การหล่อพระธรรมกายประจำตัว : หน้า 31/132

นั้นต้องระมัดระวังเป็นพิเศษเพราะชุดขาว อาจกลายเป็น ชุดขาวที่มีลายดอกโคลนได้ ทำให้หลายท่านต้องถอด รองเท้าเดิน นี่คือภาพเหตุการณ์ก่อนประกอบพิธี เวลา ๙.๓๐ น. พระเดชพระคุณหลวงพ่อธัมมชโย เดินทางมาถึงศูนย์กลางพิธี นำบูชาพระรัตนตรัย และแม้ ขณะที่นำนั่งสมาธิ สาธุชนหลายท่านก็ยังไม่ลงตัวเรื่องที่นั่ง ผู้เขียนนั่งลืมตาดูอยู่ก็คิดในใจ นี่ถ้าไม่มีฝนทุกอย่างจะ เรียบร้อยสวยงาม ซึ่งพระเดชพระคุณหลวงพ่อท่านได้ให้ กำลังใจ และชักชวนให้สาธุได้ทําใจใสเพื่อรองรับบุญใหญ่ “วันนี้นับเป็นโอกาสอันดีอย่าง สำคัญยิ่ง ที่เราจะได้ประกอบพิธีกรรม อันศักดิ์สิทธิ์ที่ยิ่งใหญ่ คือการหล่อ พระธรรมกายประจำตัวของท่านทุกคน เพื่อประดิษฐานที่ธรรมกายเจดีย์ ให้ เป็นที่เคารพสักการะบูชาของมนุษย์ ของเทวดาทั้งหลาย ดังนั้นในวันนี้ขอ ให้เบิกบาน ให้แช่มชื่น ให้สะอาด ให้ บริสุทธิ์เหมาะสมที่จะเป็นภาชนะที่จะ รองรับบุญใหญ่ ในวันนี้แม้ว่าสถานที่จะไม่ อ้านวยเหมือนอย่างทุกครั้งที่เราได้ มาสร้างบารมีร่วมกัน แต่ก็ขอให้ คุณอนันต์ และคุณบุญชัย และผู้แทนสาธุชน ใส่แผ่นทองลง ในเบ้าหลอมซึ่งพระภิกษุเป็นผู้เทน้ำโลหะลงในแบบองค์พระ ที่เตรียมไว้....หลวงพ่อนำอธิษฐานจิต บูชาพระ งานบุญครั้งนี้มีเพียงครึ่งวันเนื่องจากสถานที่ไม่ อำนวย ทุกท่านทยอยกันกลับบ้าน ได้ความประทับใจจาก การตัดใจที่จะยอมเลอะได้ ซึ่งถือว่าเป็นของที่ระลึกที่ดีที่สุด สำหรับวันนี้ และงานนี้เองที่เป็นจุดเริ่มต้นของการสร้าง สภาธรรมกายสากลหลังใหม่ ที่สามารถจุคนได้เป็นแสน เพราะสภาเก่ารองรับคนจำนวนมากไม่ได้อีกแล้ว วันนั้นผู้ ยอดนักสร้างบารมีที่รัก ทั้งหลาย ให้เอาอย่างท่าน สุเมธดาบส ผู้ที่ทอดตัวลง ให้พระผู้มีพระภาคเจ้าพระ องค์นั้นพร้อมกับพระอริย สาวกได้เสด็จผ่านไปบน หลังโดยไม่กลัวต่อความ สกปรก ความลำาบากที่จะ บังเกิดขึ้น ดวงใจทุกๆ ดวงมีความตั้งมั่นว่าเรา จะสร้างบารมีอย่างเต็มที่ โดยไม่หวาดหวั่นต่ออุปสรรคใด ๆ ทงสน ยอดนักสร้างบารมีที่รักทั้งหลาย ให้เอาอย่างท่าน สุเมธดาบส ผู้ที่ทอดตัวลงให้พระผู้มีพระภาคเจ้าพระองค์นั้น พร้อมกับพระอริยสาวกได้เสด็จผ่านไปบนหลังโดยไม่กลัวต่อ ความสกปรก ความลำบากที่จะบังเกิดขึ้น อดทนครั้งเดียว ประวัติศาสตร์ชีวิตอันงดงามจะบังเกิดขึ้นกับเรา เพราะฉะนั้น อย่ากลัวเลอะกันนะลูกนะ เสื้อผ้าชุดนี้เลอะเรา ซักล้างได้ เก็บชุดนี้ไว้ให้มันเป็นประวัติศาสตร์ชีวิตของเรา เอาไว้ให้ลูกหลานดูในอนาคต" คำของพระเดชพระคุณหลวงพ่อทำให้ลูกๆ มีกำลังใจ ออกมานั่งตากแดด ตากโคลนกันอย่างเบิกบาน เห็นแล้ว ปีติมาก เมื่อถึงเวลา พระเดชพระคุณหลวงพ่อ ก็เชิญ เขียนก็ประทับใจสุดๆ ที่ได้วิดน้ำให้ ทุกท่านได้นั่งกันอย่างสะดวกสบายขึ้น และท่านล่ะ รู้สึกอย่างไร เทคอนกรีตสร้างฐานรากมหา- ธรรมกายเจดีย์ ในขณะที่การตอกเสาเข็มตอกมา อย่างตลอดต่อเนื่อง ช่วงจัดงานนั้น ประมาณ ๒,๐๐๐ กว่าต้นแล้ว และ ขณะเดียวกันนั้น ณ ศูนย์กลางของ เจดีย์มีการขุดบ่อลึกลงไปในดิน มี การปูวัสดุกันความชื้นมีลักษณะ คล้ายยาง และมีการสานเหล็ก ดัด เหล็กผูกติดกัน เพื่ เพื่อเตรียมเท คอนกรีตนั่นเอง การเตรียมพื้นที่จะต้องทุบเสาเข็มที่โผล่ขึ้น มากเกินให้สั้นลง และทำการกลบด้วยดินให้มิด เพื่อที่จะใช้ เป็นที่นั่งสาธุชน งานครั้งนี้จะให้ผู้ที่มาร่วมงานได้ เทคอนกรีตด้วยมือของตัวเอง และสร้างความสามัคคีความ เป็นทีมให้เกิดซึ่งกันและกัน ด้วยการส่งถังต่อ ๆ กันจาก มือหนึ่งสู่มือหนึ่ง โดยที่พระภิกษุแบ่งเป็น ๒ ชุด ชุดแรก เป็นผู้ตักปูนส่งให้ ชุดที่สองเป็นผู้เทคอนกรีตให้ พอเห็น ภาพรวมนะครับ “โปรดจำวันนี้ไว้ วันที่สายใยผูกพัน วันที่เราทุกข์ยาก ลำบากด้วยกัน” ยังจำบทเพลงนี้ได้หรือไม่ เปิดตอนที่สายฝน โปรยในขณะถ่ายภาพในพิธีเทคอนกรีตฐานรากไงล่ะครับ ฟังแล้วระลึกภาพงานในวันนั้นได้อย่างชัดเจนเพราะว่าตัว เปียกมะลอกมะแลกเลย.... เรามาดูกันซิว่าวันนั้น มี กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๔๓ ๒๙