บรรยากาศในวันงาน : หน้า 26/132

ว่า “ก่อนวันงาน ๑๐ วัน พื้นที่ยังไม่มีการปรับแต่อย่าง ใด ยังอยู่ในสภาพเดิม แต่พอถึงวันงานทุกอย่างเรียบร้อย ดุจเนรมิตขึ้น จุดศูนย์กลางของมหาธรรมกายเจดีย์ทำเป็น เนินดินสูงขึ้นมา ซึ่งการปักกลดจะอยู่รายรอบศูนย์กลางนี้ ในวันที่ ๓๐ ธันวาคม นั้นเป็นวันลงทะเบียนรับ กลดและอุปกรณ์อยู่ธุดงค์มีสาธุชนทยอยเข้ามาเรื่อยตั้งแต่ เช้าจรดเย็นและมากขึ้นเรื่อยในเวลาประมาณ ๕ โมงเย็น ทุกคนมาด้วยหัวใจจริงๆ ทั้งๆ ที่พรุ่งนี้ก็เป็นวันหยุดประจำ ปี ทยอยกันกลางกลดเป็นบรรยากาศที่อบอุ่น บางท่านเพิ่ง มาอยู่ธุดงค์ครั้งแรกคนที่มาอยู่ก่อนก็ช่วยเหลือกันอย่าง เบิกบาน อากาศตอนกลางคืนก็เย็นๆ หนาวๆ แต่ก็ทนได้ สบายไม่มีปัญหา กิจกรรมของวันที่ ๓๑ ธันวาคม มีการ ปฏิบัติธรรม สวดมนต์กลั่นแผ่นดิน ฟังธรรม และในเช้า ของวันที่ 9 มกราคม ๒๕๓๘ ซึ่งตรงกับวันอาทิตย์ต้นเดือน เบิกอรุณของปีใหม่ด้วยการใส่บาตร ภาคสาย พระเดช พระคุณหลวงพ่อนำปฏิบัติธรรม บูชาข้าวพระ ส่วนภาคบ่าย พระเดชพระคุณหลวงพ่อนำนั่งสมาธิ นำกลั่นแผ่นดิน ซึ่ง เป็นพิธีการที่ศักดิ์สิทธิ์ ทุกคนนั่งสมาธิกันนิ่งสงบ เพื่อกลั่น แผ่นดินให้สะอาดบริสุทธิ์ ซึ่งทุกกิจกรรมในการอยู่ธุดงค์นั้น เป็นไปเพื่อความสะอาดบริสุทธิ์ทั้งสิ้น ถือว่าเป็นปีใหม่ที่ สะอาดสดใสทั้งผู้อยู่ธุดงค์และพื้นดินที่จะรองรับการบังเกิด ขึ้นของมหาธรรมกายเจดีย์” ซึ่งขณะที่ท่านเล่าอยู่นั้น ก็มี รอยยิ้มปรากฏบนใบหน้า แสดงถึงความประทับใจอย่างยิ่ง ความประทับใจครั้งแรก เป็นอย่างไรบ้างครับ ที่นอน ที่นั่งก็แข็ง การกิน การเข้าห้องน้ำก็ไม่ค่อยสะดวก เราก็ไม่ หวั่น เพราะเราคือนักสร้างบารมีนั่นเอง ภาพเหตุการณ์ใน วันนั้นผู้ที่มาร่วมอยู่ธุดงค์ยังคงจำได้ดี ส่วนผู้ที่ไม่ได้มาคง เคยเห็นจากภาพบ้างแล้วนะครับ ในวันนั้นมีเรื่องอัศจรรย์ คือท้องฟ้าในเวลาเย็น หลังพิธีกลั่นแผ่นดินปรากฏว่าเป็นสี ชมพูสวยงามเป็นปริมณฑล เหมือนกับเป็นนิมิตหมายให้รู้ ว่ากระแสแห่งความบริสุทธิ์ที่ทุกท่านช่วยกันกลั่นนั้น กระจายไปทุกทิศทุกทาง หรือเป็นสัญญาณแห่งชัยชนะของ การสถาปนามหาธรรมกายเจดีย์ ก็เป็นได้ ๒๔ | กลบ แม้สร เมษายน ๒๕๕๓