ข้อความต้นฉบับในหน้า
มีงานฉลองสัก ๓ ครั้ง เราก็คงเก็บเพื่อนร่วมสร้างบารมี
ของเราไปได้หมดทุกคน ไม่มีใครต้องรู้สึกเสียใจและ
เสียดายโอกาสทำบุญอีกต่อไป คนที่รู้ข่าวเท่าไร เท่าไร
แล้วไม่คิดจะสร้างพระประจำตัวเอาจริงๆ แถมต่อต้านด้วย
นั่นเป็นเพราะไม่เคยร่วมทำบุญกับพวกเรามาเลยในอดีตชาติ
เราก็ปล่อยเขาไป ชาติหน้าชาติไหน พอพูดกันรู้เรื่องค่อย
ชวนกันใหม่
ป้าคิดว่าจะคุยกับคุณเดือนนี้เป็นเดือนสุดท้าย จะขอ
อนุญาตฝ่ายบรรณาธิการของหนังสือเลิกคุยแล้วค่ะ
เนื่องจากสุขภาพอ่อนแอลงเรื่อยๆ อันที่จริงป่วยหนักมาปี
เศษแล้ว แต่อดทนเขียนคุยกับคุณอยู่ทุกเดือน เพราะเป็น
ช่วงเวลาคับขันวิกฤติรุนแรงของวัดและพระเดชพระคุณ
หลวงพ่อ ถูกกล่าวร้ายและทำร้ายจากหลายขบวนการ
ตามที่ทุกคนทราบกันดี ป้าจึงต้องคุยให้กำลังใจต่อพวกเรา
ทุกคนตามที่พอทําได้
มาถึงเวลานี้ การกระทำเหล่านั้นค่อยทุเลาลง พวก
สื่อต่างๆ ที่ดูถูกดูหมิ่นจ้วงจาบให้ร้าย ถูกฝ่ายเราฟ้องกลับ
เอาบ้าง บางรายก็หลายสิบคดี บางรายก็กว่าร้อยคดี ก็พอ
หยุดความย่ามใจลง หลายคนบ่นกับป้าว่า ทำไมไม่ฟ้องเสีย
ตั้งแต่แรกๆ จะได้ไม่เกิดบาปแก่มหาชนถึงขนาดนี้ เชื่อตาม
สื่อแล้วโกรธเกลียดตาม โดยไม่พิสูจน์ความจริง ป้าก็ตอบว่า
พระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านคงถือว่าเป็นสมณะต้องอดทน
พลอยให้พวกเราต้องได้ความอดทนเพิ่มขึ้นไปตามๆ กัน
แต่ป้าคิดว่าเป็นกรรมเก่าของหมู่คณะ เมื่อยังใช้หนี้กรรมไม่
หมด ก็ไม่นึกอยากจะไปสู้รบตบมือด้วย พอหมดหนี้กรรม
กันแล้ว จึงคิดเรียกร้องความเป็นธรรม คุณก็คิดๆ ตามที่
ป้าว่านี้ก็แล้วกัน จะได้ไม้ต้องโกรธเคืองใครอีกต่อไป
คนที่ทำบาปกรรมเหล่านั้น เวลานี้ก็เริ่มทยอยรับผล
กรรมเป็นแถวๆ กันแล้ว พวกที่เป็นเครื่องมือทำลาย
ศาสนาตนเอง เวลานี้บางรายสมบัติวิบัติ สุขภาพวิบัติด้วย
โรคร้ายรักษาไม่หาย อาชีพวิบัติ ชื่อเสียงวิบัติ
เพื่อนป้าที่เป็นแม่ค้าขายผลไม้อยู่ที่พรานนกเล่าให้
ป้าฟังว่า แม่ค้าร้านใกล้ๆ เห็นว่าเพื่อนป้าไปทำบุญที่วัด
พระธรรมกายบ่อยๆ ก็แกล้งซื้อหนังสือพิมพ์ฉบับที่ขยัน
กล่าวร้ายวัด แล้วนำมาอ่านเสียงดังๆ อ่านแล้วก็ด่าวัดต่อ
เสียงดังๆ ให้เพื่อนของป้าเจ็บใจ เพื่อนมาปรึกษาป้าว่า จะ
