พระอุโบสถและพระประธาน : หน้า 70/132

พระอุโบสถที่งามด้วยศิลปกรรมขนาดนี้ คงสร้างได้ครั้งนี้ครั้งเดียว เพราะช่างไทยที่มีฝีไม้ลายมือสรรค์สร้างงานราวเทวดาเนรมิตขนาดนี้ อาจจะหาได้ยากเต็มที่หรือไม่เหลืออีกแล้วในเมืองไทย เพราะฉะนั้น ใครได้เห็นรายละเอียดอันทรงคุณค่าด้วยศิลปกรรมนี้แล้ว ต้องถือว่า เป็นบุญตาจริงๆ เพราะสิ่งเหล่านี้สะท้อนความละเมียดละไมละเอียด อ่อนของวิถีชีวิตไทยในร้อยปีที่แล้วได้แทบหมดสิ้น ภายในโบสถ์ พระประธานทรงพระนามว่า พระพุทธอังคีรส ทรง มีพระฉวีวรรณที่เป็นทองคำทั้งองค์ มีผ้ากลีบหน้าตักกว้าง ๒ ศอก ประดิษฐานอยู่ บนชุกชีหินอ่อนที่สั่งจากประเทศอิตาลี พระนามพุทธอังคีรส เป็นพระนามของพระ สัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามหนึ่ง แปลว่า มีพระรัศมีเจิดจ้าออกจากพระวรกาย โดย หล่อในรัชกาลที่ ๔ สิ้นทองคำเนื้อแปดหนักร้อยแปดสิบบาท และเป็นทองคำที่ พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวทรงแต่งพระองค์เมื่อยังทรงพระเยาว์ กล่าวกันว่าขนาดของพระพุทธอังคีรสนั้น เท่ากับองค์จริงของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ผมนึกไม่ถึงมาก่อนเลยว่า การชมวัดราชบพิธฯ แบบหนุ่มลูกทุ่งเข้ากรุงครั้งนี้ จะทำให้ผมหมดคำบรรยายได้จริงๆ แต่สิ่งที่ได้ในวันนี้นั้น ทำให้ผมเข้าใจหลายๆ อย่างในความเป็นไทยขึ้นเยอะเลยทีเดียว อย่างน้อยก็พอบอกตัวเองได้ว่า พุทธ สถาปัตยกรรมอันวิจิตรแห่งวัดราชบพิธสถิตมหาสีมารามนี้ คือมุมสะท้อนที่ทำให้รู้ว่า แม้เมืองไทยจะไม่รวยล้นฟ้า แต่ว่าการที่เรายังพออยู่ พอกินท่ามกลางมรสุมเศรษฐกิจที่ตกต่ำได้ยาวนาน ขนาดนี้ เพราะมีบุญเก่าที่ปู่ย่าตาทวดสร้าง ยอดพระเจดีย์เป็นลูกแก้วกลม ครอบผอบที่บรรจุพระบรมสารีริกธาตุ วัดวาอารามในพระพุทธศาสนาเอาไว้ บุญจึงได้ส่งผล เผื่อแผ่มาถึงรุ่นลูกหลานอย่างพวกเราในเวลานี้ เพราะฉะนั้น ผมจึงคิดว่าเราเองก็ควรจะสร้างบุญไว้ เป็นร่มโพธิ์ร่มไทรให้ลูกหลานในภายหน้าเหมือนกัน ๖๘ | กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๔๔๓