตร์ในรูปแบบนี้ อยู่นอกเหนือการควบคุม ของบุคคลหนึ่งบุคคลใดอย่างสิ้นเชิง นี่เป็นเพียงประเด็นเดียว ที่ผมตัดตอนมาจากคำชี้แจงจากอนุกรรมการฟิล์มบอร์ด ซึ่ง