กล เด ลา ทะแพน ๒๕๔๗
ลุกขึ้นด่าทอทะเลาะกันสักตั้งดีไหม ป้าก็ห้ามไว้ บอกให้
สงสารเสีย เพราะเขาเป็นคนโง่ จึงเชื่องมงายโดยไม่พิสูจน์
ให้อดทนไว้เมื่อใดกรรมส่งผล เขาก็จะได้รับเอง เราไม่ต้อง
ไปตัดสินความผิดของเขา
เดี๋ยวนี้เพื่อนมาเล่าให้ป้าฟังว่า กรรมลงโทษทันตา
เห็นแล้ว การค้าขายถูกโกงขาดทุนหนี้สินล้นพ้นตัว คนใน
ครอบครัวเจ็บป่วยหนักบ้าง มีอุบัติเหตุบ้าง ล้วนแต่ต้องใช้
เงินทั้งนั้น หน้าดำคร่ำเครียด เพื่อนของป้าเลยโชคดี ไม่ถูก
ยืมเงิน เพราะด่าวัดเราไว้ ฝ่ายนั้นจึงรับผลกรรมไปพอแรง
ส่วนบาปส่งผลส่วนรวม เราก็จะเห็นกันตลอดมา
ดินฟ้าอากาศวิปริตแปรปรวน ฤดูร้อนกลายเป็นฤดูฝน น้ำ
ท่วมไปทุกภาค แถมด้วยคลื่นยักษ์ อากาศหนาวจัด ปีหน้า
ไม่รู้อะไรจะตามมาอีกเป็นแถว คุณไม่ต้องตกใจ เรามีหน้า
ที่สร้างบุญกุศล เราขยันทำไปให้เต็มที่ บุญเป็นเกราะคุ้มภัย
ดีที่สุด
ภัยพิบัติต่างๆ เกิดจากกรรมชั่วที่มนุษย์สร้างกันขึ้น
มาเอง กรรมชั่วที่สร้างสะสมไว้ เมื่อสุกงอมเต็มที่ ย่อม
ทำให้ธรรมชาติแปรปรวนเป็นภัยพิบัติได้ทันที
การคุยกันครั้งสุดท้ายนี้ ป้าขอคุยกับคุณสัก ๒ เรื่อง
เรื่องแรกเป็นประสบการณ์ชีวิตของตัวป้าเอง ยืนยันว่า
การทำความดีทุกชนิด ผลของความดีคือบุญกุศล ไม่ใช่
ชื่อเสียงเกียรติยศ ค่ายกย่อง สรรเสริญ ลาภสักการะ
หรือความสุขกายสุขใจอะไร ส่วนเรื่องที่สอง คือ ขอยืนยัน
ความบริสุทธิ์ใจในการทางานของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ
ทั้งสองรูป ที่มีต่องานพระพุทธศาสนา
เรื่องแรก ผลของการทำความดี คือ บุญกุศล
ไม่ใช่ทำดีแล้วจะต้องได้เป็น ลาภ ยศ สรรเสริญ สุข หรือ
ทำชั่วแล้ว จะได้เสื่อมลาภ เสื่อมยศ นินทา ทุกข์ สิ่งทั้ง 4
เหล่านั้นเป็นเพียงโลกธรรม ธรรมที่มีอยู่ประจำในโลกนี้ ให้
ผลไม่แน่นอนอะไร แล้วแต่เหตุแล้วแต่ปัจจัยที่บังเอิญมา
ประกอบกัน เช่น ทำความดีในหมู่คนเลว คนเลวเหล่านั้น
ย่อมไม่ยกย่องสรรเสริญ หรือให้ลาภสักการะอะไรแก่ผู้
ทำความดี แต่เขากลับให้การอุปการะ ยกย่องสรรเสริญแก่
ผู้ทำความเลวเหมือนพวกเขาหรือยิ่งกว่าเขาเหล่านี้ เป็นต้น
เมื่อครั้งป้ายังทำอาชีพการงานรับราชการอยู่
พยายามทำตัวเป็นข้าราชการดี ขยัน ซื่อสัตย์ รักษาผล