เคล็ดลับการเขียน : หน้า 62/132

อีกอย่างที่ป้าไม่ลืม คือคนเราทุกคนมี ความถือตัว ไม่ชอบให้ใครมาพูด มาสอนตรงๆ เพราะเหมือนตัวเองถูกติเตียน ป้าจึงใช้วิธีสอนอ้อมๆ มีตัวละครอื่นๆ ในเรื่องที่ป้าเขียน ป้าสอนตัวละครนั้นๆ ให้ข้อคิดและเหตุผลต่างๆ ประกอบ ไม่ได้สอนคนอ่าน ทำให้คนอ่านอ่านด้วยความสบายใจ และซึมซับคำ สอนไปโดยไม่รู้ตัว เมื่อรับคำสอนไปแล้ว เขาก็เกิด สติปัญญานำคำสอนนั้นไปพิจารณาการกระทำของตัว เขาเอง ทั้งที่ผ่านมาแล้ว ที่กระทำอยู่ และที่จะปฏิบัติ ต่อไปข้างหน้า ทำให้ประพฤติปฏิบัติตน ได้ถูกต้อง และสมควรเกิดประโยชน์ต่อชีวิตของตัวเขาเองยิ่งๆ ขึ้น เมื่ออ่านแล้วได้ประโยชน์ ย่อมรู้สึกพอใจ ติดใจ มีโอกาสอ่านอีกเมื่อใด ก็จะต้องไม่ยอมพลาด สรุปแล้ว ถ้าจะถือว่าป้ามีเคล็ดลับอะไรในการเขียนให้ คนชอบอ่าน ก็ต้องตอบว่า คิดถึงประโยชน์ของคน อ่านเป็นสำคัญ วารสาร : ระหว่างการพูดกับการเขียน คุณป้าชอบ งานชนิดไหนมากกว่ากันคะ แต่ละอย่างมีอารมณ์ ความรู้สึกต่างกันอย่างไร คุณป้าถวิล : ถ้าให้ตอบจริงๆ จากก้นบึ้งของใจเลย นะ ไม่ชอบทั้งพูดทั้งเขียนเลยสักอย่าง แต่ถ้าจะให้ บอกว่าถ้าต้องเลือก ก็ใคร่ขอเลือกเอาการเขียนดีกว่า การพูด การเขียนนั้น เราเป็นใหญ่ในความคิด ของเราเอง คิดว่าอะไรดี อะไรเป็นประโยชน์ต่อคน อ่านเราก็เขียนไปตามนั้น ไม่มีใครกล้ามาสะดุดความ รู้สึกของเรา เพราะเราเขียนอยู่ตามลำพัง สิ่งที่ต้อง ระวังมีเพียงเรื่องเดียว คือขอให้มีกำลังใจในการเขียน เพราะถ้าใจไม่มีพลังเสียแล้ว เขียนอะไรก็ไม่ออก สำหรับการพูด มีปัจจัยสะดุดง่ายหลาย อย่าง เช่น คนฟังนั่งหลับเสียบ้าง คุยกันเสียบ้าง ลองภูมิคนพูดเสียบ้าง แม้เราจะตั้งใจพูดให้ดีแค่ไหน พบคนฟังดังที่ว่านี้ ทำให้หมดอารมณ์พูดไปง่ายๆ เหมือนกัน ด้วยเหตุนี้ป้าจึงเลือกพูดในกลุ่มคนที่สนใจ จริงและพวกเขาจะนำความรู้ที่ฟังจากป้าไปบำเพ็ญ ประโยชน์ต่อได้ ป้าก็จะยอมพูดให้ฟังตามวิสัยที่ทำได้ ๖๐ | กัลยาณมิตร เมษายน ๒๕๕๘