การสื่อสารและการฝึกคน : หน้า 96/132

มีครั้งหนึ่งท่านให้กำลังใจในการเรียนภาษาอังกฤษว่า “not do bad but do good พูดไปเถอะ ไม่มีใครพูดภาษา อังกฤษได้ดี แม้แต่คนอังกฤษเองก็เถอะ ภาษาอังกฤษไม่ใช่ เสือ ไม่ใช่ผี ไม่ใช่มหาโจร ไม่ต้องอายที่จะพูด คนอังกฤษ (คนต่างประเทศ) เขาพยายามจะฟังให้รู้เรื่องอยู่แล้ว เพราะฉะนั้น พูดไปเถอะ พระที่อยู่วัดทางภาคใต้ของเรา แค่พูดว่า เจี๊ยะ จ๋อ ยังสร้างวัดได้ เอาชาวจีนจากฮ่องกง มาเลย์ สิงคโปร์มาได้ การพบกันครั้งหนึ่งแม้เป็นช่วงสั้น ถ้าเกิด ประโยชน์ก็คุ้มค่าแล้ว ดูอุบาสกภาวันแม้เขาพูดภาษา อังกฤษไม่ได้ เจอฝรั่งบนดอยสุเทพ เลยพูดภาษาจีนแทน คุยกันรู้เรื่อง ถือว่าบรรลุวัตถุประสงค์.... หลวงพ่อท่านสนับสนุนทุกภาษา ไม่ว่าจะเป็น ภาษาจีน ญี่ปุ่น ฝรั่งเศส เยอรมัน ฯลฯ เพราะทุกภาษามี คุณค่า สันติสุขจะขยายไปทั่วโลกได้ เมื่อเ เมื่อเราสื่อสารกับเขาได้ ทั้งหมดนี้เป็นตัวอย่างส่วนหนึ่งเท่านั้น ลิ้นกับฟัน การดำรงชีวิตคู่ให้ราบรื่นตลอดเป็นสิ่งที่กระทำได้ การติ - ชม บุคลากรเป็นสิ่งสําคัญที่สุดที่ทำให้ทุกองค์กรเจริญ ก้าวหน้า พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย มุ่งเน้นใน การฝึกคน - ฝึกใจ มาตลอด ทำให้บุคคลทุกรูปทุกคนรัก การปฏิบัติธรรม รักบุญรักการสร้างบารมี ซึ่งสิ่งเหล่านี้มา จากเทคนิคการฝึกอบรม หนึ่งในเทคนิคนั้นคือ “การติ - ชม” คนโดยส่วนใหญ่ เป็นคนที่ขาดกำลังใจ และขาด ความเชื่อมั่นในตัวเอง การฝึกคนจึงควรเริ่มต้นโดยการ ชื่นชมเป็นอันดับแรก หลวงพ่อเคยยกตัวอย่างให้ฟังว่า มีอาจารย์สอน ศิลปะท่านหนึ่ง ให้ลูกศิษย์วาดรูปมาส่ง แล้วท่านจะวิจารณ์ โดยเลือกพูดถึงเส้นที่ชอบเพื่อสร้างกำลังใจ อีก ๙๙ เส้นที่ ไม่ดียังไม่พูดถึง ศิษย์ของท่านต่อมาเป็นศิลปินที่ดีทุกคน คนเราพอมีกำลังใจก็เหมือนม้าฝีเท้าดีมีความสามารถอยู่แล้ว เดี๋ยวก็ฉิว เพียงแต่ต้องใช้เวลา...ขั้นตอนการฝึกคนคือ ๑.ชม ๒.ติชม ต.ติ พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมจนญาติโยม ปลื้มใจมีศรัทธาอยากบวช พอบวชแล้วมีอินทรีย์แก่กล้าก็เริ่ม “ติชม” ท้ายสุดจึงค่อย “ติ” การติ ทำได้สำหรับคนอินทรีย์แก่ ยาก ชีวิตคนมีครอบครัว มีโอกาสกระทบกระทั่งกันสูง เหมือนลิ้นกับฟันที่อยู่ใกล้กันย่อมกระทบกระทั่งกันบ้างเป็น การเทศน์สอน ธรรมดา คุณเพ็ญแข มีสามีชื่อกำนันเฉลิม วงษ์ศิริ เล่าให้ผู้ เขียนฟังว่า เมื่อ ๒๐ กว่าปีก่อน มีปากมีเสียงกับพ่อบ้าน แล้วเล่าเรื่องให้หลวงพ่อธัมมชโยฟัง (ซึ่งสมัยนั้นไม่ได้เรียก หลวงพ่อ แต่เรียกหลวงพี่ 44 หลวงพ่อก็ถามคนที่มาด้วย ๓ - ๔ คน ว่าชีวิตน มีความทุกข์ไหม ก็ได้รับคำตอบจากทุกคนว่าทุกข์ หลวง พ่อจึงบอกว่า “โยมแข โยมมีเพื่อนทุกข์มากมาย อย่า กลุ้มใจนักเลย” แล้วท่านก็สอนต่อว่า “ต้องพูดดีๆ กับเขา อย่าเอาก้านบัวหลวงไปแยงหูใคร โยมแขเคยจับใช่ไหมก้าน บัวหลวงมันมีหนามน่ะ” เมื่อมีโอกาสหลวงพ่อก็สอนฝ่ายพ่อบ้านว่า “โยม 3 เฉลิม ไม่สงสารลูกบ้างหรือ” พร้อมกับชี้ไปที่ลูกชายตัวน้อย ตั้งแต่นั้นมาครอบครัว "วงษ์ศิริ" ก็มีความสุขเรื่อย มา เป็นครอบครัวธรรมกาย เป็นยอดนักสร้างบารมีตลอด ๒๗ ปีต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน พระเดชพระคุณพระราชภาวนาวิสุทธิ์ (หลวงพ่อ ธัมมชโย) เคยสอนเรื่องการเทศน์สอนแก่พระภิกษุกลุ่มหนึ่ง มีเนื้อหาบางส่วนดังนี้ หลวงพ่ออยากให้พระทุกองค์ฝึกการให้ธรรมทาน หากบวชแล้วสอนญาติโยมได้ก็เป็นการทดแทนคุณของ ญาติโยม การได้แสดงธรรมเป็นการเผยแผ่พระศาสนาซึ่ง เราต้องมองไป ๑ พันปีข้างหน้า เราอยู่ในฐานะผู้เทศน์ หลวง พ่ออยากให้ทุกองค์มีส่วนแห่งบุญนี้ อยากให้เทศน์ต่อเนื่อง และสอดคล้องกัน และให้แจ่มแจ้งสามารถน้อมนำไปสู่การ ปฏิบัติได้ ซึ่งต้องมีการเตรียมตัวที่สมบูรณ์ ธรรมะของพระพุทธเจ้าแม้พูดเพียงประโยคสอง ประโยค ก็มีคุณค่ามหาศาล การให้ธรรมทานเลิศกว่าการ ให้ทั้งปวง แม้ยกโลกให้ญาติโยมทั้งโลกก็อาจตกนรกได้ แต่ การให้ถ้อยคำที่ดีนำไปสู่ชีวิตอันประเสริฐนั้นเลิศที่สุด แล้ว อย่าไปดูแคลนว่ามีคนฟังน้อย พระพุทธเจ้าแม้มีคนเดียว ท่านก็ยังสอนเลย เพราะฉะนั้น เทศน์ไปเลย เทศน์ไม่เป็น sa de !