ความสำคัญของทาน ศีล และภาวนา : หน้า 19/132

ทานส่งให้ จะถึงสุขยิ่งใหญ่ไพศาลไม่ได้ เพราะฉะนั้น ถ้าเกิด มาในมนุษยโลก ถ้าเป็นคนจนเสียแล้ว เราจะทำความดีให้ เต็มส่วนเต็มที่ไม่ได้ เพราะว่าจะรักษาศีล ก็รักษาไม่ได้ จะ เจริญภาวนาก็เจริญไม่ไหว เพราะเป็นคนจนเสียแล้ว ไม่ได้ รักษาศีลเจริญภาวนาเพราะห่วงการงาน ต้องประกอบ กิจการงาน การงานเหนี่ยวรั้งไว้ ให้ไปทำการงาน จิตที่จะ ทำให้ยิ่งใหญ่ไพศาลในศีลภาวนาก็ทำไม่ได้ ถ้าว่ามีสมบัติ สมบูรณ์แล้ว จะรักษาศีลก็รักษาได้สมบูรณ์บริบูรณ์ จะ เจริญภาวนาก็เจริญได้ ไม่มีห่วงหน้าห่วงหลัง จะบริจาค ทานก็ทำได้สมความเจตนาทีเดียว มีสมบัติสมควรที่จะ บริจาคทานแล้ว เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็เพราะอาศัยผลทาน นั่นแหละเป็นข้อสำคัญของทานนะ ศีลก็ดี ภาวนาก็ดี ถ้า บริจาคทานแล้วมีผลลัพธ์ ทานมโย บุญคือความบริสุทธิ์สำเร็จด้วยทาน ฉกามาวจโร เป็นเหตุให้เกิดในกามาวจรหกชั้น ทานเป็น เหตุให้เกิดในกามาวจรหกชั้น ได้รับความสุขยิ่งใหญ่ไพศาล ขึ้นไปเป็นลำดับเพราะทานส่งให้ สีลมโย บุญคือความบริสุทธิ์แล้วสำเร็จด้วยศีล ศีล สำเร็จแล้วเป็นเหตุให้เกิดในชั้นอกนิฏฐาภพ พรหมชั้นที่สิบ หกโน้น ต้องวางหลัก อย่างนี้ ภาวนามโย บุญคือความบริสุทธิ์สำเร็จด้วยการเจริญ ภาวนา อมตผโล เป็นผลที่จะให้บรรลุถึงชั้นนิพพาน สำเร็จ ภาวนาแล้วเป็นผล จะให้มนุษย์ถึงชั้นนิพพาน ทานให้สำเร็จในสวรรค์หกชั้น ศีลให้สำเร็จใน พรหมสิบหกชั้น ภาวนาให้สำเร็จนิพพาน ให้สำเร็จผล นิพพานทีเดียว นี่ต้องวางหลักไว้อย่างนี้ เมื่อได้รู้หลักอย่าง นี้เป็นข้อสำคัญ ทาน ศีล ภาวนา เหล่านี้ เป็นข้อสำคัญนัก ให้ถึงสุขอันไพบูลย์ได้ สุขอันเป็นส่วนเต็มที่ได้ เพราะทานก็ จะต้อง ส่งผลไปถึงแค่สวรรค์ เมื่อถึงแค่สวรรค์แล้ว ศีลก็ ต้องส่งผลให้ไปถึงแค่ชั้นอกนิฏฐาภพ รูปพรหม ส่วนภาวนา ก็ส่งผลให้ถึงนิพพาน เมื่อถึงนิพพานแล้ว ก็จะได้รับสุขอัน วิเศษไพศาลทีเดียว นี่เป็นชั้นๆ ไปดังนี้ (อ่านต่อฉบับหน้า) กัลยาณมิตร กุมภาพันธ์ ๒๕๔๓ | ๑๗