การสร้างบารมีในยุคแรก : หน้า 25/132

อยู่กลดหมดทุกข์ แผ่นดินบริสุทธิ์สดใส จากโอวาทพระเดชพระคุณหลวงพ่อ แสดงให้เห็น สภาพยุคแรกของการสร้างมหาธรรมกายเจดีย์ว่า จะต้อง สร้างบารมีด้วยความยากลำบากเพราะเป็นการจัดงานใน พื้นที่กลางแจ้งซึ่งยังไม่มีสิ่งอำนวยความสะดวกใดๆ ยังเป็น ทุ่งนา ฟ้าโล่ง เต็มไปด้วยโคลนตม และหญ้ารกรุงรัง จะ ต้องปรับแต่งพื้นที่ ถมบดอัดดิน เพื่อใช้สำหรับเป็นที่กางกลด ที่นั่ง ที่นอน ที่รับประทาน ที่ปฏิบัติธรรม ซึ่งย่อมไม่มี ความสะดวกสบายแน่นอน ตลอดจนสถานที่อาบน้ำชำระ ร่างกาย ถ่ายหนักเบา และอาหารที่ต้องหุงต้มสำหรับ รองรับคนถึง ๓๐,๐๐๐ คน เป็นเรื่องที่ยุ่งยากทีเดียว แต่ทุก ท่านก็อดทนและผ่านพ้นมาได้กับบทฝึกแรกแห่งการ สถาปนาได้อย่างสบายๆ พร้อมความประทับใจที่เก็บเอาไว้ สัตว์ทั้งหลาย ทั้งมนุษย์ และเทวดา ไปอย่างน้อยพันปี ให้ มาเป็นที่ระลึกนึกถึงพระรัตนตรัย” และในวันนั้นเราจะมีความ ชื่นบานมีความเบิกบานกันทุกคน ได้กล่าวกันว่ายังไม่เคย เห็นงานไหน ที่เป็นงานที่จะนำมาซึ่งความปิติยินดี รู้สึกว่า ทุกคน มีความคิดว่าตัวของเรานั้นเป็นเจ้าของงานต่างก็ ช่วยกันต้อนรับซึ่งกันและกัน ผู้มาเก่ายินดีต้อนรับผู้มาใหม่ และผู้ไม่เคยมา ช่วยกันจัดแจงปักกลดกัน แนะนำการปักกลด การอยู่ธุดงค์ปีใหม่ในปีที่แล้ว ทุกคนชื่นบาน ทั้งที่อากาศก็ หนาว หนาวคล้ายๆ กับปีนี้ ที่นั่งที่นอนมันก็ไม่สะดวก สบายเหมือนที่บ้าน เพราะแผ่นดินในฤดูหนาวซึ่งเพิ่งผ่าน ฤดูฝนมาใหม่ ๆ มันแข็งกระด้าง โดยเฉพาะแผ่นดินที่ จังหวัดปทุมธานีนี้เป็นดินเหนียว ผ่านฝนมาหยกๆ เมื่อมา ถึงฤดูหนาว มันก็แข็งกระด้าง ที่นั่ง ที่นอน ที่ยืน ที่เดิน ไม่ ไม่ลืมเลือน ซึ่งเรื่องความประทับใจในการอยู่ธุดงค์ หลวง พ่อธัมมชโยได้กล่าวไว้เมื่อต้นปี พ.ศ. ๒๕๓๙ ว่า “ถ้าหากเราไม่ลืมกันว่าปีที่แล้วนี้เราได้ใช้วันในวาระ สำคัญนี้ได้กลั่นแผ่นดิน สร้างธรรมกายเจดีย์ให้สะอาดให้ บริสุทธิ์ แล้วเราได้มาช่วยกันอยู่ธุดงค์ปีใหม่ เอากลดไป ก เรียงกันเป็นแถวรูปกลดก็เป็นรูปทรงคล้ายกับธรรมกายเจดีย์ ทุกคนมาทำความบริสุทธิ์ให้แผ่นดิน เพื่อที่จะได้เป็นที่ ประดิษฐานธรรมกายเจดีย์ ซึ่งต่อไปจะเป็นที่พึ่งต่อสรรพ นุ่มนวล แต่ว่าทุกคนมีใบหน้าที่เบิกบาน ยิ้มแย้มแจ่มใส เป็นงานที่มีแต่รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้าทุกๆ คน ราวกับว่า ธรรมกายเจดีย์สำเร็จแล้วในวันนั้น มีความปลื้มปีติยินดีกัน สวดมนต์ไหว้พระเจริญภาวนาช่วยกันอธิษฐานจิตให้ แผ่นดินที่จะเป็นที่ประดิษฐานสร้างธรรมกายเจดีย์เป็น แผ่นดินที่สะอาด ที่บริสุทธิ์ เป็นแหล่งบุญ เป็นเนื้อนาบุญ อย่างแท้จริงทีเดียว” และผู้เขียนได้มีโอกาสได้สนทนากับผู้ ที่ร่วมงานกลั่นแผ่นดินท่านหนึ่ง ท่านเล่าด้วยความเบิกบาน กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๔๓ ๒๓